Yves goossens: 'Ik voetbalde zelf vanaf de jeugdreeksen bij Sint-Lievens-Houtem. Toen ik op mijn dertiende voor school naar de bibliotheek moest om daar een tijdschrift te lezen, werd mijn aandacht getrokken door een exemplaar van Sport/Voetbalmagazine. Ik raakte meteen in de ban. Zo ging de bal aan het rollen. Na eerst wekelijkse bezoekjes aan de bib besloten we om de edities zelf wekelijks aan te schaffen. Eerst gebeurde dat nog via een bezoekje aan de krantenwinkel, iets later kozen we toch voor een abonnement. Het verzamelen kon beginnen, want het uitbouwen van een ruime collectie was altijd de opzet. Zeker ook omdat ik dit jaar zelf 40 word.'
...

Yves goossens: 'Ik voetbalde zelf vanaf de jeugdreeksen bij Sint-Lievens-Houtem. Toen ik op mijn dertiende voor school naar de bibliotheek moest om daar een tijdschrift te lezen, werd mijn aandacht getrokken door een exemplaar van Sport/Voetbalmagazine. Ik raakte meteen in de ban. Zo ging de bal aan het rollen. Na eerst wekelijkse bezoekjes aan de bib besloten we om de edities zelf wekelijks aan te schaffen. Eerst gebeurde dat nog via een bezoekje aan de krantenwinkel, iets later kozen we toch voor een abonnement. Het verzamelen kon beginnen, want het uitbouwen van een ruime collectie was altijd de opzet. Zeker ook omdat ik dit jaar zelf 40 word.' 'Voetbal vormde constant een passie in mijn leven. Sport/Voetbalmagazine verslond ik. Ik ben nogal vrij gestructureerd ingesteld. Van jongs af aan las ik elk nummer vanaf de eerste tot de laatste pagina. Echt in die volgorde, omdat dat een goede gewoonte werd. Daarom beschouw ik me ook en vooral als een niet-alledaagse abonnee. 'Ik leef nogal sterk op routine. Elke woensdag rond halfvijf, dat is mijn vast brievenbusmoment. Dat magazine eerst even doorbladeren en later lezen, het blijft een heel leuke activiteit. Je mag toch rekenen dat ik iedere avond een uurtje uittrek voor verhalen. Aangezien ik ook nogal een ochtendmens ben, weet mijn echtgenote Natasja ondertussen dat ik vóór het werk soms ook nog een artikel doorneem. Ik ontwikkelde immers een aparte methode: alle namen van spelers en ploegen onderlijnen in het blauw, als een soort van geheugensteuntje of samenvatting. En die van mijn favoriete Club Brugge in het rood. ( grijnst) Een week zonder mijn favoriete blad, dan heb ik plots een zee van tijd en voel ik me toch wat ambetant. Onbewust blijf je er altijd toe aangetrokken. 'Het meest boeiende blijf ik de achtergrondverhalen en de dossiers vinden. Zoals de competitiespecial, die ooit werd voorgesteld als de Bijbel. Die moet je gewoon hebben, want daar kun je echt alles in terugvinden. In tegenstelling tot de kranten, die vaak de sensationele kant op durven te gaan, is Sport/Voetbalmagazine altijd objectief en gezond kritisch ingesteld. Een betrouwbare bron, waar ik zeker ben van de correctheid. Na het lezen van de Tourgids zet ik me tijdens de tv-uitzendingen van de ritten met een gerust gevoel in de zetel, want ik kreeg al een ideale voorbeschouwing mee.' 'Ik beschik ondertussen over een verzameling van ongeveer 1500 boekjes. Maar ook de speciaal uitgebrachte nummers, de Wielergidsen, de Formule 1-specials of die over de Olympische Spelen staan allemaal mooi samen opgeborgen in rekken op onze zolderkamer. Ook alle extra's en collector's items - van speciale Rode Duivelsmunten tot kaartspelen, quizboekjes, mutsen of pins - worden mooi bijgehouden. 'Zelf begon ik alles te kopen vanaf 1993. Daardoor zat ik eigenlijk opgescheept met een lacune. Om dat gat op te vullen slaagde ik er een tiental jaar geleden in om de edities vanaf 1982 te bemachtigen, via iemand uit Schilde. Enkel uit 1992 en 1993 mis ik nog van elk jaar zeven nummers, veertien exemplaren in totaal. Indien dat mogelijk is, zou ik die graag nog willen verkrijgen. Het blijkt echter niet zo eenvoudig om die ergens op de kop te tikken.' 'Ik ben nogal nostalgisch ingesteld. Als ik nu bezig ben met de spelers en clubs uit de jaren 90, dan is dat mijn periode en verruim ik weer mijn persoonlijke kennis. Het is en blijft een leuke hobby. En door iedere week zeven tot acht uur in een magazine te lezen vergroot je natuurlijk ook automatisch je harde schijf. Tel daar nog de livewedstrijden bij op tv en dan kom je snel aan minstens vijftien uur per week dat ik met voetbal bezig ben. Ik vind dat gewoon tof. 'Eenmaal je iemand bent die in de ban geraakt van lijstjes of die nieuwsgierig uitkijkt naar de samenstelling van de ploegen, ook in het wielrennen, dan raak je daar moeilijk vanaf. Ik wrijf in mijn handen door de tijd en ruimte die mijn vrouw me geeft voor deze doorgedreven hobby, want soms ligt mijn prioriteit onbewust bij jullie magazine. Op vakantie gaat het boekje altijd mee. Terwijl een ander op de rand van het zwembad een roman leest, zit ik met een Sport/Voetbalmagazine in de hand. Ik ben bijzonder trots op mijn bezit, dat ik toch als een vorm van rijkdom beschouw, ook al zal de financiële waarde niet zo groot zijn.'