Voor het grote publiek bent u een nobele onbekende. Wie bent u eigenlijk?

Fabien Debecq : "Ik ben in Charleroi opgegroeid in een modaal arbeidersgezin. Toen ik als adolescent mijn broer verloor, heb ik me ingeschreven in een gymzaal en me op fitness gestort. Op mijn twintigste werd ik Europees kampioen bodybuilding. Ik merkte dat de fabrikanten van voedingssupplementen nog niet in Europa actief waren. Dus ben ik me gaan bezighouden met de distributie van een Amerikaans merk dat me sponsorde. Omdat ik mijn eigen baas wilde zijn, ben ik naar de VS getrokken met al mijn spaarcenten. Ik ben naar Europa teruggekeerd met een merk dat ik hier mocht verdelen (Nature's best, nvdr). Toen dat...

Fabien Debecq : "Ik ben in Charleroi opgegroeid in een modaal arbeidersgezin. Toen ik als adolescent mijn broer verloor, heb ik me ingeschreven in een gymzaal en me op fitness gestort. Op mijn twintigste werd ik Europees kampioen bodybuilding. Ik merkte dat de fabrikanten van voedingssupplementen nog niet in Europa actief waren. Dus ben ik me gaan bezighouden met de distributie van een Amerikaans merk dat me sponsorde. Omdat ik mijn eigen baas wilde zijn, ben ik naar de VS getrokken met al mijn spaarcenten. Ik ben naar Europa teruggekeerd met een merk dat ik hier mocht verdelen (Nature's best, nvdr). Toen dat Amerikaanse bedrijf waarmee ik samenwerkte na 20 jaar overgenomen werd, ben ik vier jaar geleden met een eigen merk (QNT, nvdr) begonnen, omdat de formule van de producten aan ons toebehoorde. Het betreft dus hetzelfde product als voorheen, maar onder een andere naam en met een andere verpakking. Om de omzet te vergroten, hebben we QNT ook in Amerika gelanceerd." "Ik wilde mijn stad teruggeven wat ze kwijt is geraakt: een goeie club. Daarnaast kende ik Mehdi Bayat goed. Zo'n jaar of tien geleden kwam hij bij ons langs voor sponsoring. Ik had dat niet nodig omdat negentig procent van onze omzet naar de export gaat, maar omdat ik hem gedreven vond, sloot ik een beperkt sponsorcontract af. Mehdi is met de jaren meer een vriend dan een zakenpartner geworden. In feite is hij mijn beste vriend in België. Een paar maanden geleden vroeg hij of ik geïnteresseerd was om de club over te nemen. Zonder Mehdi had ik Charleroi nooit overgenomen." "Ja, ruim vier maanden geleden. Ik ken hem al van voor hij voorzitter was van Charleroi. Een aantal van onze drankjes wordt in zijn fabrieken gemaakt. We werken al vijftien jaar samen." "Ik ben niet het type voorzitter dat zegt dat we over drie jaar Europees gaan voetballen. Op korte termijn is het doel de club herstructureren en in eerste klasse blijven." "Ik zeg daar niets over." "De lening is altijd afbetaald door de club en dat blijft verder gebeuren. Het is wel de bedoeling dat we opnieuw naar mekaar toegroeien, stad en club. Maar ook als het moeilijk wordt, loop ik niet weg. Ik heb de club niet overgenomen om over zes maanden weer weg te gaan." "Abbas is koppig, ik ben een man van de dialoog." "Een gebrek aan dialoog en het feit dat één man alles besliste. Ik ben niet van plan om hier elke dag de hele tijd te zijn, ik investeer en probeer een bedrijfsstructuur neer te zetten." "Binnen de club liep iedereen wat verloren, niemand wist precies wat zijn functie inhield, zelfs de trainer wist dat niet. De afgelopen jaren deed Abbas Ba-yat alles zelf, maar dat hoort een voorzitter niet te doen." "Hij was niet betrokken bij de overname. Maar hij blijft Mehdi's broer en hij werkt in het voetbal. Waarom zouden we een goeie speler weigeren, als hij er ons één voorstelt?" "Dat zal niet gebeuren." "We moeten een evenwicht zoeken tussen beide. De club moet zichzelf zo snel mogelijk kunnen bedruipen, dat wil zeggen: over twee jaar." "Nee, maar als het nodig is, kan ik wel investeren." "Ik heb vandaag de club niet nodig om te overleven, mijn bedrijf evenmin." DOOR STÉPHANE VANDE VELDE