Drie dagen nadat zoon Kevin via de krant zijn beklag deed omdat hij ocharme op de bank zat bij Genk, is het de beurt aan papa Erwin Vandenbergh om via de pers zijn ongenoegen kenbaar te maken over de gang van zaken bij zijn werkgever KVC Westerlo (zie Sport/Voetbal Magazine nr.20 van 14 mei jl.). Zou het feit dat er bij Westerlo zo weinig jeugd doorstoomt, misschien te maken hebben met foutieve beslissingen die bepaalde jeugdtrainers (vooral bij de 14- en 15-jarigen) nemen wanneer zij bepaalde jongeren al dan niet wegsturen ? Wanneer je spelers die op die leeftijd fysiek nog niet sterk genoeg zijn, gewoon doorstuurt zonder rekening te houden met voetbaltechnische kwali...

Drie dagen nadat zoon Kevin via de krant zijn beklag deed omdat hij ocharme op de bank zat bij Genk, is het de beurt aan papa Erwin Vandenbergh om via de pers zijn ongenoegen kenbaar te maken over de gang van zaken bij zijn werkgever KVC Westerlo (zie Sport/Voetbal Magazine nr.20 van 14 mei jl.). Zou het feit dat er bij Westerlo zo weinig jeugd doorstoomt, misschien te maken hebben met foutieve beslissingen die bepaalde jeugdtrainers (vooral bij de 14- en 15-jarigen) nemen wanneer zij bepaalde jongeren al dan niet wegsturen ? Wanneer je spelers die op die leeftijd fysiek nog niet sterk genoeg zijn, gewoon doorstuurt zonder rekening te houden met voetbaltechnische kwaliteiten, inzet op training, karakter, strijdlust, uithoudingsvermogen en vooral voetbaldoorzicht, dan vraag je op termijn om problemen. Het zijn immers al die kwaliteiten samen die bepalen hoe goed een speler wordt. Als die beslissing dan nog afhangt van de persoonlijke voorkeur van de trainer... Onze zoon speelde zes jaar bij de jeugd van Westerlo. Hij heeft er een aantal zeer goede trainers gehad, die hem heel wat bijgebracht hebben en ook steeds in hem geloofden. Verleden jaar echter had hij de pech om bij de û14 (de kampioenenploeg) op een oneerlijk exemplaar te stuiten, dat steeds dezelfde fysiek sterke spelers opstelde en enkel voor de kampioenstitel ging. Erwin Vandenbergh, hoofd van de jeugd, die de thuiswedstrijden bijwoonde maar bijna nooit de trainingen, liet hem hierin gewoon zijn gang gaan. Alles mocht : niet belonen voor tweehonderd procent inzet op training ; jongens opstellen die tien dagen op verlof gingen en anderen die steeds op training aanwezig waren op de bank laten ; ouders die bij een sporadische vervanging van hun zoon langs de kant stonden te roepen dat dit "zo niet afgesproken was" ; zeggen tegen de bankzitters dat ze "zo'n lip niet moesten trekken" ; nadruk leggen op de hardheid van de tegenstander en daarom de fysiek kleinere spelers nog maar eens op de bank houden... : we hebben het allemaal meegemaakt. Alles kon en mocht dus, alleen de kampioenstitel was van belang. Ten koste van wie of wat was niet belangrijk. Het was immers dienen om Vandenberghs blazoen via de pers op te poetsen... zoals nu dus ook duidelijk blijkt uit jullie interview. Wanneer wij als ouders om uitleg vroegen, bleek Erwin de uitspraak "mijn naam is haas en ik weet nergens van" hoog in het vaandel te dragen. Het was steeds de fout van de trainer, die maar zijn verantwoordelijkheid moest opnemen enzovoort. Ging je bij de trainer te rade, dan kreeg je het tegenovergestelde te horen : "Vandenbergh wil dat we kampioen spelen en ik moet de sterkste spelers opstellen." Kortom, er werd een vuil spelletje gespeeld en dit ten koste van bepaalde jeugdspelers die weinig waar kregen voor hun geld : 250 euro lidgeld per jaar, zo goed als geen speelkansen en dan ook nog eens op het einde van het seizoen zonder pardon en geheel onrechtvaardig aan de deur gezet worden. Ten slotte nog wat goede raad voor Vandenbergh als hij niet wil dat Frank Dauwen volgend jaar ook nog zijn functie als hoofd van de jeugd inpikt. Volg vaker de trainingen van je jeugdspelers zodat je zelf een oordeel kan vormen over spelers die van de trainer geen speelkans krijgen. Nu je niet langer meer beloftetrainer bent, heb je hier alle tijd voor. Neem zelf je verantwoordelijkheid op en toon wat meer ruggengraat bij het nemen van beslissingen : rotte appels kan je immers beter uit de mand verwijderen. In de pers je werkgever omschrijven als zijnde "máár Westerlo", getuigt van zeer weinig respect en waardering, en zou je dus beter achterwege laten. M. Ceustermans, Herselt