De Wase fusieploeg is sinds de promotie naar eerste klasse in 2012 geen lekkere hap voor trainers. Geeraerd, De Boeck, Peeters: ze moesten vaak op hun tanden bijten om de onvrede over het vaak chaotische transferbeleid binnensmonds te houden. Nu is het aan Van Geneugden om Waasland-Beveren in eerste klasse te houden. Net zoals zijn voorgangers diende hij de voorbereiding te gebruiken als experimenteel labo, wachtend op de afwikkeling van verscheidene transferdossiers. Van Geneugden jongleerde met opstellingen, testers en spelers uit de belofteploeg. Met Hubert en Robson kreeg de Limburgse coach ondertussen wel twee ervaren spelers die hij goed kent van bij Genk en OHL, al aast hij ook nog op ex-OHL'ers Ibou en Chuka. Zijn boodschap is duidelijk: niet te veel onberekenbare elementen, zodat met een duidelijk...

De Wase fusieploeg is sinds de promotie naar eerste klasse in 2012 geen lekkere hap voor trainers. Geeraerd, De Boeck, Peeters: ze moesten vaak op hun tanden bijten om de onvrede over het vaak chaotische transferbeleid binnensmonds te houden. Nu is het aan Van Geneugden om Waasland-Beveren in eerste klasse te houden. Net zoals zijn voorgangers diende hij de voorbereiding te gebruiken als experimenteel labo, wachtend op de afwikkeling van verscheidene transferdossiers. Van Geneugden jongleerde met opstellingen, testers en spelers uit de belofteploeg. Met Hubert en Robson kreeg de Limburgse coach ondertussen wel twee ervaren spelers die hij goed kent van bij Genk en OHL, al aast hij ook nog op ex-OHL'ers Ibou en Chuka. Zijn boodschap is duidelijk: niet te veel onberekenbare elementen, zodat met een duidelijke organisatie punten gesprokkeld kunnen worden. Steppe en Coosemans liggen met elkaar in balans. Van Geneugden houdt daarbij geen rekening met de verdiensten van vorig jaar. Tijdens de voorbereiding werden verschillende opstellingen uitgeprobeerd (4-4-2, 4-3-3, 3-4-3), de verdediging met drie/vijf* bood de meeste zekerheid. Die optie heeft als voordeel dat het gebrek aan wendbaarheid en snelheid van centrale verdedigers Bojovic, Robson en Corstjens gecompenseerd kan worden door onderlinge dekking. Van de flankverdedigers wordt in dat geval verwacht dat zij bij balverlies terugplooien, zodat het een vijfmansverdediging* wordt, en diepgang brengen in balbezit. Op rechts staat D'Ulivo buiten discussie (met Vermeulen als vervanger), op links liggen de opties open. Cale is in principe titularis, maar nieuwkomer Deflem toonde in de oefenwedstrijden flitsen van zijn talent. Vermoedelijk kiest Van Geneugden voor de ervaring van Cale, om Deflem in te brengen wanneer er iets geforceerd dient te worden. De jonge De Pauw was een van de beloften die wist te overtuigen, hij komt bij de A-kern. Metronoom van het elftal wordt Hubert, die als aanspeelpunt vlak voor de verdediging het spel moet verdelen en door zijn spelinzicht eerste bewaker van de organisatie is - Van Geneugden is een groot liefhebber van zonedekking en tactische flexibiliteit. Hij wordt geassisteerd door Maric of Blondelle, afhankelijk van de tegenstander. Offensief is Maric sterker, moet er meer georganiseerd gevoetbald worden dan heeft Blondelle zijn waarde. Henkens is dan de man die de verbinding naar voren dient te maken. De van Gent overgekomen M'Sila is iets te lichtvoetig om al zijn stempel te kunnen drukken. Rowell, intrinsiek een belangrijke pion voor de ploeg, timmert nog steeds aan de weg terug na een operatie aan de adductoren midden vorig seizoen. De competitiestart komt nog te vroeg. Godemèche, Santos en Sterckx werden naar de B-kern verwezen en mogen weg. De tactiek zal aangepast worden aan de tegenstander en dikwijls zelfs naargelang van de situatie in de wedstrijden. Een 4-3-3 geniet de voorkeur van Van Geneugden, maar om dat concept te spelen ontbreekt het hem aan pure buitenspelers. Zolang er op die posities geen versterking komt, kiest hij voor een 4-4-2 of 3-4-3. Trickovski, Demjan en Veselinovic vertrokken, een serieuze aderlating. Het zwaartepunt in het Wase transferbeleid ligt dan ook bij de aanvallers. Ibou is prioriteit nummer een. Oumarou beschouwt Van Geneugden als een centrumspits, al is hij door zijn snelheid ook een optie als linksmidden in een 4-4-2. Emond etaleerde in de voorbereidingsmatchen een grote efficiëntie, maar moet straks wellicht toch weer wijken voor een nieuwe spits. Waasland-Beveren staat, slechts luttele maanden nadat het zich op de laatste speeldag in eerste klasse wist te handhaven, opnieuw voor een moeilijk seizoen. Van Geneugden bewees bij OHL dat hij een beperkt team gedisciplineerd en met enthousiasme kan laten voetballen. Dat zal meteen nodig zijn in de eerste competitieweken, want met Mouscron-Peruwelz, Westerlo en Charleroi krijgt Waasland-Beveren daarin rechtstreekse concurrenten voor het behoud voorgeschoteld. Missen ze hun start, dreigt eenzelfde scenario als vorig seizoen DOOR MATTHIAS STOCKMANS