Wat ging er zaterdag door het hoofd van Vincent Kompany toen hij in zijn kenmerkende stijl richting middencirkel marcheerde, onderweg een hand gaf aan scheidsrechter Eric Lambrechts, en met gebaren duidelijk maakte aan de meegereisde supporters dat hij verantwoordelijk was voor de tweede nederlaag van het seizoen? De big boss van Anderlecht viel alleszins niet uit zijn rol van gentleman: na een kort intermezzo in de kleedkamer stuurde hij alle spelers opnieuw het veld op om de supporters die in de bezoekerstribune waren blijven hangen één voor één te gaan groeten. Het beeld van Kompany, met de rest van de ploeg in zijn kielzog, die getroost moet worden door tientallen erkentelijke fans was zo hartverscheurend dat de scène weggeplukt leek uit een 'romcom'.
...

Wat ging er zaterdag door het hoofd van Vincent Kompany toen hij in zijn kenmerkende stijl richting middencirkel marcheerde, onderweg een hand gaf aan scheidsrechter Eric Lambrechts, en met gebaren duidelijk maakte aan de meegereisde supporters dat hij verantwoordelijk was voor de tweede nederlaag van het seizoen? De big boss van Anderlecht viel alleszins niet uit zijn rol van gentleman: na een kort intermezzo in de kleedkamer stuurde hij alle spelers opnieuw het veld op om de supporters die in de bezoekerstribune waren blijven hangen één voor één te gaan groeten. Het beeld van Kompany, met de rest van de ploeg in zijn kielzog, die getroost moet worden door tientallen erkentelijke fans was zo hartverscheurend dat de scène weggeplukt leek uit een 'romcom'. Een uur na de match had Kompany geen zin meer om excuses te zoeken. Vince wist op voorhand dat al zijn bewegingen tot in de minste details bestudeerd zouden worden en dat hij dus aan het seizoen begon met de gedachte dat elk tegendoelpunt in zijn schoenen geschoven zou worden. Maar Kompany zag ook dat zijn team niet het vermogen heeft om te reageren op een tegenslag. 'De mentale weerbaarheid was beneden alle peil', vertelde Kompany. 'Je kan zoiets verwachten met een jonge ploeg, maar niet in die mate dat het zo drastisch kan aflopen. Een zaak is zeker: we gaan de manier waarop we aan een wedstrijd beginnen niet veranderen. We zullen blijven gaan voor balbezit. Deze klap kan de groep misschien wakker schudden, maar ze moeten zeker niet twijfelen over wat ze brengen. Ik vond het fenomenaal om te zien hoe ons eerste doelpunt tot stand kwam.' Het contrast met een jaar geleden is bijzonder groot. Toen stonden de fans recht op de banken in datzelfde Guldensporenstadion voor een ploeg die het vooral moest hebben van power en waarin Alexis Saelemaekers en Sebastiaan Bornauw als enige een verleden hadden op Neerpede. Intussen hebben de supporters leren leven met het gegeven dat succes niet meer op bestelling komt in het Vanden Stockstadion. Zelfs niet met Marc Coucke aan het hoofd van de club. Coucke is zo doordrongen van de Kompanydoctrine dat hij de driftbuien bij een klein gedeelte van de aanhang niet wil sussen met een zogenaamde toptransfer. Het zou volgens hem de jeugd onnodig blokkeren. De West-Vlaamse selfmade man is samen met Kompany een weg ingeslagen en wil voorlopig niet van het uitgestippelde traject afwijken. Het idee erachter is nobel, maar tegelijk beseft Coucke dat het welslagen van zijn project niet voor meteen is. In drie van de vier competitieduels die Anderlecht afwerkte, was er telkens een constante: in de tweede helft ging het spelpeil drastisch naar beneden en werden lopende mensen bij de tegenstanders niet meer opgepikt. Samir Nasri ontkende zaterdag dat er een fysiek probleem is en verwees naar de gps-gegevens om zijn argument te staven. Wat betreft het aantal afgelegde kilometers zal niemand Nasri kunnen tegenspreken. Maar in het moderne voetbal draait het om de intensiteit van de afgelegde afstanden en vooral de sprints aan een snelheid van 25 kilometer per uur of hoger. Tot nader order geniet fysiektrainer Bram Geers nog het vertrouwen van Kompany. De twintiger uit Limburg, die onder het bewind van Jochen De Coene bijna ontslagen werd en tot vorig