07:15

Opstaan. Mijn mails worden doorgenomen door mijn vriendin, die deze taak vandaag overneemt. Tijd voor veel boterhammen met kaas en ham. Een stevig ontbijt is nodig, want het is de dag van de verkenning. Het is immers niet zeker of we tijd over zullen hebben om ergens iets uitgebreid te eten. Want samen met mijn navigator Johan Gitsels dienen we alle klassementsproeven om te zetten naar mijn notitiesysteem. Ik weet nu ook al dat ik volgende week door Skoda op de weegschaal zal worden gezet, want het minimu...

Opstaan. Mijn mails worden doorgenomen door mijn vriendin, die deze taak vandaag overneemt. Tijd voor veel boterhammen met kaas en ham. Een stevig ontbijt is nodig, want het is de dag van de verkenning. Het is immers niet zeker of we tijd over zullen hebben om ergens iets uitgebreid te eten. Want samen met mijn navigator Johan Gitsels dienen we alle klassementsproeven om te zetten naar mijn notitiesysteem. Ik weet nu ook al dat ik volgende week door Skoda op de weegschaal zal worden gezet, want het minimumgewicht, inclusief overall en helm, is 150 kilogram. Blijven we daaronder, dan mogen we extra kilo's onder de beschermingsplaten van de motor of de transmissie vanachter steken. De concentratie stijgt, want we zijn toegekomen aan de eerste proef. Ik ben heel zen, alleen bij een Europese wedstrijd of in Ieper bekijk ik ook nog eens videobeelden van het jaar ervoor. Om alles nog eens goed te visualiseren en te memoriseren. De openingschronorit verkennen we vandaag twee keer. Dat mag, het maximum is vastgelegd op drie. Telkens krijgen we aan de start een stempel, om vervalsing te vermijden. Het klinkt misschien vreemd, maar de eerste vijfhonderd meter zijn cruciaal. De details moeten in orde zijn. Een eerste analyse dringt zich op, zeker als er sprake is van parcourswijzigingen. Of nog iets anders: hoe ligt het asfalt erbij? Vernieuwd en proper of nog vuiler? De aanduiding 'opgepast voor' is dus belangrijk. We trekken toch naar Malmédy voor een lichte maaltijd, want we zitten op schema. Ondertussen kennen we daar, en in Trois-Ponts, de restaurants. Ik verbruik weinig energie, maar ben vooral mentaal bezig. Het eten mag me niet op de maag liggen, ik wil weer fris in de wagen springen. De organisatoren willen alles zo compact mogelijk houden, dus beginnen we nu opnieuw aan hetzelfde ritueel als vanmorgen: verkennen en analyseren van de klassementsproeven. We keren terug naar ons hotel. Ik heb altijd mijn loopschoenen mee of mijn fiets, want ik ben toch meer een buitenmens. Wat frisse lucht opzoeken, om mijn zinnen volledig te verzetten, is even nodig. Douche en nadien de camerabeelden, die werden omgezet naar de computer, nog eens bekijken voor de moeilijke passages. Alles dus nog eens finetunen, een beetje als voorbereiding op de wedstrijddag. Eten en het tijdsschema doornemen voor de volgende dag. Ook nog het werk doorspelen aan de mecaniciens voor een eventuele 'rebuild'. Ik kijk geen tv, want de neiging bestaat te lang te blijven hangen. Ik verkies een boek van Luc Deflo. Bedtijd. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE