Bondscoach: Didier Deschamps (FRA)

Geboren Bayonne, 15 oktober 1968
...

Geboren Bayonne, 15 oktober 1968 Je zou tien jaar lang kunnen herhalen dat Didier Deschamps de meest pragmatische coach van zijn generatie is en toch nog verbaasd zijn dat hij de beste spits van Frankrijk bij de selectie heeft gehaald. Didier Deschamps is geen man van tegenstrijdigheden, hij geniet gewoon heel erg van de smaak van de overwinning. Hoewel hij al in de voetsporen was getreden van Mario Zagallo en Franz Beckenbauer, de enige twee legendes die vóór hem de wereldbeker als speler én als trainer hebben gewonnen, won Didier Deschamps pas op dinsdag 18 mei 2021 eindelijk het hart van alle Fransen. Op die dag begroef hij de strijdbijl met Karim Benzema. Wat openlijke conflicten betreft, heeft Didier Deschamps zijn deel al gezien. Hij speelde bij Olympique Marseille in de Bernard Tapie-jaren (1989-1994) en kwam vervolgens bij het Juventus van de familie Agnelli terecht (1994-1999). Deschamps was een verlegen tiener en een discrete voetballer, de coach is niettemin onaantastbaar. Er wordt gezegd dat de man zich behoorlijk gehard heeft. De laatste jaren is DD zelfs een specialist in het 'planken'. Dat is een stille discipline waarbij je zo lang mogelijk in een plankpositie moet blijven terwijl je op de onderarmen steunt. Volgens de kwaliteitskrant Le Monde kan Deschamps dat momenteel meer dan een uur volhouden dankzij een ergonomische techniek die eruit bestaat kleine kussentjes onder de voorarmen te plaatsen. Deschamps is nog ver van een wereldrecord, maar verlegt wel zijn eigen grenzen. Sinds 2012 verlegt de bondscoach ook de grenzen van het Franse voetbal. De eensgezindheid was wel eens zoek, en het spel op zich kon ook niet altijd overtuigen, maar Deschamps was wel hongerig genoeg om stevig zijn tanden ergens in te zetten. 'Als je bedenkt dat Didier Deschamps negen spelers van de kampioenenploeg van 2018 niet selecteerde voor dit EK, dan begrijp je meteen hoe fenomenaal de concurrentie is in dit Franse elftal. Het nadeel hiervan is dat andere ploegen op hun hoede zijn voor Frankrijk. Dat is de prijs van de roem, zou ik zeggen. Ik denk dat onze kracht is dat Deschamps zijn ploeg kent als geen ander. Als hij Benzema terugneemt, dan is dat omdat hij ervan overtuigd is dat de groep klaar was om hem met open armen te ontvangen. Ik denk niet dat dit egoproblemen zal veroorzaken. Karim Benzema is de meest complete spits ter wereld, iedere voetballer droomt ervan om met zo'n speler op het veld te staan. 'Dat schept ook hogere verwachtingen. Het publiek wil dat het Franse spel wat sprankelender wordt. Persoonlijk ben ik van mening dat alleen de overwinning mooi is. Ik kan je zeggen dat ik met beide handen zou tekenen om Europees kampioen te zijn zonder tierlantijntjes. De droomfinale zou tegen Portugal zijn. We krijgen in de poulefase al een eerste kans om revanche te nemen voor de finale van 2016. De tweede kans komt misschien in de finale. Al zou het voor mij ook iets speciaals zijn om tegen België te spelen.' Zonder Karim Benzema zou de lieveling van het Franse voetbal in het seizoen 2020/21 ook dé sensatie van Didier Deschamps' 26-koppige selectie zijn geworden. Jules Koundé, die al maandenlang een vaste waarde is in de basiself van Sevilla, heeft de kans niet laten lopen om te bikkelen voor een basisplaats, als vervanger van Presnel Kimpembe. Sommige spelers zijn te sterk zijn om genoegen te nemen met een bijrol in een vriendschappelijke match. Jules Koundé is altijd een man geweest die wist hoe hij de zaken moest aanpakken. In maart 2018 contacteerde hij de beheerders van een Frans fantasievoetbalspel - Mon Petit Gazon om het niet te noemen - om hen erop te wijzen dat hij, in tegenstelling tot de op hun platform getoonde noteringen, géén spits was, maar wel degelijk verdediger bij Bordeaux. Hij voegde er een beleefde mail bij: 'We hebben er allemaal van gedroomd om spits te zijn. Helaas worden we tegengehouden door onze voeten... Het zou dus cool zou als jullie me terugzetten naar centrale verdediger. Bedankt!' Frankrijk houdt nog steeds het record van de meeste gescoorde doelpunten op één enkel Europees kampioenschap. Dat was tijdens de editie van 1984, die Les Bleus wonnen. In vijf matchen scoorde het Franse team veertien doelpunten, waarvan vijf tegen België. Hoewel hij begraven werd onder tonnen kritiek, blijft er toch een erfenis van Raymond Domenech overeind. In juni 2010, vlak voor het WK in Zuid-Afrika, was hij de eerste Franse bondscoach die de namen van de geselecteerden bekendmaakte tijdens het achtuurjournaal op TF1. Deze onwelvoeglijkheid werd intussen een traditie waarmee Didier Deschamps de laatste jaren vertrouwd is geraakt. Op 6 juli 1960 nam Frankrijk deel aan de meest goalrijke wedstrijd uit de geschiedenis van het EK. Die avond verloren Les Bleus in het Parc des Princes van Joegoslavië met 5-4. Hun droom van een eerste thuistitel mochten ze opbergen. Als je aan het begin van dit Europees kampioenschap een spelletje voetbalmanager zou moeten spelen, zouden velen ervan dromen om in de huid van Didier Deschamps te kruipen. Geen enkele Europese coach heeft zoveel tactische opties als de Fransman. Terwijl iedereen fantaseert over het potentieel van het aanvallende kwartet Kylian Mbappé, Antoine Griezmann, Kingsley Coman en Karim Benzema, kunnen weinigen zich voorstellen hoe zoiets vorm krijgt in het hoofd van een coach die bekend staat als een hyperrealist. En die in 2018 wereldkampioen is geworden door zijn linkerflank toe te vertrouwen aan Blaise Matuidi. Daarom zou DD eerder een Adrien Rabiot de rol van derde man op het middenveld moeten toevertrouwen. Het aanvallende kwartet zou dan een drietand worden, maar het zou er nog steeds goed uit zien.