Zou hij het echt zijn, die man met het grijze stoppelhaar en de stoppelbaard? Hij zit in de perszaal wat onderuitgezakt met zijn gsm te spelen, maar er is niemand die hem aanklampt. De wedstrijd HSV-Standard is bijna een uur afgelopen en hij wacht tot zijn collega's aanstalten maken om op te stappen. Hij is het écht: Fabrizio Ravanelli, de ex-spits van Juventus, Marseille en het Italiaanse nationale elftal. Wat hem naar Sclessin brengt, is Silvio Berlusconi, zegt hij. Voor een van diens zenders verslaat hij Europees voetbal, en op die manier trok hij vorige week naar Hamburg en zat hij nu in de Hel van Sclessin. Of hem iets of iemand opgevallen is bij de thuisploeg? "Het was slecht", zegt hij. "Bij Standard is niemand me opgevallen. Vorige week was het iets minder slecht, maar ook toen is niemand me opgevallen." Daar kunnen de spelers van de Rouches die heimelijk dromen van een transfer naar een buitenlandse topclub, het dan weer mee stellen.
...

Zou hij het echt zijn, die man met het grijze stoppelhaar en de stoppelbaard? Hij zit in de perszaal wat onderuitgezakt met zijn gsm te spelen, maar er is niemand die hem aanklampt. De wedstrijd HSV-Standard is bijna een uur afgelopen en hij wacht tot zijn collega's aanstalten maken om op te stappen. Hij is het écht: Fabrizio Ravanelli, de ex-spits van Juventus, Marseille en het Italiaanse nationale elftal. Wat hem naar Sclessin brengt, is Silvio Berlusconi, zegt hij. Voor een van diens zenders verslaat hij Europees voetbal, en op die manier trok hij vorige week naar Hamburg en zat hij nu in de Hel van Sclessin. Of hem iets of iemand opgevallen is bij de thuisploeg? "Het was slecht", zegt hij. "Bij Standard is niemand me opgevallen. Vorige week was het iets minder slecht, maar ook toen is niemand me opgevallen." Daar kunnen de spelers van de Rouches die heimelijk dromen van een transfer naar een buitenlandse topclub, het dan weer mee stellen. Veel interesse hebben ze een uur eerder inderdaad niet gewekt. Tegen Hamburg zag het publiek niet het Europese Standard, maar het Standard uit de Belgische competitie anno 2009/10 aan het werk. De smaakmakers kwamen nooit in hun spel. Logisch, verklaarde de bezoekende trainer Bruno Labbadia achteraf: "We wisten dat de sfeer hier fantastisch kon zijn, maar we hebben Standard goed vastgezet, door vroeg druk uit te oefenen waardoor ze enkel hun toevlucht konden nemen tot de lange bal." Met die lange ballen konden Jovanovic, Mbokani en Carcela weinig aanvangen tegen een imponerend HSV. Een uur na de wedstrijd, het is al voorbij middernacht, is het stadion bijna leeggelopen. Aan de hoofdingang deelt Milan Jova-novic nog handtekeningen uit, een groepje supporters troept rond hem samen. Hij probeert een oudere vrouw en een jongen van tien iets duidelijk te maken. Zij hebben zich vanaf het eerste jaar rond hem geschaard en brengen trouw elke wedstrijd een Servische vlag mee, hoewel ze geen woord Servo-Kroatisch spreken. Wanneer iemand passeert die het Frans en het Servo-Kroatisch wel machtig is, geven Jova en zijn vrouw hun boodschap mee: "Jullie zijn altijd goed voor ons geweest, jullie moeten zeker naar Liverpool komen. We nodigen jullie uit, op onze kosten." De vrouw heeft de tranen in de ogen, het jongetje ook. Standard is hier vanavond uitgeschakeld, maar toch gaan een paar fans met een goed gevoel slapen. In drie dagen lijkt Sclessin een andere wereld geworden. De weg van het einde van de autoweg naar het stadion wordt zondag in één ruk afgelegd, terwijl het hier drie dagen eerder aanschuiven was. Toen kolkte en bruiste het Maurice Dufrasnestadion al een half uur voor de aftrap, vandaag ogen de tribunes leeg. Doorgaans vraagt niemand zich af hoeveel publiek er voor een thuiswedstrijd opdaagt, ook niet in competitie. Altijd is Sclessin uitverkocht. Voor de play-offs liet Standard de abonnementen niet doorlopen, het gokte op een vrije verkoop. Dat bleek een verkeerde gok. Voor de wedstrijd tegen Germinal Beerschot waren amper 7500 tickets in voorverkoop de deur uit. Hoeveel het er uiteindelijk zijn, daar wordt over gediscussieerd. Ongeveer 14.000, gokken sommige journalisten, maar dat is veel te hoog geschat. Niemand kan zich herinneren wanneer er voor het laatst zo weinig volk opdaagde voor een thuismatch. Ook tifo's zijn er niet. In tribune IV hangt een groot spandoek met een boodschap voor de spelers: 'Jullie