Wie was je favoriete assistente van Walter Capiau, bij het tv-programma 'Het Rad van Fortuin'?" Aurore, natuurlijk. Ik zie haar nog zo voor me, met haar mooie, bruine krulletjes." Gaf je al eens de papfles?

"Ja, aan Aliesja, mijn petekind. Dat is het dochtertje van een van mijn vier zussen.
...

"Ja, aan Aliesja, mijn petekind. Dat is het dochtertje van een van mijn vier zussen. "Ik vond dat wel plezant, maar waagde me daar pas aan toen ze al bijna een jaar was. Als baby's heel klein zijn, voel ik me er niet zo goed bij als ik hen moet vastpakken. In het begin deed ik dat bij Aliesja eens, omdat ik peter was, maar happig was ik daar niet op. Zeker omdat het het kind van een ander is. Schrik om het verkeerd vast te nemen of om het te laten vallen. Ik stel dat liever uit tot wanneer je er wat meer pak aan hebt." " Wann kommt der Bus? Het eerste zinnetje dat we ooit geleerd hebben in die taal. De rest zit al vrij ver. In het Frans en het Engels trek ik mijn plan, ik volgde een talenrichting in het secundair." "Mijn ouders deden eens alsof ze naar de politie belden. Dat werkte wel; ik werd direct een stuk kalmer." "In onze zandbak op het hoofd van een van mijn zussen geklopt." "Nee, met een hamer. Maar ik kan me niet meer herinneren of het een echte was. "Doorgaans kwamen we wel goed overeen. Ik had ook nog één broer. Met zes kinderen viel er altijd iets te beleven." "Vroeger niet. Nu wel, met die van Aliesja, of die van haar zusje. Er bestaan trouwens al veel varianten, wist je dat? Fake Barbies, eigenlijk. Van een ander merk, iets goedkoper. Dat soort poppen maakte intussen al een hele evolutie door, want die kunnen nu hun knieën plooien. En hun ellebogen ook. Dat viel me direct op." "Ons trouwboek. Eva en ik zijn intussen zeven jaar en drie maanden samen. We trouwden twee jaar en vier maanden geleden. "Dat album halen we toch drie à vier keer per jaar boven. Het is ook zowat het enige met foto's die min of meer geslaagd zijn, genomen in het Begijnhof en de Kruidtuin van Leuven. Normaal pak ik niet zo goed op papier." "Ja, als een van de twee thuiskomt. En elke keer voor we gaan slapen." "Dat ik er weer goed uitzie vandaag. "Ze zegt altijd dat ze gevallen is voor mijn rustige uitstraling, mijn lach - die volgens mij niet zo uitzonderlijk is - en mijn lange haren." "Wie het eerst thuis is, kookt." "( lacht) Dat verklaart waarom ik na een training graag nog eens pingpong. "Nee, dat is niet waar, hoor." "Aan een bushokje. Mama was daar altijd aan het wachten en papa reed daar telkens voorbij." " Sandra Bullock." "Als we na een overwinning met de bus terugkeren naar huis, wordt wel eens een schijfje bovengehaald met zulke liedjes, onder andere van André Hazes. Onze tweede trainer, Yves Cloots, is daar fan van. Maar ook ik doe dan vlijtig mee." "Nee, dat is geleden van mijn kindertijd. Ook in de kleedkamer van KV Mechelen zie ik nog amper marcellekes opduiken. Jean-Paul Kielo Lezi trok er onlangs wel nog eens eentje aan. Nu zijn dat geen klassieke, witte meer, zoals vroeger, maar coole, duurdere, van een merk als Dolce & Gabbana. Als het echte zijn tenminste." "Dat gebeurde nog nooit, om de simpele reden dat ik geen alcohol lust. Ik drink niets anders dan warme melk en plat water. Van dat laatste ben ik een grote fan. Echt waar. Veel mensen geloven mij niet, maar mij kan dat echt smaken." S KRISTOF DE RYCK