Op weg naar de bekerfinale van volgende zaterdag schakelde Zulte Waregem achtereenvolgens VW Hamme, Charleroi, Cercle Brugge en AA Gent uit. In het seizoen 2005/06 is de loting Essevee veel minder gunstig gezind. Toch gaan achtereenvolgens Club Brugge (2-1), tweedeklasser Verbroedering Geel (0-1), Westerlo (3-0 en 3-1 na verlengingen) en Standard (1-2 en 0-1) voor de bijl.
...

Op weg naar de bekerfinale van volgende zaterdag schakelde Zulte Waregem achtereenvolgens VW Hamme, Charleroi, Cercle Brugge en AA Gent uit. In het seizoen 2005/06 is de loting Essevee veel minder gunstig gezind. Toch gaan achtereenvolgens Club Brugge (2-1), tweedeklasser Verbroedering Geel (0-1), Westerlo (3-0 en 3-1 na verlengingen) en Standard (1-2 en 0-1) voor de bijl. Maar de felbevochten terugwedstrijd tegen de Luikenaren zadelt Francky Dury met kopzorgen op. Aan een duel met Oguchi Onyewu hield Salou Ibrahim een jukbeenbreuk over, terwijl Nathan D'Haemers - steunpilaar op de rechterflank - tegen een fatale gele kaart aankeek. Intussen leidt de eindfase van de competitie ook al niet tot blije gezichten aan de Gaverbeek. De 30 punten uit de heenronde vult de promovendus met amper 19 eenheden aan in de volgende 17 wedstrijden. Een 2 op 24 in de laatste acht duels, cijfers van een degradant. "En toch: zonder in hoogmoed te vervallen had de ploeg het gevoel dat het in de bekerfinale tegen Moeskroen niet kon misgaan", zegt Jean-Marie Moerman, toen afgevaardigde. Dury lacht als we hem die woorden voorleggen. "Achteraf hadden die mannen mooi praten. Er was geen paniek, neen, maar ik voelde me niet op mijn gemak." De razend ambitieuze coach staat begin mei op de rand van een conflict met zijn spelersgroep. "Een ploeg die in geen weken meer gewonnen heeft, moet dat als het ware opnieuw leren." En, beseft hij, er wacht Zulte Waregem een gewond Henegouws dier. Drie weken voor de finale werd Moeskroen immers zijn licentie voor het volgende seizoen in eerste klasse geweigerd. (Dury: "Op dat moment wisten we zelfs niet of de finale wel zou doorgaan.") Een beslissing van de licentiecommissie die later in beroep tenietgedaan werd. Vrijdag 12 mei, een etmaal voor D-day in het Koning Boudewijnstadion, vertrekt Zulte Waregem op afzondering. Bestemming: Château Du Lac in het Waals-Brabantse Genval. Daar, aan de oevers van het meer, wil Dury alleen nog focussen op de belangrijkste dag uit het vijfjarige bestaan van de club. 's Avonds krijgen de spelers een portie mentale training, verpakt in een pittige quiz. Doelman Pieter Merlier bijvoorbeeld, de laatste weken minder scherp, moet antwoorden op de vraag hoe hij zou reageren mocht hij vroeg in de finale in de fout gaan. Merlier: "De échte basis voor het bekersucces hebben we echter - zonder medeweten van Dury - daarna gelegd: gepokerd tot twee, drie uur 's nachts. Met de héle ploeg, hé. Wie niet meedeed, zat te kijken. De ideale teambuilding om de volgende avond ons matchke te spelen." Hoewel hij de hele week niet heeft meegetraind, raakt Salou Ibrahim fit. Zijn gezicht wordt in een opvallend verband gewikkeld, met een aangepaste bescherming ter hoogte van het kaakgewricht. "Hoewel die blessure in combinatie met zijn transferbeslommeringen (de Ghanees had al een mondeling akkoord met Club Brugge, nvdr) spelen niet vanzelfsprekend maakte, hebben we er met de groep zwaar op aangedrongen om dat toch te doen", aldus kapitein Stefan Leleu. Jean-Marie Moerman weet goed waarom: "Salous aanwezigheid - weten dat er vooraan iemand stond aan wie ze altijd de bal kwijt konden - maakte de spelers alleen al in hun gedachten 75 procent beter." Essevee begint, gesteund door zo'n zestienduizend supporters - zowat het dubbele van de Moeskroense aanhang -, het best aan de finale. Al na elf minuten verlengt Leleu een vrijschop van Tim Matthys met het hoofd in doel. Een voorsprong die Adnan Custovic kort na het uur van het scorebord veegt. De al bij al zwakke finale stevent af op verlengingen, tot Stijn Meert in de toegevoegde tijd aan de rand van het strafschopgebied een fout uitlokt... Even terug naar vrijdagmiddag. Tim Matthys sluit de laatste training, die plaatsvindt in het Koning Boudewijnstadion, met een aantal vrijschoppen af. "De eerste ging huizenhoog over, de tweede vloog niet zo ver over de lat en de derde ging lekker binnen. 'Stop maar,' zei Dury, 'en neem dat gevoel mee naar morgen.'" Het is al 22.15 uur gepasseerd als Matthys de dag erop vanop ongeveer dezelfde plaats mag aanleggen. "Ik keek naar de trainer, zijn blik straalde vertrouwen uit. De ploegmaats stelden zich op in de zestien en verwachtten allemaal een strakke bal voor doel", aldus Matthys in het jubileumboek 10 jaar SV Zulte Waregem. Maar de Zottegemnaar wist beter. "Rik Vande Velde (lid van de technische staf, nvdr)had me verteld dat de muur van Moeskroen niet zou opspringen. Ik koos Salou, die er net naast stond, als mikpunt uit. Als ik de bal over zijn hoofd kreeg, zou een goal niet veraf zijn." Zo gezegd, zo gedaan. Doelman Patrice Luzi zet een stapje naar links, maar het schot van Matthys zoeft net buiten het bereik van zijn rechterhand onder de lat: 2-1. "Een bal die hij áltijd gehad moest hebben", zegt Luzi's overbuur van toen, Pieter Merlier. "Had ik er zo een binnengelaten, dan hadden ze me dood gedaan in Waregem!" Na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Paul Allaerts valt Matthys wenend op de knieën. "Na dat doelpunt schoot er van alles door mijn hoofd. Ik zag ook kinesist Johan Vanderheeren, die pas zijn moeder had verloren, in tranen uitbarsten. Stijn Minne was heel snel bij mij: 'Ge moet nu niet bleiten, maat, we hebben de beker gewonnen!'" Hoe groot die stunt met een elftal van voegers en kasseileggers ook was, Francky Dury schat de tweede plaats in de competitie nóg hoger in. "Zo'n finale is één wedstrijd, terwijl we vorig seizoen veertig matchen lang meestreden voor de titel." Stefan Leleu: "De coach vertrouwde me het seizoen na de bekerzege toe dat hij er, mede door onze matige prestatie in de finale, te weinig van genoten had. Mijn antwoord: 'Wij wel, trainer, wij wel!'" (lacht)DOOR TOM VAN HOUTTE"Stijn Minne was heel snel bij mij: 'Ge moet nu niet bleiten, maat, we hebben de beker gewonnen!'" Tim Matthys, man van de beslissende goal