Augustus 2007: Jelle Vossen start de eerste drie wedstrijden van het kampioenschap als titularis. Hij scoort één keer.Vossen: "Ik herinner me die thuiswedstrijd tegen Roeselare. Het staat 0-0 en Bosnjak trapt vanop een meter nog op de keeper. Gaat die bal erin, winnen we en blijf ik in de ploeg staan. Nu zat ik de week erna tegen Germinal Beerschot op de bank. Broos nam me een paar uur voor de bespreking apart. Hij zei me dat ik vier, vijf weken rust nodig had, zogezegd omdat ik er vermoeid uitzag.
...

Augustus 2007: Jelle Vossen start de eerste drie wedstrijden van het kampioenschap als titularis. Hij scoort één keer.Vossen: "Ik herinner me die thuiswedstrijd tegen Roeselare. Het staat 0-0 en Bosnjak trapt vanop een meter nog op de keeper. Gaat die bal erin, winnen we en blijf ik in de ploeg staan. Nu zat ik de week erna tegen Germinal Beerschot op de bank. Broos nam me een paar uur voor de bespreking apart. Hij zei me dat ik vier, vijf weken rust nodig had, zogezegd omdat ik er vermoeid uitzag. "Ik wist niet wat ik hoorde. Er was helemaal geen vermoeidheid. Als ik moe ben, geef ik dat zelf wel aan. Bovendien, als ik één dag niet train, ben ik uitgerust. Ik was nog maar achttien. Het klopte gewoon niet." December 2007-januari 2008: na bijna vier maanden vrijwel niet te hebben gespeeld, staat Vossen plots weer drie wedstrijden in de basis. Hij scoort twee keer. Vossen: "Begin december scoorde ik vijf keer met de beloften tegen Dender. En in een oefenduel die week maakte ik nog eens vijf doelpunten. Toen pakte Het Belang van Limburg paginagroot uit met 'de zaak-Vossen'. Over waarom ik niet speelde. Ik denk dat Broos daarvoor is bezweken. De druk werd te groot. Ik stond direct in de ploeg. Drie matchen, waarin ik twee keer scoorde. Desondanks raakten we tegen Standard en Cercle geen bal. Ik vloog weer uit de ploeg, misschien omdat ik de jongste was, denk ik maar. "Ik heb redelijk diep gezeten. Me heel veel vragen gesteld ook. Vragen waarop ik nog altijd geen antwoord heb. Ik was achttien, dan stap je niet zo snel naar de trainer. Achteraf bekeken had ik dat beter wel gedaan. Ik had tenminste geweten waarom hij me niet opstelde. Nu zat ik met alleen maar vragen. Daar ga je aan kapot. "Na Cercle stond ik tot woensdag nog gewoon in de basisploeg op de training. Woensdagavond tekende ik mijn nieuwe contract en donderdag stond ik in de B-ploeg. Het moest allemaal heel snel gaan plots, dat tekenen. Ik weet nog altijd niet of ze me in de basisploeg hebben gezet opdat ik zou tekenen, al wetende dat ik in het weekend op de bank zou zitten." Februari 2008: Hugo Broos wordt ontslagen, beloftetrainer Ronny Van Geneugden neemt over. Hij gunt Vossen in de laatste elf wedstrijden maar één basisplaats en drie invalbeurten. Hij scoort nog één keer. Vossen: "Niet dat ik altijd in de basis dacht te staan, maar ik had op meer invalbeurten en af en toe een basisplaats gerekend. Dat is tegengevallen. Ronny had altijd verklaard dat hij als hoofdcoach meer met de jeugd zou werken. Ik heb hem altijd geloofd, maar misschien waren mijn verwachtingen te groot. "Dit seizoen kreeg ik in de heenronde maar één invalbeurt. Die ene keer in de basis tegen Westerlo noem ik geen kans. Je kans krijgen betekent vier, vijf wedstrijden na elkaar starten en het vertrouwen behouden. We raakten geen bal. Na een uur ben ik vervangen. "Bij de beloften scoorde ik week na week twee of drie keer. Ik ging me vragen stellen: waarom speel ik niet in het eerste? Ben ik dan echt niet goed genoeg? Moet ik een trapje lager gaan om te kunnen voetballen? Dat gaat aan je vreten. "Ik ben toen naar Ronny gestapt met de vraag hoe mijn toekomst eruitzag. Of ik nog fatsoenlijke kansen zou krijgen. Hij zei: 'Ik ga ervoor zorgen dat jij hier doorbreekt.' Ik was het grote voorbeeld voor de jeugdspelers in Genk, degene naar wie ze moesten opkijken. Maar, voegde hij eraan toe, het zou vooral in de terugronde gaan gebeuren. "Tegen AA Gent vloog ik als negentiende man naar de tribune, tegen Cercle en Kortrijk zat ik niet eens in de kern. We waren begin december. Willy Reynders is mij daarna komen halen voor een babbel. Hij sprak ervan om mij een halfjaar uit te lenen. Dat was beter voor alle partijen, zei hij. Toen wist ik het effe niet meer. Ik had er wel oren naar, want op dat moment had ik echt geen goesting meer, maar het strookte niet met wat Ronny had gezegd." 