Het was een hete zomer op le Canonnier. In Moeskroen kregen ze de afgelopen weken een herhaling van de soap van een jaar voordien. Alleen was in die heruitzending de rolbezetting veranderd en ook de omstandigheden lagen ietwat anders. Vorig jaar leidde Hugo Broos in juni de eerste trainingen van Excelsior. Begin juli werd hij afgelost door Lorenzo Staelens, nadat Broos zelf de oversteek naar Anderlecht had gewaagd. Deze keer stond Lorre bij de hervatting aan het hoofd van de ploeg en nam hij de eerste trainingen voor zijn rekening. Maar nu werd hij verwijderd en wel ten voordele van Georges Leekens, die de club in januari 1997 had verlaten, op een moment dat Moeskroen aan de leiding van het klassement stond. Het lijkt bijna een eeuwigheid geleden.
...

Het was een hete zomer op le Canonnier. In Moeskroen kregen ze de afgelopen weken een herhaling van de soap van een jaar voordien. Alleen was in die heruitzending de rolbezetting veranderd en ook de omstandigheden lagen ietwat anders. Vorig jaar leidde Hugo Broos in juni de eerste trainingen van Excelsior. Begin juli werd hij afgelost door Lorenzo Staelens, nadat Broos zelf de oversteek naar Anderlecht had gewaagd. Deze keer stond Lorre bij de hervatting aan het hoofd van de ploeg en nam hij de eerste trainingen voor zijn rekening. Maar nu werd hij verwijderd en wel ten voordele van Georges Leekens, die de club in januari 1997 had verlaten, op een moment dat Moeskroen aan de leiding van het klassement stond. Het lijkt bijna een eeuwigheid geleden. Voor de spelerskern stond ondertussen de deur wagenwijd open. Het merendeel van de spelers die einde contract waren, werd doorgestuurd. In de plaats kwamen vooral voetballers met veel wit op hun visitekaartjes. Leekens is er niet van overtuigd dat dit zal volstaan om heelhuids het seizoen door te komen. Tijdens de voorbereidingsperiode werden dan ook nogal wat spelers afgetest. In doel staat de onvermijdelijke Francky Vandendriessche. Hij krijgt wel een nieuwe doublure achter zich : Christophe Martin, die bij Willem II dezelfde rol vertolkte in de schaduw van Geert De Vlieger. Voorts wil Leekens achterin vooral veel gestalte. Gehoorzaam aan zijn credo dat de defensie de basis van het team vormt, wil hij daar zo vlug mogelijk stabiliteit krijgen. Maar net in dit onderdeel van de ploeg stapelen de problemen zich op. Er zijn, om te beginnen, de blessures : Alex Teklak en Olivier Besengez zijn nog maar pas hersteld en zullen bij het begin van het kampioenschap niet inzetbaar zijn. Zodat Koen De Vleeschauwer de eerste tijd mogelijk weer als rechtsback zal functioneren. Ook in het centrum van de verdediging baadt Leekens niet in weelde. Qua ervaring kan hij slechts rekenen op Gordan Vidovic en Geoffrey Claeys, twee linksvoetigen bij wie snelheid niet bepaald de eerste kwaliteit is. Kunnen die twee een wederopstanding verwezenlijken onder leiding van de trainer die van hen ooit internationals heeft gemaakt ? Het valt zeker niet uit te sluiten. De belofteninternational Kevin Pecqueux vormt een interessant alternatief. Milenko Milosevic, meerdere weken getest, en/of Samir Beloufa zou deze sector in extremis nog kunnen versterken. Door omstandigheden moest Geoffrey Claeys in sommige oefenwedstrijden de wacht optrekken als linksback, maar normaal gezien mogen we daar straks de Australiër Stephen Laybutt verwachten, als die tenminste een overeenkomst met de club kan bereiken. Georges Leekens twijfelt nog tussen 4-4-2 en 4-3-3. In beide concepten zijn Steve Dugardein en Tonci Martic gevestigde waarden, maar het staat niet vast dat ze, zoals vroeger, naast elkaar als verdedigende middenvelders zullen opereren. Eventueel laat Leekens de Kroaat groeien in zijn rol van spelverdeler en trekt hij hem daarbij iets meer naar links, terwijl Dugardein dan dienst zou doen als stofzuiger, of anders de rechterstrook bestrijken. Leekens zou ook Geoffrey Claeys kunnen neerpoten als een soort libero voor de verdediging, een opdracht waarmee hij eventueel de jonge Tidiany Coulibaly of de van Zulte-Waregem overgewaaide Pieter Maes zou kunnen opzadelen. In een middenveld met vier bezet Koen De Vleeschauwer de rechterflank - als hij niet meer onmisbaar is voor de verdediging - en Christophe Grégoire de linkerflank, tenzij hij daar voor Mongu Nkoy kiest. Want die ziet de coach kennelijk liever in het middenveld dan in de verdediging bezig. Indien Moeskroen met drie aanvallers speelt, zal Marcin Zewlakow de meest vooruitgeschoven post bemannen. Daar zal hij dan omringd worden door Mbo Mpenza (rechts) en Christophe Grégoire (links). In een systeem met twee spitsen zal Mpenza langs beide kanten rond Zewlakow uitzwermen. De jonge Luigi Pieroni komt over van Luik en kan als pivot uitgespeeld worden. De terugkerende Trésor Empoke (aan wie voorzitter Jean-Pierre Detremmerie een tweede kans wou geven) en Giovanne Rector (de enige Zuid-Afrikaan die gebleven is) zijn tweede keus als flankspeler. Georges Leekens is teruggekomen om wederop te bouwen. Inmiddels beseft hij al ten volle dat er hem bij Moeskroen een loodzware opdracht wacht. De periode van hoogconjunctuur op le Canonnier behoort duidelijk tot het verleden. En ook de jeugdwerking wordt blijkbaar op de helling gezet. Leekens zal moeten zweren bij evenwicht en stabiliteit. door Daniel Devos