Amper één Fransman op twee gelooft na de recente (wan)prestaties van de Franse nationale voetbalploeg nog in een eindzege op het WK. Bitter weinig voor een chauvinistisch land waarvan de internationals bij Arsenal, Manchester United, Barcelona, Bayern München en Lyon spelen. Bondscoach Raymond Domenech liet zich evenwel nogal laconiek ontvallen dat heel wat politici tevreden zouden zijn met zo'n score...
...

Amper één Fransman op twee gelooft na de recente (wan)prestaties van de Franse nationale voetbalploeg nog in een eindzege op het WK. Bitter weinig voor een chauvinistisch land waarvan de internationals bij Arsenal, Manchester United, Barcelona, Bayern München en Lyon spelen. Bondscoach Raymond Domenech liet zich evenwel nogal laconiek ontvallen dat heel wat politici tevreden zouden zijn met zo'n score... "Wanneer je de geschiedenis van het Franse voetbal erop naslaat, zul je zien dat er in de meest succesrijke periodes steeds een speler hors catégorie in de nationale ploeg stond", legt Vincent Duluc van L'Equipe uit. "Er was de periode Kopa, de periode Platini en het tijdperk Zidane. Momenteel is er geen enkele speler die zich opwerpt als dragende kracht. Er werd even gedacht dat Ribéry dat zou kunnen, maar voorlopig ziet het er niet zo naar uit. Ik denk dat we in een overgangsperiode zitten." Gezien het aanwezige talent lijkt de malaise echter meer dan zomaar een overgangsperiode tussen twee topspelers. Meer nog, het probleem heeft zelfs een naam: Domenech. Vier jaar geleden werd hij door iedereen weggehoond, maar de finaleplaats op het WK 2006 bezorgde hem zo veel krediet dat hij ook na het desastreuze EK 2008 mocht aanblijven als bondscoach. "De finale op het WK 2006 was de verdienste van Zinédine Zidane, Claude Makelele, Willy Sagnol en Patrick Vieira, niet van Domenech", verklaart RTL-radiocoryfee Eugène Saccomano. "Ook het feit dat er geen positieve sfeer rond de Franse nationale ploeg hangt, is in grote mate aan Domenech te wijten. In het dagelijkse leven is hij een intelligente, sympathieke man, maar zodra hij zich ergens in de hoedanigheid van bondscoach vertoont, wordt hij vilein en kwetst hij vaak met opzet andere mensen." Waarom mag Domenech dan toch zo lang aanblijven als bondscoach? "Omdat er een politieke band is tussen hem, voorzitter van de Franse voetbalbond Jean-Pierre Escalettes en technisch directeur Gérard Houllier", zegt journalist van France Football Vincent Villa. "Het mag duidelijk zijn dat hij twee jaar te lang is mogen aanblijven. Na het debacle op Euro 2008 heeft hij zijn vel gered door te zeggen dat het team nog in opbouw was voor het WK 2010, maar de voorbije twee jaar heeft hij niets verwezenlijkt. Een paar dagen voor het WK veranderde hij van tactiek in de oefenwedstrijd tegen Costa Rica. Daar komt nog eens bij dat hij twee spelers selecteerde, Marc Planus en Mathieu Valbuena, die nog geen enkele interland gespeeld hebben." "Je vraagt je af wie hem nog steunt. Een paar bekende namen zoals journalist/presentator Michel Drucker en zanger/acteur Patrick Bruel. Die zeggen: laat hem toch in alle rust zijn werk doen. Maar we laten hem nu al zes jaar zijn werk doen en er komt nooit wat van", hekelt Saccomano. In die zes jaar aan het hoofd van les bleus - daarmee is hij overigens de langst zittende bondscoach - liet Domenech geen enkel zichtbaar teken van zijn trainerschap na. Meer dan wat verbeterde sponsordeals, een huwelijksaanzoek na de uitschakeling op het EK 2008 en een paar oneliners liet Domenech niet achter. "Hoe ziet de balans van zijn periode als bondscoach eruit?", vraagt Villa zich af. "Wat mij betreft komt dat neer op twee hemelse weken (tijdens het WK 2006) en zes jaar verveling. Saaie kwalificatiewedstrijden, vriendschappelijke wedstrijden die meer weg hadden van een eeuwigdurende strijd, een rampzalig Euro 2008, politici die zich bemoeien met het voetbal en uiteindelijk een nationale ploeg met een slecht imago. De figuur Domenech stond steeds centraal. Een beetje zoals José Mourinho. Met dat verschil dat de Portugees wel degelijk resultaten behaalt en prijzen pakt. Ik verwacht overigens ook van een bondscoach dat hij zijn keuzes beargumenteert. Domenech gaat elke discussie uit de weg." "Er zijn mensen die hoopten dat Frankrijk zich niet zou kwalificeren voor het WK, zodat zij dan na het ontslag van Domenech als de grote redder konden worden binnengehaald", verklaart een intimus van de Franse voetbalbond, de FFF. Een van die mensen is ongetwijfeld Gérard Houllier die zichzelf inderdaad al aan het hoofd van les bleus zag staan. Het is evenwel Laurent Blanc die de fakkel op 11 juli overneemt van Domenech, hoe goed of slecht de Fransen het ook doen op het WK. Blanc staat bekend als een geslepen, meer aanvallend ingestelde coach. "De aanstelling