13 december 2008: Vossen krijgt tegen Charleroi pas zijn tweede invalbeurt van het seizoen. Hij scoort: Genk wint met 1-0. Vossen: "In acht minuten maakte ik het doelpunt van de overwinning. Een belangrijk doelpunt, maar ik heb het bewust niet te uitbundig gevierd. Ik was absoluut niet gelukkig meer in Genk. Ik wist niet eens of ik hier na de winterstop nog zou voetballen. "De volgende dag stond ik weer bij Ronny. 'Wat is nu eigenlijk de bedoeling?', vroeg ik hem. 'Jij mag absoluut niet weg van mij', zei hij. Het volgende weekend tegen Anderlecht stond ik in de basis. Daarna heb ik alles gespeeld. Tussen Ronny en mij is bij de beloften een band gegroeid. Ik heb hem vertrouwd en ben gebleven. Anderzijds, wat er zonder de blessure van Barda zou zijn gebeurd, weet je natuurlijk nooit. Van zulke details hangt het ook vaak af. "Ze zullen het niet in je gezicht zeggen, maar overal hoorde ik het. Die Vossen, die kan het gewoon niet. Te goed voor de beloften, maar komt te kort voor de eerste ploeg. Na dat doelpunt wist ik dat ik nog niet afgeschreven was. Ik had getoond dat ik nog belangrijk kon zijn. Inmiddels weet ik dat ik hier mijn plaats waard ben. Dat heb ik iedereen, mezelf inbegrepen, nu wel laten zien. Wraak wil ik het niet noemen, maar het geeft wel een goed gevoel. "Ik maakte ook belangrijke doelpunten in de beker tegen Lokeren en AA Gent. Ik begon het respect van de medespelers, de supporters en het bestuur te voelen. Na een tijdje voel je ook dat je min of meer vast in de basis staat. Alleen uit in Gent voor de beker zat ik op de bank. Ronny wilde met twee snelle spitsen spelen en heeft me dat ook uitgelegd. Dan weet je dat het puur tactisch is. Als je een goede reden krijgt, is het makkelijker te aanvaarden. "Ik zit hier van mijn twaalfde. Genk is voor mij de enige ploeg. Ik heb altijd gezegd dat ik hier wil doorbreken en nergens anders. Dat is clubliefde zeker? Ik heb het karakter getoond om door te bijten en niet voor de gemakkelijkste weg te kiezen en weg te gaan, zoals Benteke of Bolat. Op dit moment zit ik in een betere positie dan zij. Benteke heeft een paar invalbeurten gekregen, dat wel. Maar starten, dat is nog iets anders." Januari 2009: Genk trekt Stein Huysegems en Tom De Mul aan en gaat met hoge flankaanvallers spelen. Vossen: "Dat heeft veel veranderd voor mij. Voorheen speelden we met Alex op rechts en Pudil meestal op links. Geen mensen die de achterlijn halen en centeren. Centers zijn voor aanvallers nog altijd het plezantste om af te werken. "Barda is door die transfers meer dan ooit een rechtstreekse concurrent geworden. Hij keert nu terug uit blessure. Iedereen dacht dat ik uit de ploeg zou verdwijnen en dat hij mijn plaats zou innemen. Maar zolang ik blijf presteren zoals in de terugronde, is er weinig reden om mij eruit te zetten. "Ik vang wel eens wat op. Zo hoor ik dat er onder de supporters veel over de combinatie Vossen-Barda voorin wordt gepraat. We spelen nog weinig met lange ballen, dus een grote spits heb je dan eigenlijk niet nodig. Als Barda en ik op training samen spelen, gaat dat echt heel goed. "Ik ben niet echt aanspeelpunt of iemand die je in de hoeken stuurt. Ook geen nummer 10 die het spel verdeelt. Ik moet kunnen zwerven rond een diepe spits en op het juiste moment op de juiste plaats staan. In Nederland noemen ze dat een 9,5. Beter kan je het niet omschrijven. "Het is aan mij nu om krediet op te bouwen als basisspeler. Ik weet dat het zwaar wordt, maar we spelen dan ook in de top vier. Trouwens, hoeveel jongens van mijn geboortejaar staan er vast in de ploeg in de eerste klasse? Niet eens vijf. Vadis bij Brugge, Witsel bij Standard en Huyghebaert bij Roeselare. Ik denk dat ik heel veel geduld heb gehad, maar het moment is aangebroken dat ik als basisspeler naar de toekomst moet kijken. Nu moet het echt gaan beginnen." S door jan hauspie