hebben gekozen. Wij ook. Doe maar alsof we er wel zijn. Als u ons zoekt: wij zijn elders, buiten het stadion.' Voor de wedstrijd kondigde trainer Dominique D'Onofrio aan dat hij overwoog een paar beloften in de kern op te nemen, om te zien wat die waard zijn. Maar zondag was van Andrea Mutombo en co geen spoor te bekennen. "Ik vond het moment toch niet geschikt", aldus de trainer achteraf. Wel hield hij zoals aangekondigd Jovanovic aan de kant. Jova komt anderhalve minuut na de aftrap aangesjokt, en mag zich na zeventig minuten opwarmen. Hij praat rustig met Koen Daerden die zich samen met hem warm loopt, schudt wat handen van de fans op de tribune en wordt druk door hen gefotografeerd. Keet schoppen gaat hij niet doen: "Ik ben prof en een positief ingesteld iemand. Ook ik ben niet tevreden over mijn terugronde, maar ik geef wat ik heb en ik speel waar de trainer me neerzet. Tegen Hamburg heb ik 11,4 kilometer gelopen. Niet slecht voor een aanvaller. Wel liep ik vooral op eigen helft, want de Duitsers maakten het spel. Ondanks al mijn geloop kreeg ik maar vier passes waar ik aanvallend iets mee kon doen." Hij weet dat een deel van het publiek hem de laatste weken uitfluit. "Dat verbaast me, want ik heb altijd alles gegeven en zal dat blijven doen tot de laatste dag. Ik wil hier met een goed gevoel vertrekken, en straks de ambassadeur van Standard zijn op het WK." Na het vertrek van Jovanovic is de vraag wie nog weggaat. Voor Dieumerci is belangstelling van Everton en Duitse clubs. Mbokani ziet geen uitdaging meer bij de Rouches - hoewel hij zich zondag niet verstopte. Wat ongemotiveerde spelers ervan bakken, heeft de baas van de Rouches dit jaar in competitie vaak genoeg gezien. Als iemand voldoende geld op tafel legt, krijgt Mbokani zijn zin. Ook voor Igor De Camargo is belangstelling van Borussia Mönchengladbach en Feyenoord. Alleen zou Standard met de Braziliaanse Belg die de laatste maand sterk op dreef is, een stuk inzet en mentaliteit verliezen, waar nu al geen overschot aan is. Wel wordt volgend jaar voorin opnieuw Christian Benteke verwacht, die bij Kortrijk de kritiek die Laszlo Bölöni op hem had met sterke prestaties en goals beantwoordde. Benteke heeft nog een contract bij de Rouches tot 2013. Op het middenveld behoudt Standard zijn as. Axel Witsel gaf al eerder aan dat hij best nog wil blijven. Na Steven Defour tekende ook Mehdi Carcela bij tot 2015. De Belg van Spaans-Marokkaanse afkomst was zondag bij de betere spelers en zal komend seizoen de positie van Jovanovic op de linkerflank overnemen. Aan de rechterkant gaapt voorlopig een groot gat. Wilfried Dalmat, een van de sterkhouders van vorig seizoen, zat zondag zelfs niet op de bank (zijn contract loopt na dit seizoen nog één jaar). Het contract van Gregory Dufer loopt af. Wat de Roemeen Gicu Grozav zondag op rechts toonde, was onvoldoende. Ook Axel Witsel kan desnoods op rechts spelen, net als Réginal Goreux - zondag sterk ingevallen - die het helemaal verkorven heeft bij de thuisaanhang. Achterin mag Landry Mulemo (contract afgelopen) weg nu met Sébastien Pocognoli en Koen Daerden een van de hiaten in de ploeg (de positie van linksachter) is opgevuld. Dé vraag is wie straks trainer wordt. Blijft Dominique D'Onofrio aan of keert hij na zijn dépannage terug naar zijn vroegere functie als technisch directeur? En voor wie kiest zijn broer Luciano in dat geval? Geeft hij huidig assistent Jean-François de Sart (na dit seizoen einde contract) voluit zijn kans? Zou een bouwheer als Georges Leekens niets zijn voor de Rouches? Of Trond Sollied, al eerder gelinkt aan Standard? En wat mag afgeleid worden uit de gemoedelijke babbel die D'Onofrio donderdag in zijn loge had met ex-trainer Michel Preud'homme? Hun wegen scheidden op een wrange manier, maar het contact tussen beiden was altijd goed, en hun voetbalvisies lopen parallel. Bij Gent heeft Preud'homme een goed contract, mocht hij zijn eigen staf samenstellen en heeft hij een bestuur dat hem in de mate van het mogelijke op zijn wenken bedient, al weet hij dat Gent zo lang het Arteveldestadion er niet staat, met beperkte mogelijkheden en ambities moet werken. Maar misschien mag Gent straks van de Champions League proeven, terwijl Standard enkel een Belgisch programma aflegt. door pierre bilic en geert foutré - beelden: reportersBij Standard is niemand me opgevallen. Fabrizio Ravanelli