Het Spaanse Espanyol mag dan een uitzonderlijk goed seizoen beleven, echt veel plezier beleefde Erwin Lemmens (28) daar nog niet aan. De doelman zit op de invallersbank gekluisterd en wil graag in de winterstop naar een nieuwe club verhuizen. Maar tussen droom en realiteit gaapt er nog een brede kloof.
...

Het Spaanse Espanyol mag dan een uitzonderlijk goed seizoen beleven, echt veel plezier beleefde Erwin Lemmens (28) daar nog niet aan. De doelman zit op de invallersbank gekluisterd en wil graag in de winterstop naar een nieuwe club verhuizen. Maar tussen droom en realiteit gaapt er nog een brede kloof. Erwin Lemmens : "Ik ben natuurlijk niet de meest gelukkige persoon. Het ontbreekt me gewoon aan speelminuten. Net dat aspect is voor een professionele voetballer zo belangrijk. Ik weet dat ik op het slechtst mogelijke mo-ment geblesseerd uitviel. Als de ploeg dan goed draait en jouw vervanger degelijk presteert, moet je wachten op een nieuwe kans. Meer kan je echt niet doen, ook al kriebelt het enorm. Ik kan de bal opvreten van ongeduld." "Die status bereikte ik hier nog niet. Als een ploeg probleemloos bij de eerste drie in de Primera División meedraait, dan wil dat genoeg zeggen. De trainer gaat dan niet zomaar wat wissels doorvoeren. Het is logisch dat hij vasthoudt aan zijn vaste team." "Nee, dat letsel behoort volledig tot het verleden. Maar het was wel een bijzonder pijnlijke zaak, die veel langer aansleepte dan ik aanvankelijk verwachtte. Daardoor miste ik niet alleen een selectie met de nationale ploeg, maar na drie weken had de ploeg al zeven op negen. Thuis wonnen we dan ook nog van Real Madrid, waarbij Carlos Kameni een penalty pakte. Tja, dan maak je je nog weinig begoochelingen." "Hij is jong, heeft de steun van doelmannentrainer Thomas N'Kono en heeft nog een serieuze progressiemarge. Het is een atletische goalie, maar niet altijd even geconcentreerd. Zijn blunders worden hem tot nu toe vergeven. Er wordt hem een grote toekomst voorspeld, maar ik geloof nooit dat Manchester United of Arsenal hem nu al op het oog hebben. Daarvoor is het echt nog te vroeg." "Door keihard te trainen en zeker niet op te geven. Ik moet me niet bewijzen, zo maakte de trainer me al meermaals duidelijk. Hij kent me en weet goed genoeg wat ik in mijn mars heb. Als er tegen eind december niks verandert aan de situatie, dan zullen we misschien toch moeten uitkijken naar alternatieven.""Het bestuur weet dat het praktisch onmogelijk is dat ik hier als tweede doelman mijn tijd verdoe. Ze beseffen maar al te goed dat ik bij gelijk welke andere Spaanse eersteklasser probleemloos kan meedraaien. Probleem is en-kel dat trainer Miguel Ángel Lotina wil dat ik absoluut blijf, omdat er na mij niet echt een jonge doelman klaarstaat die onmiddellijk inzetbaar is." "Espanyol profiteert optimaal van de steken die sommige grote clubs laten vallen. Deportivo La Coruña en Valencia, bijvoorbeeld, zijn momenteel zeker niet honderd procent in vorm, terwijl wij op de counter levensgevaarlijk uit de hoek komen. We hebben echt niet veel kansen nodig om te scoren en beschikken over een ijzersterk blok achterin.""In eerste instantie toch genieten als je ploegmaats goed spelen en winnen. Voetbal blijft toch een collectieve sport, hé. Maar een echte prof heeft ook zijn eergevoel. Die baalt dat hij er niet bij is en niet kan spelen. Wanneer je die drive niet hebt, dan heeft het maar weinig zin door te gaan." "Er beweegt stilaan iets, onder andere vanuit Nederland en Duitsland. Ik sta open voor elke aanbieding, ook al zou ik graag in Spanje blijven. Twee eersteklassers informeerden al. Normaal ben ik vrij na dit seizoen, maar de clubleiding pusht al om die optie te lichten. Daardoor zou ik hier nog drie seizoenen langer blijven. Het zorgt een beetje voor een tegenstrijdig gevoel." door Frédéric Vanheule'Ik moet me niet bewijzen. De trainer kent me en weet goed genoeg wat ik in mijn mars heb.'