In het enthousiasme dat de Ronde van Vlaanderen naar goede gewoonte teweegbracht, raakte het nieuws wat op de achtergrond. Maar de Duitse openbare aanklager Fred Apostel had vorige week een belangrijke mededeling te doen. DNA-testen hebben onomstotelijk bewezen dat negen bloedzakjes die bij dokter Eufemiano Fuentes in beslag werden genomen, afkomstig zijn van Jan Ullrich.
...

In het enthousiasme dat de Ronde van Vlaanderen naar goede gewoonte teweegbracht, raakte het nieuws wat op de achtergrond. Maar de Duitse openbare aanklager Fred Apostel had vorige week een belangrijke mededeling te doen. DNA-testen hebben onomstotelijk bewezen dat negen bloedzakjes die bij dokter Eufemiano Fuentes in beslag werden genomen, afkomstig zijn van Jan Ullrich. Daarmee is de Duitser de eerste betrokkene in de zaak-Fuentes waarvan we nu toch echt wel met zekerheid mogen zeggen dat hij zich dopeerde. Al houden de advocaten van Ullrich daar een andere mening op na. Maar daar worden ze ook voor betaald. Die juristen haalden zich vorige week trouwens de spot van heel Duitsland op de nek. Eén advocaat wist plots te vertellen dat er mogelijk geknoeid werd met de DNA-stalen, een andere maakte het nog bonter. "Zelfs áls er bloed van mijn cliënt gevonden werd bij Fuentes, bewijst dit nog niet dat hij zich heeft laten doperen", verklaarde Peter-Michael Diestel. "Van mij wordt er ook op verschillende plaatsen bloed gestockeerd. Ik heb een dokter in Rostock, één in Ber- lijn ..." Natuurlijk is het een belachelijke uitleg, maar ergens heeft Diestel wel een punt. Juridisch verandert dit DNA-bewijs weinig voor de betrokkenen bij de zaak- Fuentes ; de Spaanse dopingwet bevat wellicht te veel gaten voor een veroordeling. De bewijzen gewoon in de media gooien blijkt als strafmaat echter ook effectief - al is het eerder de 21ste-eeuwse versie van de schandpaal dan een voorbeeld van moderne rechtspraak. Ullrich kreeg van team Volksbank meteen te horen dat hij niet langer in aanmerking komt om hun pr te gaan verzorgen. Als reactie op de zaak-Ullrich hebben de vakverenigingen van de profploegen gevraagd dat alle vernoemde renners hun DNA laten vergelijken met de bloedstalen van Fuentes. Het zou een manier zijn om de zaak-Fuentes eindelijk af te ronden. Renners van wie openlijk geweten is dat ze hebben geknoeid, maken zich onmogelijk voor de sponsor en verdwijnen wellicht via de achterdeur. Toch blijft het een schande dat in deze zaak een normale rechtsprocedure onmogelijk blijkt. Sommige renners verklaarden trouwens al onder geen beding DNA te zullen afstaan. Niemand kan hen daartoe dwingen. Maar het zou hun respectievelijke teams wel duidelijk moeten maken welk vlees ze in de kuip hebben. Hopelijk haalt de sportethiek het dan van de commer-ciële belangen. Al maken we ons daar beter niet al te veel illusies over. Het recente antidopingcharter werd ook finaal onderuitgehaald nog voor de inkt ervan droog was. Ondertussen circuleert in het peloton het onvoorstelbare gerucht dat Fuentes, de gynaecoloog annex dopingdokter die de spilfiguur was in het Spaanse bloeddopingdossier, gewoon weer aan de slag is als dopinggoeroe. Het is de schaamteloosheid ver voorbij. Patrick Lefevere wil alvast dat de UCI dit verhaal dringend onderzoekt.