1Indien RWDM echt de club van je hart is, dan was je toch in de tribune van het Edmond Machtensstadion bij de recente viering van het titel in de derde amateurklasse?

'Natuurlijk, ik was er dan ook. Dat het de club van mijn hart blijft, kan ik op die manier ook alleen maar bevestigen. Ik werd daar opgeleid en raakte er tot in de eerste ploeg. Mijn vader hield gedurende twintig jaar een café open op amper vijfhonderd meter van het stadion. Het lijkt me dus logisch dat ik daar was. Ik zag er mensen terug die ik lang niet meer tegenkwam: oud-ploeggenoten, zowel van bij de jeugd als de A-kern. Het werd een heel prettige namiddag.'
...

'Natuurlijk, ik was er dan ook. Dat het de club van mijn hart blijft, kan ik op die manier ook alleen maar bevestigen. Ik werd daar opgeleid en raakte er tot in de eerste ploeg. Mijn vader hield gedurende twintig jaar een café open op amper vijfhonderd meter van het stadion. Het lijkt me dus logisch dat ik daar was. Ik zag er mensen terug die ik lang niet meer tegenkwam: oud-ploeggenoten, zowel van bij de jeugd als de A-kern. Het werd een heel prettige namiddag.' 'Flamboyant? Er is niets verkeerds met een feestje na een mooie overwinning. Ik zou vooral zeggen dat het gaat om twee voorzitters met heel wat financiële middelen. Marc Coucke nog het meest. Ze beschikken alle twee over een voetbal- en businessvisie. Coucke wil Oostende groter maken, Samy hoopt spelers door te verkopen met winst. Ik sprak met Coucke gemiddeld twee keer per week, met Samy doe ik dat nu ook. Dat is meer dan voldoende. Een trainer mag niet te ver afstaan van zijn voorzitter, maar je moet er ook niet te dicht bij vertoeven.' 'Nee, helemaal niet. Het is toch geen schandaal vervangen te worden door Yves Vanderhaeghe! Natuurlijk was ik ook liever gebleven, maar ik koester geen enkele bitterheid of jaloersheid. Eenvoudig gesteld werkte ik daar in omstandigheden die niks te maken hebben met hetgeen de club vandaag beleeft. Ik had ook al Franck Berrier, Fernando Canesin en toen nog Jordan Lukaku in mijn kern, maar ik had vooral gasten met revanchegevoelens, mannen die elders op een dood spoor zaten. 'Toen ik er toekwam, speelde Oostende vaak maar voor twee- tot driehonderd betalende toeschouwers. Ze waren klaar om naar derde klasse te tuimelen, er was geen kinesist, de staat van de trainingsvelden bleek dramatisch, we moesten zelfs bij momenten ons materiaal zelf wassen. Ik denk dat ik er niet slecht werkte, want ik leverde mijn bijdrage om Oostende groter te maken. En ik onthoud nog altijd dat het de club is die me de kans gaf om te debuteren in het trainersvak.' 'Ach, in het voetbal is de waarheid vandaag niet noodzakelijk die van morgen. Oké, er waren wat negatieve reacties vanuit het publiek. Maar het was nu ook niet meteen de Derde Wereldoorlog. Eric Van Meir werd bedankt voor zijn werk, dat kan ik begrijpen. Waarom hij niet meer bij Lierse zit? Ik beschik niet over alle details en ik probeer ze ook niet allemaal te hebben. Het zijn mijn zaken niet.' 'Als speler was ik even aangesloten bij Walhain, maar als coach heb je nu ook geen 36.000 mogelijkheden in Wallonië, of het dan in 1B of 1A is. Logisch dus dat er aan Nederlandstalige kant meer kansen zijn. Maar ik pas me overal aan. Na twee weken bij Lierse leek het wel alsof ik hier al twee jaar was. In Cyprus ook, ik voelde me daar meteen thuis. Het duurde uiteindelijk slechts vier maanden, maar het was beter dat ik er vertrok. Dat gebeurde trouwens in de beste verstandhouding. Tijdens de twee weken die volgden op de ontbinding van mijn contract, bleef ik in het appartement van de voorzitter wonen en reed ik met zijn auto. En ik ontving al mijn geld, terwijl normaal gezien diegene die het kampioenschap verlaat niet hetgeen krijgt wat er hem nog rest. Ik leerde er veel bij.' Pierre Danvoye'De Liersesupporters waren niet tevreden dat ik Eric Van Meir vervang. Maar het was nu ook niet meteen de Derde Wereldoorlog.' Frederik Vanderbiest