De droom van vele Belgische voetballiefhebbers ligt aan diggelen. Het EK in Polen en Oekraïne gaat aan onze neus voorbij. Geen reuzegrote televisieschermen in overvolle cafés, waar supporters van de Rode Duivels uit de bol gaan na een doelpunt van hun helden. Nog een klap voor de veelgeplaagde horeca in ons landje. Na het rookverbod en de vele alcoholcontroles is de uitschakeling van onze nationale ploeg de zoveelste mokerslag voor deze sector!
...

De droom van vele Belgische voetballiefhebbers ligt aan diggelen. Het EK in Polen en Oekraïne gaat aan onze neus voorbij. Geen reuzegrote televisieschermen in overvolle cafés, waar supporters van de Rode Duivels uit de bol gaan na een doelpunt van hun helden. Nog een klap voor de veelgeplaagde horeca in ons landje. Na het rookverbod en de vele alcoholcontroles is de uitschakeling van onze nationale ploeg de zoveelste mokerslag voor deze sector! Ik keek er ook naar uit. Voor een mens van zestig, met een bewogen leven zoals ik, was de eindronde van het EK 2012 een haalbare kaart. Het WK 2014 in Brazilië is nog zeer veraf en je weet maar nooit wat er kan gebeuren. Achteraf bekeken moeten we concluderen dat we ons gemakkelijk hadden kunnen plaatsen als we geen punten hadden verbrast thuis tegen Oostenrijk en Turkije, en uit tegen Azerbeidzjan. We zijn gewoon beter dan de Turken, punt uit! De match in Duitsland had feitelijk moeten dienen als voorbereiding op de barrages. We hebben onnodig een grote kans gemist en dat maakt het voor mij zo zuur. Met de Mannschaft maakte ik voor de eerste keer kennis in 1972 tijdens de eindronde van het EK, dat in België werd georganiseerd. Er namen maar vier ploegen aan deel, de televisierechten waren toen zo belangrijk nog niet. Wij speelden tegen het toenmalige West-Duitsland in Antwerpen en Hongarije en Rusland kruisten de degens in Anderlecht. De Bosuil zat met 50.000 toeschouwers afgeladen vol. Terwijl de spelers zich aan het omkleden waren, was Raymond Goethals buiten rustig een sigaretje gaan roken. Na een tijdje kwam Raymond onze kleedkamer binnengestormd, hevig gesticulerend. Hij riep: " Nie te geluuve, 't zit vol, allien Belge!" Later bleek dat de rood-geel-zwarte kleuren horizontaal stonden op de vlaggen van de supporters en niet verticaal ... Duitsers dus! Ze waren minstens met 15.000, ik zie ze niet graag met zo veel komen, want gewoonlijk blijven ze dan een jaartje of vijf. De Duitsers hadden een wereldploeg met Sepp Maier, Berti Vogts, Franz Beckenbauer, Paul Breitner, Uli Hoeness, Günter Netzer, Gerd Müller, ... Ik was nog een jong manneke en zat mij op de bank te vergapen aan al die grote namen. We hadden in het begin van de wedstrijd de touwtjes goed in handen en ons geloof in een stunt groeide van minuut tot minuut. Gerd Müller had nog geen bal geraakt en was totaal onzichtbaar tot op het moment dat hij uit het niets tweemaal scoorde. Efficiëntie noemt men dat! Waar heb ik dat scenario onlangs nog gezien? De Belgen konden nog terugkomen via Lon Polleunis tot 2-1, maar het kalf was al verdronken. In de finale maakten de Duitsers de Russen af en werden Europees kampioen en later in 1974 wereldkampioen. Maar het was niet de laatste keer dat Müller, de kleine dikke, ons dat flikte. In 1976 speelde ik met Anderlecht in München tegen Bayern voor de Europese supercup. Het stond 0-1 en Hugo Broos had Gerdje helemaal in de tang. Hugo zei mij op een moment: "Zo goed is die Müller nu ook weer niet!" Zijn woorden waren nog niet koud of het was 2-1. Je mag eens driemaal raden wie die twee doelpunten gemaakt heeft. De enige Belg die nog plezier beleefde aan de Duitsers was Rik Coppens. In 1954 speelde hij met de Rode Duivels een vriendenwedstrijd op de Heizel tegen Duitsland, de regerende wereldkampioen. Een van de boegbeelden van de Manschaft was WernerLiebrich, de voorstopper. Rik vertrouwde mij een tijdje geleden toe: "Liebrich was een invlieger, een boerenpaard, men hoorde hem van kilometers afkomen. Ik heb zo met die mens zijn voeten gespeeld, dat hij na de match geen pap meer kon zeggen." Coppens scoorde tweemaal en België won. Dat waren nogal eens tijden! Ik blijf in elk geval geloven in onze Duivels. We zijn op de goede weg. Ik heb besloten om te stoppen met roken en als mijn knie het toelaat zelfs een beetje te sporten want ik wil het WK in Brazilië nog halen in 2014 ... "Broos zei: zo goed is die Müller nu ook weer niet."