Wist je dat

Momenteel is bij Les Bleus een tactische minirevolutie aan de gang. Sinds het oefenkamp in Tignes heeft Raymond Domenech de 4-2-3-1 die hij steevast hanteerde tijdens de kwalificatiewedstrijden omgeruild voor een 4-3-3. De reden hiervoor is niet ver te zoeken: Lassana Diarra, de stofzuiger van Real Madrid, moest afhaken voor het WK. Zijn naamgenoot en gedoodverfde vervanger Alou Diarra lijkt niet in de gratie te staan van de bondscoach, die als enige verdedigende middenvelder Jérémy Toulalan gebruikt. Een en ander leidde ook tot het opnieuw oproepen van Florent Malouda en tot een andere positie voor Yoann Gourcuff, die nu meer vanuit de tweede lijn zal acteren. Op papier heeft het Franse elftal de nodige troeven, al zijn er offensief wel wat problemen aan de rechterkant. Moet die positie worden ingevuld door Govou, Gigna...

Momenteel is bij Les Bleus een tactische minirevolutie aan de gang. Sinds het oefenkamp in Tignes heeft Raymond Domenech de 4-2-3-1 die hij steevast hanteerde tijdens de kwalificatiewedstrijden omgeruild voor een 4-3-3. De reden hiervoor is niet ver te zoeken: Lassana Diarra, de stofzuiger van Real Madrid, moest afhaken voor het WK. Zijn naamgenoot en gedoodverfde vervanger Alou Diarra lijkt niet in de gratie te staan van de bondscoach, die als enige verdedigende middenvelder Jérémy Toulalan gebruikt. Een en ander leidde ook tot het opnieuw oproepen van Florent Malouda en tot een andere positie voor Yoann Gourcuff, die nu meer vanuit de tweede lijn zal acteren. Op papier heeft het Franse elftal de nodige troeven, al zijn er offensief wel wat problemen aan de rechterkant. Moet die positie worden ingevuld door Govou, Gignac of zelfs Anelka? Niemand steekt er echt boven uit. Het zou ook nog kunnen dat nieuwkomer Mathieu Valbuena zichzelf op die positie in de basiself manoeuvreert. Achterin blijft het natuurlijk de vraag of William Gallas, die na acht maanden blessureleed vorige woensdag zijn wederoptreden maakte, voldoende wedstrijdfit zal zijn. Franck Ribéry zou de nieuwe ster moeten worden van een Frans team dat al vier jaar geen flamboyante persoonlijkheden heeft. Alle voetbalkenners zijn het erover eens dat Scarface van de 23 spelers van de kern de man is met het meeste talent. Iedereen vindt ook dat hij de enige is die het stereotiepe spel van Frankrijk zou kunnen doorbreken, zoals hij toonde in de vriendschappelijke partij tegen Costa Rica. Naast het veld kwam Ribéry in opspraak met een seksavontuurtje. Bovendien beleefde hij bij Bayern niet echt zijn beste jaar. De mislukte transfer naar Real Madrid, de meningsverschillen met Van Gaal en zelfs een verbaal robbertje vechten met Domenech na de kwalificatiewedstrijd tegen Roemenië, maakten zijn seizoen moeilijk. Al die problemen lijken nu echter verwerkt en vanop zijn lievelingspositie op de linkerflank zou de Noord-Fransman uit Boulogne, die in 2006 al een van de positieve verrassingen was van het WK, ook in Zuid-Afrika wel eens brokken kunnen maken. Malouda wordt mogelijk de speler die het meest zijn voordeel zal doen met het gewijzigde tactische concept. Hij was lange tijd een onmisbare schakel in het tactische systeem van Domenech, maar kreeg de zwartepiet toegeschoven voor de slechte prestaties van Frankrijk op het EK van 2008. Zijn uitstekende seizoen bij Chelsea - hij scoorde in alle competities samen vijftien keer en werd door zijn teammaats verkozen tot Speler van het Jaar - kon niet zonder gevolg blijven. Als een verloren zoon werd hij weer ingehaald. Er is echter een groot verschil tussen Chelsea en de Franse nationale ploeg: bij de Londenaars blinkt Malouda uit op de linkerflank van een driemansmiddenveld, bij de nationale ploeg moet hij nog een rij achteruit. Vanop die positie was zijn EK twee jaar geleden allesbehalve goed. Dat andere landen niet hoog oplopen met Frankrijk - een recent internetonderzoek wees uit dat Frankrijk na Argentinië de meest gehate nationale ploeg ter wereld heeft - heeft niet alleen te maken met de gewraakte handsbal van Thierry Henry tijdens het barrageduel tegen Ierland, maar evenzeer met de controversiële Raymond Domenech, die er na dit WK de brui aan geeft. Zal jouw ervaring van 2006 de zaken gemakkelijker maken in Zuid-Afrika? Het helpt je alleszins met de dagdagelijkse dingen. De ervaring die we in het verleden hebben opgedaan helpt ons om niet in kleine valstrikken te stappen. Om elke match op een goed niveau af te werken moet je weten wat er naast het veld gebeurt. Dat is waar ervaring om draait. Je moet ervoor zorgen dat de spelers zich niet vervelen of te vermoeid raken. Dat is essentieel. Ik zag onlangs Brazilië aan het werk en we speelden een oefeninterland tegen Spanje. Voor mij zijn dat de twee grote kandidaten voor eindwinst. Daarachter komen een hele hoop landen die je niet over het hoofd mag zien. Chili heeft een sterke ploeg, Argentinië ook. Engeland, Duitsland, Italië. Er zijn ongeveer tien ploegen die een realistische kans hebben om het toernooi te winnen, en dan vergeet ik nog de revelaties die elk WK voorkomen. Het is nooit gemakkelijk om tegen het organiserende land te spelen. Daarbij komt dat we pas op de derde speeldag tegen hen spelen, wat voor een of beide teams beslissend kan zijn. Zuid-Afrika zal het moeilijk hebben in hun eerste match, omdat alle aandacht op hen gericht zal zijn. Ze kunnen panikeren. Maar in de laatste wedstrijd zullen ze alles geven. Je moet een winnersmentaliteit hebben, natuurlijk. Mentaal moet je heel sterk staan, omdat elke match je volledig uitput. Je moet weten hoe je daarmee omgaat. Hoe je het best recupereert en elke match opnieuw presteert. Je team moet een volledige maand geconcentreerd zijn. En als je niet alles kan geven in elke wedstrijd, dan zit je in de problemen.esm/worldsoccerSpanje en Brazilië zijn de kandidaten voor eindwinst.