Milan Jovanovic (32) is weer in het land, zoals de eerste zwaluw die al de lente aankondigt. Op de nationale luchthaven van Zaventem wordt Jova herkend door enkele supporters van Anderlecht en Standard die hem hartelijk groeten. Geen grammetje is hij bijgekomen en de geruchtenmolen doet zijn werk wanneer hij de aftrap geeft van Anderlecht-Genk. Zijn naam doet de ronde als mogelijke scout voor Anderlecht op de Balkan en Genk wilde hem erbij halen met het oog op de play-offs, maar de oud-aanvaller heeft die pagina omgeslagen. "Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld", zegt hij. "Ik geniet van het leven zonder stress aan de zijde van mijn vrouw en onze kinderen. Ik heb dat allemaal te danken aan België, waar ik alleen maar goede beslissingen genomen heb: tekenen bij Standard, naar Anderlecht gaan, stoppen op een hoogtepunt met een titel, hoewel ik nog veel geld had kunnen verdienen in China, de Perzische Golf of Spanje. Maar ik heb voor mijn gezin gekozen en ik ben gelukkig."
...

Milan Jovanovic (32) is weer in het land, zoals de eerste zwaluw die al de lente aankondigt. Op de nationale luchthaven van Zaventem wordt Jova herkend door enkele supporters van Anderlecht en Standard die hem hartelijk groeten. Geen grammetje is hij bijgekomen en de geruchtenmolen doet zijn werk wanneer hij de aftrap geeft van Anderlecht-Genk. Zijn naam doet de ronde als mogelijke scout voor Anderlecht op de Balkan en Genk wilde hem erbij halen met het oog op de play-offs, maar de oud-aanvaller heeft die pagina omgeslagen. "Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld", zegt hij. "Ik geniet van het leven zonder stress aan de zijde van mijn vrouw en onze kinderen. Ik heb dat allemaal te danken aan België, waar ik alleen maar goede beslissingen genomen heb: tekenen bij Standard, naar Anderlecht gaan, stoppen op een hoogtepunt met een titel, hoewel ik nog veel geld had kunnen verdienen in China, de Perzische Golf of Spanje. Maar ik heb voor mijn gezin gekozen en ik ben gelukkig." