Volgende week maandag, op 12 november, is het 40 jaar geleden dat Nico Rijnders tijdens een thuiswedstrijd van Club Brugge tegen Club Luik in elkaar zakte. Rijnders was klinisch dood en werd gereanimeerd door de toenmalige clubarts Michel D'Hooghe. De indringende foto's van dit drama werden groot in alle kranten afgedrukt. In de infirmerie gaf D'Hooghe nog heel lang hartmassage, vervolgens werd Rijnders naar het ziekenhuis gevoerd. Pas veel later zou blijken dat Nico Rijnders leed aan aangeboren hartritmestoornissen die destijds niet vast te stellen waren. Pas veel later ook bleek dat er al eerder signalen waren geweest en hij bijvoorbeeld aan de rust van de Europacupfinale tussen Ajax en Panathinaikos met pijn in de borst was vervangen. Onderzoek wees toen niets uit.
...

Volgende week maandag, op 12 november, is het 40 jaar geleden dat Nico Rijnders tijdens een thuiswedstrijd van Club Brugge tegen Club Luik in elkaar zakte. Rijnders was klinisch dood en werd gereanimeerd door de toenmalige clubarts Michel D'Hooghe. De indringende foto's van dit drama werden groot in alle kranten afgedrukt. In de infirmerie gaf D'Hooghe nog heel lang hartmassage, vervolgens werd Rijnders naar het ziekenhuis gevoerd. Pas veel later zou blijken dat Nico Rijnders leed aan aangeboren hartritmestoornissen die destijds niet vast te stellen waren. Pas veel later ook bleek dat er al eerder signalen waren geweest en hij bijvoorbeeld aan de rust van de Europacupfinale tussen Ajax en Panathinaikos met pijn in de borst was vervangen. Onderzoek wees toen niets uit. Nico Rijnders maakte deel uit van het memorabele Ajax dat in het begin van de jaren zeventig met avantgardistisch voetbal Europa veroverde. Hij was samen met Johan Neeskens een van de stofzuigers op het middenveld. Toch verhuisde Rijnders in 1971 naar Club Brugge, zijn plaats bij Ajax zou worden ingenomen door Arie Haan. Zijn vertrek was vreemd en zelfs raadselachtig, maar werd bedolven onder een nieuwe lawine van Ajaxsuccessen. De Amsterdammers zouden na 1971 nog twee keer de Europacup voor landskampioenen winnen. Pas veel later werd gesuggereerd dat de toenmalige Ajaxvoorzitter Jaap van Praag weet had van de hartproblemen van Rijnders en daarom weinig moeite deed om hem te behouden. Het bleef bij een vermoeden. Nico Rijnders deed het prima bij Club Brugge, dat toen nogal wat Nederlanders op de loonlijst had staan. Hij werkte hard en viel meer op door zijn fenomenale loopvermogen dan door grote uitspraken. Tot dus die fatale dag kwam, 12 november 1972, en de wereld van Nico Rijnders instortte. Voetbal was zijn leven. Eén enkele keer hebben we Nico Rijnders geïnterviewd, in augustus 1974. Hij had toen als trainer een contract getekend bij de toenmalige vierdeklasser Racing Harelbeke en voelde zich niet te groot om op dat niveau te werken. Rijnders vertelde dat hij een jaar moreel compleet aan de grond had gezeten en zich slechts geleidelijk kon herpakken. Club Brugge had hem een baan aangeboden als scout, maar het passief bezig zijn met voetbal bevredigde hem niet. Hij kon heel goed schrijven en overwoog zelfs even om in de sportjournalistiek te stappen, maar uiteindelijk boeide ook dat hem niet. Vandaar dat hij toen besloot aan een trainersopleiding te beginnen. Vreemd was het om de toen 28-jarige Nico Rijnders aan het werk te zien in Harelbeke, drie jaar nadat hij een van de hoekstenen was van het door Rinus Michels geleide en door Johan Cruijff gedirigeerde Ajax. Hij had een contract getekend als proftrainer maar werkte ook tussendoor als pr-man voor de bedrijven die de club sponsorden. Op het veld was Rijnders zichzelf: hij eiste veel van de spelers, al vond hij dat je in dit vak in de eerste plaats een motivator moest zijn, iemand die de spelers bewust maakte van hun mogelijkheden. En hij bleef niet afzijdig in trainingspartijtjes want, zo vertelde Rijnders, hij voelde zich pas goed als hij tegen een bal kon stampen. Hij zag het in Harelbeke helemaal zitten, nam ons na de training mee naar een café en praatte honderduit over zijn carrière, over de gouden jaren bij Ajax. Altijd maar buffelen, altijd maar gaan, het spel versnellen en vertragen, het middenveld was de barometer van de ploeg. Zijn ogen flikkerden bij de vele herinneringen. Zo was Rijnders. Soms gesloten als een oester, soms heel gezellig. Een nieuw drama was het toen Nico Rijnders een paar maanden later, op kerstavond 1974, na nieuwe hartklachten werd afgekeurd voor alle activiteiten in de sport, inclusief het trainerschap. Hij opende een sportwinkel in Brugge maar dat werd geen succes. Zijn vrouw verliet hem en er circuleerden verhalen over een drankprobleem. Alcohol en veel medicatie, het ging niet samen. Vanaf toen kwam het nooit meer goed met Nico Rijnders. Hij was gebroken en vond dat hij nergens meer bij hoorde. Zijn leven doofde uit. Nico Rijnders overleed op 16 maart 1976 na een hartaanval. Heel alleen in de flat boven zijn sportwinkel. Hij werd 28 jaar.