seizoen louter data analytics officer was, is zelfs een voorname gesprekspartner van Kompany wanneer die laatste zijn wedstrijdselectie moet samenstellen. Gelet op de steeds weerkerende inzinkingen na rust mag de vraag gesteld worden of de spelers op conditioneel vlak klaar zijn om de tactiek die Kompany heeft geïnstalleerd toe te passen. Op Neerpede werd het vonnis al uitgesproken: te veel loopoefeningen met bal en te weinig fysieke prikkels met periodisering. Misschien hadden de spelers tijdens de voorbereiding nood aan enkele sessies waarin ze eens stevig in het rood moesten gaan. Naast het fysieke component valt sinds de start van de competitie het gebrek aan maturiteit voor doel op. Kompany omschreef het met een boutade: 'Als we tien mogelijkheden nodig hebben om te scoren, dan zullen we twintig kansen bij elkaar moeten voetballen.' Bij Anderlecht ontbreekt een echte killer genre Ally Samatta, David Okereke of Dieumerci Mbokani. Terwijl Club Brugge, Gent, Antwerp en Standard al meer dan tien keer scoorden, zit Anderlecht aan drie goals. En nu pas wordt het duidelijk dat Kompany en Michael Verschueren een groot risico namen door het seizoen te beginnen zonder specifieke aanvaller. Maar de essentie van Kompany's boodschap blijft dezelfde: er zullen geen compromissen gesloten worden. Vanuit dat perspectief valt de keuze van Kompany om met een valse spits te spelen nog enigszins te begrijpen. Hij stelt liever een Pieter Gerkens op die loopt en zwoegt voor de ploeg dan een echte nummer negen die slechts de helft van zijn opdrachten uitvoert. Kompany op andere gedachtes brengen is haast onbegonnen werk. Hij heeft zijn denkpatronen en zijn koppigheid staat een zekere vorm van flexibiliteit in de weg. Zo dreef de 33-jarige speler-manager zijn zin door met Killian Sardella, terwijl hij door anderen nog niet klaar werd geacht voor het grote werk. Gezien de onbuigzaamheid van Kompany is een terugkeer van Thomas Didillon, Adrien Trebel, Sven Kums en Alexis Saelemaekers bijna uitgesloten. Bij de 'oudjes' Trebel en Kums had Kompany hoe langer hoe meer de indruk dat hij hen niet meer kon veranderen omdat ze geconditioneerd zijn voor een ander soort voetbal dan waar hij voor staat. 'Vincent wil geen spelers die vier of vijf baltoetsen nodig hebben, de bal met de voetzool bedienen of schaarbewegingen maken zonder terreinwinst te boeken. Bij Vincent staat efficiëntie voorop', klinkt het op Neerpede. Was het eigenlijk een goed idee om sterkhouders van vorig seizoen zomaar uit te rangeren? Bij Didillon moet het extra hard zijn aangekomen: hij had zich voorgenomen om de jongeren te omkaderen en zijn leidinggevende capaciteiten nog meer te ontwikkelen. De tsunami die Kompany veroorzaakte, kwam hoofdzakelijk de youngsters ten goede. Op Neerpede hebben de jongeren nog meer dan vorig seizoen de indruk dat er rekening met hen wordt gehouden. Kompany kent nagenoeg alle talenten die op de club rondlopen en Craig Bellamy, trainer van de U21, is regelmatig aanwezig op wedstrijden van de Anderlechtjeugd. Bellamy deelt de visie van Kompany en hij moet de voetbalconcepten van de A-ploeg doortrekken naar de beloften. De investering in Bellamy ging wel onrechtstreeks ten koste van andere trainers op Neerpede. Een van de gedupeerden was Sven Van Der Jeugt, vorig seizoen halftijds aan de slag als keeperstrainer van de U21. Van Der Jeugt wilde eigenlijk bij Anderlecht blijven, maar hij kreeg geen voltijds contract en bood zich met succes aan bij Waasland-Beveren. In het Lotto Park zijn de beleidsbepalers slechts met een ding bezig: make Anderlecht great again. De groeipijnen neemt Kompany erbij. En zo lang de supporters blijven applaudisseren en enthousiast supporteren moet Vince The Prince zich geen zorgen maken. 'Ik ben niet iemand die na een tegenslag minder zal doen', aldus Kompany. 'Wie mij kent, weet dat ik nu keihard uitkijk naar de match in Genk. En geloof mij: deze week gaan we elk uur van de dag gebruiken om alles op orde te krijgen. En uiteindelijk zal deze ploeg gewoon krijgen wat het verdient.'