België is toch meer het buitenland dan hij dacht toen hij een jaar geleden trainer werd van AA Gent. "Nooit heb ik me meer Nederlander gevoeld dan hier," zegt Jan Olde Riekerink, "maar we hebben het wél fantastisch naar onze zin." Ook óp het veld werden de verwachtingen niet ingelost. Zijn nieuwe club ging voor de vijfde plaats, een ambitie waarin hij zich zelf moeiteloos kon vinden. "Liefst met goed voetbal", voegde hij er zelfs aan toe. Helaas, geen van beide doelstellingen werd gehaald. De hand van Olde Riekerink bleef nog onzichtbaar, er zat geen lijn in de Gentse prestaties en de ploeg sloot het seizoen af als achtste. Dus ligt de eerste vraag voor de hand :
...

België is toch meer het buitenland dan hij dacht toen hij een jaar geleden trainer werd van AA Gent. "Nooit heb ik me meer Nederlander gevoeld dan hier," zegt Jan Olde Riekerink, "maar we hebben het wél fantastisch naar onze zin." Ook óp het veld werden de verwachtingen niet ingelost. Zijn nieuwe club ging voor de vijfde plaats, een ambitie waarin hij zich zelf moeiteloos kon vinden. "Liefst met goed voetbal", voegde hij er zelfs aan toe. Helaas, geen van beide doelstellingen werd gehaald. De hand van Olde Riekerink bleef nog onzichtbaar, er zat geen lijn in de Gentse prestaties en de ploeg sloot het seizoen af als achtste. Dus ligt de eerste vraag voor de hand : Jan Olde Riekerink : Met zijn achterban en verleden moet Gent altijd gaan voor een vijfde plaats. Vorig jaar kregen we wat we verdienden. Dit jaar zijn een aantal barrières weg. De nieuwe spelers passen beter bij wat ik wil brengen : verzorgd voetbal. Toch wel een paar keer, hoor. Mentaal zat het bij momenten heel moeilijk. Ik kan het verklaren, maar ik kan het niet verantwoorden naar de mensen die zitten te kijken. Iemand als Jacky Peeters nam de bal aan alsof hij 220 volt op de voet moest nemen. We kwamen er pas uit toen we met een bepaalde opstelling aantraden. Dat is : met Peeters als verdedigende middenvelder. De veranderende samenstelling van de kern. Van de 33 spelers waarmee ik begon, blijven er welgeteld elf over. Als je voortdurend wisselt, kan je geen team bouwen. Als je dan nog eens alle nationaliteiten bekijkt, kom je aan zestien of zeventien. Nu moet ik geen kwart van de tijd van vorig jaar besteden aan het uitleggen van wat ik wil. De huisregels staan vast. Vorig jaar hield ik in tegenstelling tot wat ik me had voorgenomen, de teambesprekingen niet enkel in het Nederlands, maar ook in het Engels. Nu enkel nog in het Nederlands. De Franstaligen krijgen een extra briefing door Herman Vermeulen. Ik vind Joly géén verdedigende middenvelder. Hij kan maar uitblinken als anderen in zijn dienst spelen. Degene die wij misten, was degene die hem zou moeten laten voetballen. Dus waren we ook mét hem in de problemen gekomen. Centraal op het middenveld zijn alle mogelijke variaties uitgeprobeerd : alle spelers die ervoor in aanmerking kwamen, kregen daar hun kans, maar het werkte niet. Dat bleef het zwakke punt. Pas met Peeters op die positie speelden we wedstrijden op een redelijk acceptabel niveau. En Mudingayi werd op die positie toch internationaal. Tot mijn verbazing. Maar hij is niet het type dat naast zijn schoenen gaat lopen, hij pikt ook dingen op. Hij moet bijvoorbeeld nog leren dat hij niet alleen in balbezit kan komen door de bal af te pakken, maar ook door gewoon verdedigend een meter verder te gaan staan. Er zullen altijd spelers zijn in wie je pas na een