Voor het eerst in drie jaar Trond Sollied slaagde Club Brugge erin een grote, in het eerste deel van het seizoen opgebouwde voorsprong vast te houden. Ging het de voorbije twee seizoenen telkens fout net voor en/of na de winterstop, dan bleef Club nu tot het einde comfortabel op kop. Halfweg bedroeg de voorsprong elf punten op Anderlecht. Op Antwerp werd gelijkgespeeld (speeldag 7) en in Sint-Truiden verloren (speeldag 14) ; de resterende 15 van de 17 wedstrijde...

Voor het eerst in drie jaar Trond Sollied slaagde Club Brugge erin een grote, in het eerste deel van het seizoen opgebouwde voorsprong vast te houden. Ging het de voorbije twee seizoenen telkens fout net voor en/of na de winterstop, dan bleef Club nu tot het einde comfortabel op kop. Halfweg bedroeg de voorsprong elf punten op Anderlecht. Op Antwerp werd gelijkgespeeld (speeldag 7) en in Sint-Truiden verloren (speeldag 14) ; de resterende 15 van de 17 wedstrijden werden gewonnen. Club werd dus herfstkampioen met liefst 46 op 51. In de terugronde ging het op zijn elan door. Tot speeldag 26 werd alles gewonnen (27 op 27). Dus : 73 op 78 ! De voorsprong was toen al opgelopen tot 17 punten op Anderlecht, de naaste achtervolger. Na nederlagen tegen Charleroi, in Anderlecht en gelijke spelen in Lier, tegen Sint-Truiden en GBA hield het er op het eind van de competitie nog vijf van over. De titel werd gevierd op speeldag 31. De kampioen maakte ook het meeste goals, dwong het grootste aantal hoekschoppen af, stond er het minste toe en beging voor het derde opeenvolgende seizoen ook weer veruit het minste overtredingen. Timmy Simons kreeg de Fair-playprijs, won de Gouden Schoen en werd tot Profvoetballer van het Jaar verkozen, Trond Sollied tot Trainer van het Jaar en Dany Verlinden tot Doelman van het Jaar. De spelerskern van Club Brugge was dit seizoen sterker dan de voorbije jaren. Vooral op het middenveld was de rijkdom groot met de komst van Sergiy Serebrennikov en Alin Stoica en vooral de ontbolstering van Nastja Ceh. Het gaf de trainer meer mogelijkheden om te wisselen en te schuiven. Ook voorin stond Club sterker. Sandy Martens speelde zijn beste seizoen ; Bengt Saeternes, krachtpatser, raakte pas laat op het seizoen fit, maar maakte er toch ook nog zeven. Achterin bleek Club soms kwetsbaar, wat niet alleen met zijn spelwijze te maken heeft. Nadat Marek Spilar uitviel, werd Timmy Simons af en toe naar achteren gehaald om de meubelen te redden. Voor het eerst in tien jaar slaagde Club erin zich te kwalificeren voor de Champions League. In een groep met Barcelona, Galatasaray en Lokomotiv Moskou haalde het vijf punten en wist het zich net niet te kwalificeren voor de tweede ronde. In de Uefabeker ging het er meteen uit tegen VfB Stuttgart. Aan de schaduwzijde van dit seizoen bevindt zich de bekeruitschakeling door het inmiddels ter ziele gegane Lommel SK. door Christian Vandenabeele