Francky Dury is deze week lang gaan mountainbiken. De trainer van het jaar krijgt verlichting en inzicht tijdens ploeterpartijen door de West-Vlaamse velden. Resultaat : het gaat heel slecht met het Belgische voetbal en Francky heeft medelijden met de bondscoach. Alleen voor diens maandwedde zou hij in de schoenen van René willen staan, vermoeden we.
...

Francky Dury is deze week lang gaan mountainbiken. De trainer van het jaar krijgt verlichting en inzicht tijdens ploeterpartijen door de West-Vlaamse velden. Resultaat : het gaat heel slecht met het Belgische voetbal en Francky heeft medelijden met de bondscoach. Alleen voor diens maandwedde zou hij in de schoenen van René willen staan, vermoeden we. Nadat Dury vorig jaar uitvoerig zijn liefde voor Vercauteren verklaarde, is het nu dus de beurt aan Vandereycken. Francky is heel slim. Wat hij vertelt, is oud nieuws, maar uit zijn mond krijgt het grote aandacht. Hij heeft een 'visie'. En ... hij heeft er een goede vriend bij. Zelfs Vandereycken kan wel wat ruggensteun gebruiken dezer dagen. In één en dezelfde moeite wordt - en dat is lekker meegenomen - de aandacht afgeleid van de benarde situatie waarin Zulte Waregem zich bevindt. Na een droomdebuut vorig seizoen stuntten ze nu enkel in Europa (laten we Espanyol even vergeten, de tactiek van Dury loont al). Dat kost veel punten in de competitie. En dan gaan ze nog eens overwinteren ook. Dury weet dat hij een probleem heeft, nu nog zijn spelers overtuigen. Of René, om bij een volgende interland Salou Ibrahim als diepe spits uit te spelen ? Evenveel Belg toch als Emile Mpenza, maar niet gevlucht naar de woestijn, nog niet volgevreten en overlopend van ambitie en talent. Zelfs een goede Roussel kan aan de Gaverbeek de leemte die de 'reus' achterliet niet opvullen. Nu ook Ferrera zijn kwaliteiten erkent, is hij straks 'Belgiës hoop in bange dagen'. Ik brak hier, maanden geleden, al eens een lans voor Salou als oplossing voor ons schrijnend gebrek aan présence diep in de spits. In één adem noemde ik ook Igor De Camargo, toen nog bij Brussels wegens ongewenst bij RC Genk. Het is hypothetisch maar de kans is groot dat Standard, zonder zijn enkelblessure, de titel had gepakt vorig seizoen en dat ze nu niet aan een uitzichtloze inhaalrace bezig zouden zijn. Preud'homme zet Standard weer op de rails met dank aan zijn diepe spits. Boskamp moest het rooien met Kovalenko en dat is geen vergelijk. Ook Jovanovic wordt een ster naast minzame Igor. Spijtig dat hij af en toe lijdt aan een onweerstaanbare drang om iemand te torpederen. Opletten toch, debutant Vleminckx kwam er met de schrik vanaf maar volgende keer is de averij niet te overzien. Preud'homme zal ook daar wel raad mee weten. Hij mag blij zijn dat hij geen bondsvoorzitter werd. In die twee maanden dat hij Standard coacht, laat hij zien dat - na een groot verleden als keeper - hem ook een grote toekomst wacht als trainer. De scepsis die heerste na zijn eerste opwachting als beginnend coach jaren geleden heeft hij in korte tijd helemaal gebannen. Alles komt op zijn tijd. Door Wim De Coninck, co-commentator van Belgacom TV