tijdje dingen ziet, die je eerder niet opvielen. Kraouche ging pas scoren toen ik hem dichter bij Kaklamanos liet spelen, waardoor ook bleek hoe nauwkeurig hij zijn voorzetten binnentrapt. Ik heb niet de illusie dat ik bij mijn komst alle geheimen achter één speler of een combinatie van spelers meteen doorzie. Voor elke wedstrijd is het puzzelen om de stukjes het best bijeen te krijgen. Vorig jaar arriveerden de internationals ook pas laat en moesten we meteen de Intertoto in. Jullie schreven dat ik de jeugd een kans gaf, maar vervolgens omschakelde naar realistisch voetbal. Dat was niet zo. De jeugd kreeg een terugval, ik heb nooit bewust gekozen voor oudere voetballers. Wat is talent ? Talent is aangeboren geluk, waarvan je nooit kan bepalen waar de lat ligt. Talent bepaalt zelf zijn lat, dat doe ik niet. Ik heb nu duidelijke afspraken met de jonge spelers. Op het moment dat ik ontevreden ben, wil ik niet dat zij tevreden rondlopen omdat ze in de A-kern zitten. Een jeugdspeler moet gretig zijn, niet verzadigd omdat hij het eerste elftal niet meer als doel ziet. Jeugdspelers worden vaak teleurgesteld en dan kan je op twee manieren reageren : gelaten, of je tanden laten zien. Dat eerste heb ik te vaak gezien vorig jaar, ook al zijn het stuk voor stuk goeie voetballers. De afstand was vaak ook groot. Zo'n jeugdspeler was bij ons nummer 28 tot 33. Daarom vond ik het beter dat ze een tussenstap zetten naar een club waar ze wél aan spelen onder druk toe komen. Op de trein die nu is vertrokken, zou een aantal namen van vorig jaar niet passen. Zoals Vasov en Oyawolé, bijvoorbeeld. Niet omdat ze vaak geblesseerd waren, want dat was Brian Laudrup bij Ajax ook. Alleen compenseerde híj dat door wat hij op het veld liet zien. Bij sommigen hier miste ik dat wel eens. Alex is belangrijk geweest voor Gent. Maar als je hoort voor welk bedrag hij kan gaan, is dat ondergeschikt. Ik ben namelijk opgegroeid in een vereniging waar het clubbelang altijd primeerde op het teambelang. Dat weet ik. Maar je krijgt andere mogelijkheden. Als Alex speelt, gaan spelers snel de lange bal hanteren. Zonder hem moeten anderen nu proberen het spel te maken. Met de komst van Verschuere en Theunis moet dat kunnen. Als ik mijn elftal neerzet, stel ik vast dat het achterin heel goed zit, dat we op het middenveld heel veel mogelijkheden hebben - zelfs té veel, met name voor de plaats van verdedigende middenvelder -, en dat we op de flanken flink uit de voeten kunnen. Alleen voorin mag er nog iemand bij. Anderzijds hebben we veel spelers die makkelijk een bal bij kunnen houden. Dat hadden we vorig jaar niet : Alex scoort wel makkelijk, maar je moet hem niet vragen om de bal vast te houden. Op basis van de aanwezige kwaliteiten kunnen we nu soepeler van systeem veranderen dan vorig jaar. Vorig jaar had je Alex. Ik vind Alex het best renderen als hij alleen centraal voorin staat. Dan is het heel moeilijk om met twee spitsen te spelen. Omdat hij zo sterk is met het hoofd, zoek je op links en rechts wie de bal voor kan brengen. Er bestaan geen perfecte mensen, alleen perfecte bedoelingen. Nu ik de Belgische competitie ken, kan ik wat beter anticiperen. Ik ga van de filosofie uit dat als je de bal kan houden, je niet hoeft te verdedigen. Alleen moet je daar het type spelers voor hebben. Heb je geen balvaste spits en middenvelder, wordt dat iets moeilijker. Door het ontbreken van de balans op het middenveld konden we nooit een stap verder