Ruim veertig jaar geleden, medio 1968, arriveerde Erwin Kostedde bij Standard. Hij zou er drie seizoenen blijven. De Rouches pakten drie titels op rij, de Duitse spits scoorde 51 goals in 67 matchen en werd tijdens het seizoen 1970/1971 topschutter. Een mooie aanleiding voor een retroverhaal, dachten we zo. Maar of dat zou lukken? Kostedde, zoon van een Afro-Amerikaanse vader en een Duitse moeder, heeft niet echt een rimpelloos leven achter de rug. Hij werd uitgescholden voor zijn huidsk...

Ruim veertig jaar geleden, medio 1968, arriveerde Erwin Kostedde bij Standard. Hij zou er drie seizoenen blijven. De Rouches pakten drie titels op rij, de Duitse spits scoorde 51 goals in 67 matchen en werd tijdens het seizoen 1970/1971 topschutter. Een mooie aanleiding voor een retroverhaal, dachten we zo. Maar of dat zou lukken? Kostedde, zoon van een Afro-Amerikaanse vader en een Duitse moeder, heeft niet echt een rimpelloos leven achter de rug. Hij werd uitgescholden voor zijn huidskleur, maakte in een voetbalcarrière waarin hij zelfs drie keer de Duitse nationale ploeg haalde veel goed, maar belandde nadien in de goot: eerst veel geld verloren omdat hij de verkeerde mensen vertrouwde, dan in de gevangenis beland omdat hij een speelcasino zou hebben overvallen. Aan de telefoon is Kostedde, die in de buurt van Munster woont, echter de vriendelijkheid zelf: 'Een Belgisch sportblad voor een verhaal? Warum nicht? Ik denk graag terug aan de tijd bij Standard. Weet u dat ik daar eerst een proeftraining moest doen? Léon Semmeling en Antal Nagy gaven vanaf rechts en links voorzetten en ik trapte alle ballen binnen, ze wisten niet wat ze zagen. Weet u dat ze me later zelfs hebben gevraagd om Belg te worden zodat ik voor de nationale ploeg kon spelen?" Een afspraak wordt meteen gemaakt. Kostedde heeft tijd. Hij is 63 en gepensioneerd. Maar twee dagen voor het interview moet doorgaan, belt hij af en klinkt wat mysterieus. "We moeten even wachten, ik bel u binnen de maand terug." Dat doet hij niet. Dus maar zelf weer de telefoon ter hand genomen: "Nee, ik was het niet vergeten. Ik denk dat we inderdaad maar eens een afspraak moeten maken. Ik bel u volgende week op. Versprochen. Trouwens, wat ik vergat te vragen, leeft Roger Petit eigenlijk nog? Nee? En Léon Jeck ook niet meer? Verdammt. " Weer belt Kostedde niet. Dan nog maar eens een poging gedaan: "Ik heb er nog eens over nagedacht. Mijn familie vindt dat ik dit niet moet doen. Dat moet u begrijpen. Ik geef geen interviews meer. Niet voor België, niet voor Duitsland, niet voor de hele wereld." Bladerend in een oud verhaal uit een Duits tijdschrift lezen we een kort gesprek met Kostedde: "Sinds ik in de gevangenis zat, werd ik een ander mens, de oude Kostedde bestaat niet meer. Weet u wat dat is, onschuldig opgesloten zitten, het slachtoffer zijn van een te lakse politie, een openbare aanklager die zich wil profileren en de sensatiepers? Eigenlijk wil ik nu vooral rust." Erwin Kostedde speelde van 1968 tot 1971 bij Standard en later van 1978 tot 1979. JACQUES SYS