Het zijn twee zieke ploegen die nu zondag om 16 uur het veld van het Lotto Park zullen betreden. Anderlecht klopt al wekenlang op de poort van de top vier, maar slaagt er maar niet in om er binnen te geraken. En voor Zulte Waregem lijkt het einde van het tijdperk- Francky Dury op een lange lijdensweg uit te draaien.
...

Het zijn twee zieke ploegen die nu zondag om 16 uur het veld van het Lotto Park zullen betreden. Anderlecht klopt al wekenlang op de poort van de top vier, maar slaagt er maar niet in om er binnen te geraken. En voor Zulte Waregem lijkt het einde van het tijdperk- Francky Dury op een lange lijdensweg uit te draaien. De meest memorabele ontmoeting tussen beide clubs dateert van het einde van het seizoen 2012/13. Het doet pijn om een blik te werpen op het scheidsrechtersblad van die wedstrijd en de grote namen van toen te vergelijken met die van nu. Dag en nacht verschil, dat was een heel ander niveau, bijna een andere sport zelfs. Volg even mee. Dury stelde die namiddag kanjers op als Junior Malanda, Thorgan Hazard en Mbaye Leye. Hij had zelfs de luxe dat hij wijlen Franck Berrier op de bank kon laten. John van den Brom, van zijn kant, had zwaar geschut ter beschikking: Silvio Proto, Cheikhou Kouyaté, Sacha Kljestan, Dennis Praet, Matías Suárez, Lucas Biglia, Milan Jovanovic en Dieumerci Mbokani. In de basiself was er zelfs geen plaats voor Olivier Deschacht, Marcin Wasilewski of Massimo Bruno. De inzet op die laatste speeldag van het seizoen: de titel. Op de voorlaatste speeldag had Zulte Waregem Club Brugge geklopt en de tweede plaats overgenomen. Op twee punten van Anderlecht. Paars-wit had dus genoeg aan een gelijkspel om zijn 32e landstitel te vieren. De mannen van Dury moesten winnen om de eerste uit de clubgeschiedenis te veroveren. Op datzelfde moment sprak men, vooral in Duitsland, over de finale van de Champions League tussen Bayern München en Dortmund. En bij ons had iedereen het over deze Anderlecht-Zulte Waregem, het duel tussen de reus met een budget van 40 miljoen euro en het kleinduimpje met een belachelijk budget van 7 miljoen euro - minder dan Lokeren, Kortrijk, Beerschot, Lierse... De kampioen zou zich rechtstreeks plaatsen voor de poules van de volgende Champions League en daar ook minstens 15 miljoen euro mee opstrijken. Met andere woorden: in één match kon Zulte Waregem het dubbele van zijn jaarbudget verdienen. In de tribunes zaten 26.361 toeschouwers. Daarmee zat het Constant Vanden Stockstadion afgeladen vol. 'Dit is tot nu toe de grootste wedstrijd uit mijn carrière', vertelde Thorgan Hazard aan de pers. 'Het is om zulke wedstrijden te kunnen spelen dat je ervan droomt om voetballer te worden. Nu moeten we ons werk afmaken. We gaan voor de titel, zoveel is duidelijk.' Niet slecht voor een ploeg die een jaar eerder de reguliere competitie had afgesloten op een bedroevende dertiende plaats. De studieronde duurt lang. Heel lang. Er wordt geobserveerd en afgetast. Veel durf is er niet bij. En dan, om 15.45 uur, slaat plots de bliksem in. Jens Naessens zet zijn hoofd tegen een afgemeten voorzet van Leye. Proto staat aan de grond genageld: 1-0. Op dat ogenblik is Zulte Waregem kampioen van België. Voor een honderdtal seconden slechts... Meteen daarna mag Biglia een vrije trap nemen op de rand van het strafschopgebied. Zijn bal wijkt in het muurtje af op Leye, gaat een andere richting uit en verrast Sammy Bossut: 1-1. Die score zal niet meer veranderen. Ook de lotsbestemming van Dury verandert niet. Enkele weken later zal hij in een interview verklaren: 'Ik zeg niet dat ik hier voor eeuwig zal blijven. De topclubs zitten allicht niet op mij te wachten, maar een avontuur in het buitenland zou wel tof zijn.' Met zijn gelukkige vrijschopdoelpunt, dat de titel oplevert, geeft Biglia Anderlecht een geweldig afscheidscadeau. Het is zijn 303e wedstrijd voor paars-wit. Hij vertrekt naar Lazio. Van den Brom en Dury kunnen in die play-offs hetzelfde bilan voorleggen: vier zeges, drie nederlagen, drie gelijke spelen. Maar de Brusselaars waren eraan begonnen met een voorsprong. Een terecht eindresultaat dus, of niet? Marc Degryse, destijds analist voor dit blad, vertelde ons: 'Uiteindelijk is alles in de logische plooi gevallen. (...) Anderlecht is kampioen omdat het de beste kern had en omdat het bijwijlen het geluk van de kampioen had. (...) In plaats van in het guldenboek van het Belgisch voetbal te schrijven dat Zulte Waregem tweede is geworden na Anderlecht, zou men beter schrijven dat het geëindigd is vóór Club Brugge, Standard en KRC Genk. Die ploegen mogen hen dat benijden.'