Vaak wordt in het voetbal gesproken over het gebrek aan Europese ervaring. Dat een coach tracht het beste uit zijn ploeg te halen aan de hand van zijn expertise, lijkt mij evident, maar volgens veel coaches kan Champions League-ervaring enkel verkregen worden door het spelen van Champions League. Hein Vanhaezebrouck gaat al in de verdediging nog voor het toernooi goed en wel op gang gefloten is door te zeggen dat Gent die ervaring ontbeert.
...

Vaak wordt in het voetbal gesproken over het gebrek aan Europese ervaring. Dat een coach tracht het beste uit zijn ploeg te halen aan de hand van zijn expertise, lijkt mij evident, maar volgens veel coaches kan Champions League-ervaring enkel verkregen worden door het spelen van Champions League. Hein Vanhaezebrouck gaat al in de verdediging nog voor het toernooi goed en wel op gang gefloten is door te zeggen dat Gent die ervaring ontbeert. Is het niet vele malen belangrijker om uit te gaan van je eigen sterkte, de focus te leggen op het kneden van een goed geoliede machine die met vertrouwen voetbalt? Automatismen, het creëren van een goede groepssfeer en rotatie inbouwen zijn volgens mij van even cruciaal belang in de zoektocht naar succes. Zo verbaasde Anderlecht vriend en vijand door in het seizoen 2000/01 met een negatief doelsaldo groepswinnaar te worden voor voetbalreus Manchester United. Club Brugge liep vorig seizoen de titel mis, maar dat was te wijten aan 'het zware Europese schema gecombineerd met de play-offs'. Is dat geen contradictie? Europese wedstrijden die voor extra ervaring maar tegelijkertijd voor vermoeidheid zorgen? Wat gezegd van ploegen als FC Sevilla of Atlético Madrid, die het wel voor elkaar krijgen een geslaagde Europese campagne te combineren met succes in eigen competitie? De spanning is ook ginds te snijden in de strijd voor de derde en vierde plaats, ook zij hebben een coach die wekelijks voor moeilijke beslissingen staat, maar ik heb hen niet horen mekkeren over een loodzware verplaatsing naar Barcelona terwijl Brugge de bus nam naar Genk. Wat velen proberen, is dat gebrek aan ervaring te compenseren met het gebruik van beeldmateriaal, alsof urenlange analyses iets opleveren. Oké, dat beeldmateriaal kan van nut zijn om je speler te wijzen op zijn taken, al is het analyseren van je tegenstander compleet nutteloos. Zo herinner ik mij dat Anderlecht tegen Real Madrid twee seizoenen op rij met 4-1 de boot inging. Wat later bracht Racing Genk een bezoekje aan de Koninklijke en het werd 6-0. Wellicht een defecte videorecorder? Trouwens, als Europese ervaring dan toch zo belangrijk was, zou voetbaldwerg APOEL uit Cyprus nooit in een groep met FC Porto, Sjachtar Donetsk en Zenit overleven, maar ze werden een paar jaar geleden groepswinnaar. Ten slotte moet men ook eens stoppen met de stelling dat bepaalde verplaatsingen altijd lastig zijn, dat men verliesmatchen wijt aan stilstaande fases en dat bepaalde kansen op een hoger niveau cash betaald worden. Een titelkandidaat moet thuis én uit altijd het verschil kunnen maken. Een (stilstaande) fase waar iets cash betaald wordt, is een moment waarop je tegenstander het best met de geboden kans omgaat, dat heeft geen jota met ervaring te maken maar met concentratie. Peter Joossen, Antwerpen