Eén dag nadat Michel Preud'homme het vertrouwen uitsprak in Johan Boskamp, werd de Rotterdammer ontslagen en de technisch directeur als nieuwe trainer van Standard gepresenteerd. Zo gaat dat in het rijk van Luciano D'Onofrio, waar één man op een despotische manier regeert en alleen jaknikkers overeind blijven. Boskamp behoorde niet tot die categorie. Hij is recht voor de raap, houdt niet van hypocrisie en heeft in heel zijn carrière nog nooit blijk gegeven van enige tact of diplomatie. Dat is een radicale stijlbreuk nadat Dominique D'Onofrio zich vier jaar lang heel volgzaam toonde, braaf en loyaal werkte met het spelersmateriaal dat hem in handen werd gegeven en nooit klaa...

Eén dag nadat Michel Preud'homme het vertrouwen uitsprak in Johan Boskamp, werd de Rotterdammer ontslagen en de technisch directeur als nieuwe trainer van Standard gepresenteerd. Zo gaat dat in het rijk van Luciano D'Onofrio, waar één man op een despotische manier regeert en alleen jaknikkers overeind blijven. Boskamp behoorde niet tot die categorie. Hij is recht voor de raap, houdt niet van hypocrisie en heeft in heel zijn carrière nog nooit blijk gegeven van enige tact of diplomatie. Dat is een radicale stijlbreuk nadat Dominique D'Onofrio zich vier jaar lang heel volgzaam toonde, braaf en loyaal werkte met het spelersmateriaal dat hem in handen werd gegeven en nooit klaagde. Dat het met de onbehouwen Boskamp ooit tot een botsing zou komen, lag voor de hand, maar niemand op Sclessin had het kennelijk ingecalculeerd. Ook Michel Preud'homme niet, die de Nederlander als trainer voordroeg. Het is verbijsterend dat ook pure voetbalmensen zoals deze ex-doelman niet kunnen bepalen of een trainer al dan niet in hun vereniging past. Preud'homme is helaas niet de eerste die dat toont. De aanstelling van Johan Boskamp als trainer van Standard was een miskleun van de eerste orde. Het vurige karakter van Boskamp past wel als gegoten bij de Rouches, maar daarmee houdt het ook op. Boskamp, hoe eerlijk en heerlijk zijn interviews ook zijn, gaf de afgelopen jaren niet echt een meerwaarde als trainer, teert vooral op de drie titels die hij met een toen bovenmatig getalenteerd Anderlecht behaalde en heeft de naam goed met jongeren te kunnen werken. Dat is merkwaardig, want los van het gegeven dat er onder hem niet zo heel veel jeugd is doorgebroken, geldt Boskamp niet echt als een fijnzinnige psycholoog. In Luik viel Boskamp vooral op door enkele leuke uitspraken, wat geblaf en gebries en het constant geventileerde ongenoegen over het uitblijven van versterking. Tijdens de trainingen keek hij vaak toe en liet zijn assistent Michel Renquin het werk doen. Die had al langer het overwicht op de spelersgroep verloren en werd door niemand nog serieus genomen. De gevolgen op het veld waren rampzalig. Zelfs de memorabele mentale sterkte brokkelde af. Met Michel Preud'homme slaat Standard nu nog maar eens een nieuwe weg in. Zonder versterking. Van een club die uit financiële motieven zijn topschutter ( Méme Tchité) in de armen van een concurrent duwt, mag je wat dat betreft niet veel verwachten. Preud'homme zal dan ook niet mopperen en plichtsgetrouw zijn werk doen. Hij had geen andere keuze. Of het zal volstaan voor de ommekeer, moet worden afgewacht. Er is straks meer nodig dan de rentree van Sérgio Conceição om dat te veranderen. De gebeurtenissen van de afgelopen weken hebben nog maar eens blijk gegeven dat je op Standard onmogelijk kan bouwen. Steeds weer wordt het fundament weggezogen. Luciano D'Onofrio beschouwt spelers als wegwerpartikelen, over zijn motieven doen al jaren de meest wilde verhalen de ronde. Continuïteit is in ieder geval een vreemd begrip aan de boorden van de Maas. Sinds medio 2004 werden er 39 spelers gekocht en evenveel van de hand gedaan. Alleen in het aantal is Standard angstwekkend consequent. Dat Michel Preud'homme zich verplicht zag trainer van Standard te worden, is een slag voor de voetbalbond die de Luikenaar kennelijk weinig garanties kon bieden. Ambitie maakte bij hem de afgelopen weken plaats voor moedeloosheid. Preud'homme heeft als bestuurder en strateeg nog alles te bewijzen, maar voor de uitstraling van de verbeten naar een nieuw imago zoekende federatie zou hij de geknipte man geweest zijn, een verzoenende en deuren opende figuur die ook de mokkende sponsors kon sussen. Nu is het weer herbeginnen. En hopen dat de nationale ploeg woensdagavond in Armenië niet nog dieper wegzakt. Hoewel : is dat na de ontluisterende partij tegen Kazachstan nog mogelijk ? DOOR JACQUES SYS