SPELCULTUUR DE HERFST VAN EEN GENERATIE

Frankrijk ondervond verrassend genoeg enige moeite om zich door te zitten in een nochtans niet bijster hoog aangeschreven kwalificatiegroep met Israel, Ierland en Zwitserland. Op het einde van de rit telden les Bleus vijf zeges en vijf gelijke spelen en amper veertien goals : geen enkele andere WK-deelnemer scoorde tijdens de kwalificaties zo weinig. Een verbijsterende vaststelling gezien bondscoach Raymond Domenech met kleppers als Thierry Henry, David Trezeguet, Sylvain Wiltord, ...

Frankrijk ondervond verrassend genoeg enige moeite om zich door te zitten in een nochtans niet bijster hoog aangeschreven kwalificatiegroep met Israel, Ierland en Zwitserland. Op het einde van de rit telden les Bleus vijf zeges en vijf gelijke spelen en amper veertien goals : geen enkele andere WK-deelnemer scoorde tijdens de kwalificaties zo weinig. Een verbijsterende vaststelling gezien bondscoach Raymond Domenech met kleppers als Thierry Henry, David Trezeguet, Sylvain Wiltord, Djibril Cissé en Nicolas Anelka over enorm veel offensief potentieel beschikt. In grote lijnen heeft Frankrijk nog hetzelfde team dat acht jaar geleden voor eigen volk wereldkampioen werd en twee jaar later ook de Europese titel aan de erelijst toevoegde. Maar de helden zijn trager geworden en het raderwerk minder harmonisch dan weleer. Toppers als Lilian Thuram, Claude Makéléle en ook Zinédine Zidane bevinden zich in de herfst van hun carrière of misschien zelfs daar al voorbij. De aflossing van de wacht is in Frankrijk duidelijk niet gelukt. Zelfs het multiculturele ideaal dat de Franse nationale ploeg uitstraalde en uitdroeg, is intussen aan diggelen geslagen. De allochtone jongeren die in november 2005 wekenlang in de Parijse voorsteden op de barricaden stonden en auto's in brand staken, hebben ook de modelfunctie van de nationale voetbalploeg, met zijn etnische mix, in de fik gezet. Nadat Frankrijk in de kwartfinale van het EK van 2004 in Portugal tot algemene verrassing werd gevloerd door Griekenland - weliswaar de latere Europese kampioen -, werd Raymond Domenech aangesteld tot bondscoach. Hoewel Domenech, die zich voordien elf jaar lang over de min-21-jarigen had ontfermd, in zeventien wedstrijden geen enkele keer verloor, ligt hij constant in de vuurlijn van de kritiek. Vedetten zoals Zinédine Zidane werpen hem voor de voeten dat hij zijn spelers buiten het veld verlamt met een teveel aan regels. En op het veld is Domenech er alsnog niet in geslaagd om een efficiënt geheel te smeden van de talentvolle individualiteiten waarover hij in zijn spelerskern beschikt. Te weinig systeem, te veel improvisatie, luidt het oordeel. Vele kenners beweren dat er nooit een completere voetballer bestaan heeft dan Zinédine Zidane. In 1998 nam hij de Franse nationale ploeg op sleeptouw naar de wereldtitel. Hij werd toen gelauwerd als beste voetballer van de wereld en later, in 2000 en 2003, nog tweemaal. Zidane heeft Algerijnse roots en leerde voetballen in de straten van Marseille. Met Juventus werd hij twee keer Italiaans landskampioen. Real Madrid had het toenmalige recordbedrag van 71,6 miljoen euro veil om de Fransman binnen te halen. Na het EK 2004 kondigde Zidane, die stilaan het blessureleed opstapelde, zijn afscheid van de nationale ploeg aan. Een jaar later vierde hij zijn comeback. Hij is intussen 33 jaar. Tijd voor de laatste grote truc ? Of is het daarvoor toch al te laat ?