van Blanc heeft de spelersgroep niet gedestabiliseerd en Domenech niet nog kwetsbaarder gemaakt", meent Duluc. "Het wekt wel de indruk dat de FFF zich nu al meer bezighoudt met wat er na het WK moet gebeuren in plaats van met het WK zelf. Frankrijk ziet in Laurent Blanc de redder die het vaderland nodig heeft. Het is te hopen dat Blanc niet verwacht dat hij eenzelfde team zal terugvinden als datgene waarmee hij zelf wereldkampioen werd, want dat zou wel eens kunnen tegenvallen. Alles wordt nu meer gecontroleerd en gemediatiseerd. De job van bondscoach is stilaan een onhoudbare functie geworden. Dat heeft Domenech ondervonden. Zijn provocaties werden maar al te snel gecounterd in een van de vele interactieve uitzendingen of op kritiek onthaald door ex-spelers. Ook Blanc zal vanaf het eerste slechte resultaat kritiek van voormalige collega's te slikken krijgen." De sfeer bij les bleus kan heel wat beter dan momenteel het geval is. Domenech heeft nochtans geprobeerd om de onruststokers van Euro 2008 uit de selectie te weren. Minder individualisten in de groep zou moeten leiden tot meer samenhang tussen de spelers. "Aangezien Samir Nasri en Karim Benzema er dit keer niet bij zijn, zou de sfeer toch al iets beter moeten zijn", schat Villa in. "Er hing echt een ongezonde spanning na de vriendschappelijke wedstrijd tegen Spanje", doet Duluc er nog een schepje bovenop. "De stage in Tignes heeft de groep deugd gedaan. Gek genoeg hebben de mindere prestaties van de sleutelspelers bij hun club - zoals Ribéry, Thierry Henry en William Gallas - een positieve invloed op het haantjesgedrag binnen de ploeg. Er is dit keer meer duidelijkheid dan in 2006 en 2008. De rolverdeling is voor iedereen duidelijk. De invallers weten dat ze slechts invallers zijn." Er is nochtans heel wat gezegd en geschreven over de selectie van de 23 WK-gangers en dan vooral over de afwezigheid van de Maghrebijnse spelers. Het is van het EK 1992 geleden dat er geen enkele Maghrebijnse speler in de basiself stond. Dat is op zich toch wel bijzonder, gezien de overvloed aan talentvolle Maghrebijnen. Toch zijn de Ben Arfa's, Benzema's en Nasri's er op dit WK niet bij. De eerste omwille van zijn grillige reputatie en de laatste twee wegens hun wangedrag op Euro 2008. Zelfs de minister van Immigratie en Nationale Identiteit gaf zijn mening over de niet-selectie van de drie spelers. "Geen van de drie selecteren is wel heel pover", becommentarieert Eric Besson. "De generatie waar we het hier over hebben werd jaren geleden aangekondigd als dé gouden generatie en dat er dan geen enkele van de vier - want ook Jeremy Menez hoort hier eigenlijk bij - het gemaakt heeft, dat mag gerust als een tekortkoming van Domenech gezien worden", legt Villa uit. "Sportief gezien is het dan weer niet zo erg dat geen van de vier erbij is." Er zijn meer vraagtekens dan zekerheden bij les bleus: er wordt nog steeds gezocht naar een diepe spits, er is nog geen zekerheid over de veldbezetting en er is nog altijd geen vervanger voor de afwezige Lassana Diarra gevonden. Zelfs over de aanvoerdersband is er discussie nadat Patrice Evra aanvoerder was in de wedstrijd tegen Costa Rica. "Na twee jaar van kwalificatie- en voorbereidingswedstrijden weten we nog steeds niet waar Domenech naartoe wil. Het enige wat we zeker weten, is dat we een uitstekende doelman hebben", zegt Villa. "We hebben amper drie wedstrijden met dezelfde verdediging gespeeld", vult Duluc aan. "Als je dan weet dat er op Brazilië na geen enkele ploeg is die het WK ooit uitsluitend dankzij zijn aanvalslinie gewonnen heeft ... In 1998 speelde de defensie - Fabien Barthez, Bixente Lizarazu, Laurent Blanc, Marcel Desailly en Lilian Thuram - 45 wedstrijden samen en met hun vijven vormden ze een hecht blok. Ook de finaleplaats op het WK 2006 had Frankrijk te danken aan het feit dat de hele ploeg verdedigde als gekken." Welk doel mogen de Fransen zich dan stellen? "De finale? In geen geval", zegt Saccomano. "De groepsfase overleven zou al een succes zijn. Herinner u 2002 toen we met Denemarken, Uruguay en Senegal in een gelijkaardige groep za-ten ..." Gewoontegetrouw vatten de Fransen een groot toernooi aan met de nodige arrogantie, maar dit keer neemt de voorzichtigheid de bovenhand. Qua individuele klasse hoeven de Fransen nochtans niet onder te doen voor Spanje, Brazilië en Argentinië. In 2006 loodste Domenech zijn team al bij al nog goed door het toernooi. Zou hij dat ook dit keer kunnen? "In 2006 waren het de sterspelers die de touwtjes in handen hebben genomen. De vraag is of de huidige sterkhouders dat ook zullen kunnen", besluit Villa. door stéphane vande velde"De finale halen we in geen geval. Eugène Saccomano" "De periode Domenech: twee hemelse weken en zes jaar verveling. Vincent Villa"