zetten. Ik ben er hier nooit van uitgegaan dat ik het hier, van Ajax komende, wel even zou rooien. Een aantal jongens maakte wel degelijk progressie, zoals Machethe en Ibou Fayé. Spelers individueel beter maken is één van mijn kwaliteiten. Daar ontbrak de tijd voor. Over zijn gedrag ben ik nog steeds te spreken, maar hij speelde in een team dat niet klaar was om een type Anic te laten renderen. Dan moet elke speler wat meer geven. Dat kon hij niet opbrengen. Niet allemaal, hoor. Het economische aspect bepaalt veel. Maar ik ben zéér tevreden met de opportuniteit Zézéto. En ik had ook een heel goed gesprek met De Brul : een verstandige jongen die qua persoonlijkheid een goeie indruk op mij maakte. Ja. Maar wat zijn persoonlijkheden ? Die heb je nodig omdat zij de hiërarchie bepalen. Voor een trainer zijn zij je aanspreekpunten. Maar ze zijn moeilijk te vinden, hoor. Absoluut, zij het op een andere manier. Ik vond Alex zeer betrokken bij het team, terwijl je dat niet meteen zou denken. Hij heeft zijn ideeën, maar uit dat verbaal niet makkelijk naar de buitenwereld. Dat heeft met zijn cultuur te maken. Nou... Voorlopig is Herpoel er, Peeters op zijn manier, De Brul komt erbij. Vergis je niet in Van Hoyweghen of Dever.Ik vond Gunther Schepens geen moeilijke jongen, wel een persoonlijkheid. Bij Ajax werkte ik de hele tijd met jongens die teruggezet werden naar het tweede : Mido, Machlas, Ibrahimovic, Witschge, Winter. Wat moeilijke jongens betreft, had ik dus best wel een aardige leerschool. Ik heb niet gereageerd op dat interview, ik vind dat nu ook niet meer van belang. Ook omdat ik vond dat er meer insinuerende vragen werden gesteld dan er insinuerende antwoorden terugkwamen. Als hij het zo interpreteerde, is dat zijn persoonlijke mening. Ik weet hoe het gegaan is. Dat volstaat. Op professioneel gebied voelde ik me door hem niet aangevallen. Dus liet ik hem staan. Hij heeft zich verder heel professioneel gedragen. Ik heb van het hele verhaal geen minuut wakker gelegen. Zo kan je het stellen. Op dat moment bepalen sportieve redenen mijn keuze. Voor een trainer zijn dat niet de leukste momenten, omdat ik vind dat hij zich tijdens en na zijn blessure erg voor het team bleef inzetten. Ook naast het veld had hij oog voor het algemeen belang. Maar dát alleen kan nooit volstaan om een speler te houden. Daar ben ik het mee eens. Overal heb je wel dat soort spelers, maar op een bepaald moment is het geduld op. Ja. Dat gaf hij zelf ook aan in het clubmagazine : dat hij zich moeilijker kon opladen voor een kleine competitiewedstrijd dan voor een interland. Klasse had hij zeker, maar geest en lichaam gaan samen. Hij was moeilijk te bereiken voor mij. Vóór mijn komst blijkbaar ook al. Ik kan moeilijk zeggen dat wat ik in mijn hoofd had en waar we op training aan werkten, in de wedstrijden tot uiting kwam. Maar de werkwijze was voor de spelers een meerwaarde. Alleen toonden we dat als team veel te weinig in de wedstrijd, konden we onvoldoende op basis van balbezit een tegenstander de wil opleggen. Als je veel wisselt, is dat niet goed voor de vastigheid. Daarbij kwam Gent uit een heel defensieve speelwijze. Dat vergt enige omschakeling. Maar dat ik alles vorig jaar niet kon doordrukken, is niet erg : ik tekende hier voor drie jaar, niet voor één seizoen. door Geert Foutré en Frédéric Vanheule'De goeie samenhang met spelers en bestuurders heeft me gered.''Mijn werkwijze is voor de spelers een meerwaarde geweest.'