Half november, één dag na de nederlaag in de superclásico tussen River Plate en Boca Juniors, stapte trainer Claudio Borghi op bij
...

Half november, één dag na de nederlaag in de superclásico tussen River Plate en Boca Juniors, stapte trainer Claudio Borghi op bij Boca. Borghi was nog maar sinds 20 mei in dienst van de populairste club van Argentinië, maar noemde het een "onwerkbare" ploeg. "Werken bij Boca is zoals seks hebben met de ramen open. Je hebt geen enkele intimiteit." Miguel Angel Bertolotto schrikt hier niet van. "Dat is traditie, soms worden hier al na vier wedstrijden trainers doorgestuurd. Omdat clubleiders niet graag hebben dat de hinchas, de supporters, hen beledigen. Die kunnen hier hevig tekeergaan, ook tegen de eigen spelers. Investeerders of clubleiders moeten populair zijn vanwege het systeem van verkiezingen en daarom geven ze graag de supporters hun zin. Maar zo krijg je nooit stabiliteit. Met twee competities per kalenderjaar en om de zes maanden een transferperiode is die er sowieso al weinig." Bertolotto volgt voor de krant Clarín al jaren het voetbal in de hoofdstad. In zijn columns hekelt hij geregeld het gebrek aan stabiliteit en visie. En dat heeft zijn gevolgen voor de hiërarchie, signaleert hij. Bertolotto: "Met de traditioneel grote ploegen (River, Boca, San Lorenzo, Racing en Independiente, nvdr) gaat het sportief én economisch slecht. Geen van die vijf wist zich in 2010 te plaatsen voor de Copa Libertadores (de Zuid-Amerikaanse tegenhanger van de Champions League, nvdr). Zij worden voorbijgestreefd door clubs die veel beter georganiseerd zijn. Zowel institutioneel, als sportief. Vélez, Estudiantes, Lanús, Argentinos. De groten hebben de laatste jaren veel geld verspild. De anderen niet. Als de groten tien peso's binnenkrijgen, geven ze er twaalf uit. Het gevolg daarvan is dat het voetbalpanorama in dit land helemaal is veranderd. De groten zijn alleen gericht op het doorverkopen naar Europa. Puur politiek, kopen en doorverkopen, zonder veel aandacht voor de eigen jeugd. Dat heeft gevolgen voor de directe rangschikking, het is nu al een tijdje geleden dat één van hen nog een titel haalde." Economisch zijn ze een ramp. Bertolotto: "River Plate is ongetwijfeld de meest gepolitiseerde club van Argentinië. Bij de meest recente verkiezingen, in december 2009, waren er eerst twaalf en uiteindelijk vijf kandidaten voor het voorzitterschap. Daniel Passarella haalde het, maar toen die merkte hoe groot het deficit was, 1,2 miljoen dollar verlies per maand, schrok hij zich een bult. Het deficit van Boca is veel minder. Maar het is er. Zoals bij de meeste clubs. Zonder de steun van grote economische groepen is het nagenoeg onmogelijk overleven." In Brazilië komen de grote sterren terug, gesteund door grote bedrijven die hun salarissen betalen. Kan zoiets ook in Argentinië? Bertolotto: "Dat is wat gebeurde in San Lorenzo. Daar kocht de mediagroep Tinelli spelers met naam, die ze dan uitleenden aan de club. San Lorenzo plaatste zich voor de Copa Libertadores, maar toen ze uitgeschakeld werden, verkochten ze die spelers weer. Een garantie voor stabiliteit is dat niet."