WOENSDAG 6 NOVEMBER

Elke wedstrijddag verloopt volgens hetzelfde stramien. Ook deze ochtend: opstaan om 7 uur, in Roeselare, in het appartement van mijn zoon Tomas (die voor Knack speelt, nvdr). Niet thuis in Oetingen, dat bespaart me al een autorit van een uur en twintig minuten.
...

Elke wedstrijddag verloopt volgens hetzelfde stramien. Ook deze ochtend: opstaan om 7 uur, in Roeselare, in het appartement van mijn zoon Tomas (die voor Knack speelt, nvdr). Niet thuis in Oetingen, dat bespaart me al een autorit van een uur en twintig minuten. Ik zit al aan mijn bureau in sporthal Schiervelde. Het ontbijt is voor straks, nu heb ik alleen volleybalhonger. Twee uur werk ik aan een video- en powerpointpresentatie over onze tegenstander. De sterktes en zwaktes en de strategieën die we daartegen zullen gebruiken. Ontbijt met de spelers in de cafetaria. Voedzaam en evenwichtig, want in samenspraak met een diëtiste. Daarna gevolgd door de analyse. Niet té lang: zo'n 45 à 55 minuten. Een laatste training, opgedeeld in lichte, spierversterkende oefeningen en een half uur balcontact. Normaal met veel variatie, maar op een wedstrijddag steevast volgens hetzelfde concept. Terwijl mijn spelers langsgaan bij de kinesist, bespreek ik met enkelen nog eens de tactiek. Daarna evalueer ik met mijn assistent-coach Steven Vanmedegael de voorbije week en bepaal ik de opstelling. Middagmaal in mijn appartement, gevolgd door wat lezen en een siësta van zeker twee à drie uur. Het ideale moment om het slaaptekort van de voorbije superdrukke dagen aan te vullen. Een ontspannend bad van een twintigtal minuten en nog wat eten, al krijg ik meestal, zoals nu, niks door mijn keel. Vandaar dat ik tijdens een wedstrijd altijd een banaan eet. In Schiervelde groet ik samen met algemeen directeur Guido Declerck de sponsors en de vips en beantwoord ik kort een paar vragen over de match. Daarna terug naar mijn bureau en naar de kleedkamer voor een gebalde speech. Geen peptalk - spelers horen sowieso gemotiveerd te zijn - maar puur tactiek. Tijdens de opwarming verzet ik nog eens mijn gedachten door aan de langetermijnplanning van de ploeg te werken. Pas een kwartier voor de wedstrijd ga ik naar de zaal, zodat ik niet te veel word lastiggevallen. Ik wil me concentreren op de match, die om 20.30 uur begint. 3-1! Weer een stuntzege. Wat een ontlading! Intens genieten. En dan mijn plicht vervullen: interviews met de media. Daarna nog wat napraten met mijn vrouw en enkele vrienden en genodigden. Naar huis rijden. Mentaal volledig uitgeput, en dus rijdt mijn vrouw met haar wagen achter mij, om ongevallen te voorkomen. Rond goed 2.30 uur lig ik in bed, maar veel slapen is er niet bij. Te veel adrenaline. ?DOOR JONAS CRETEUR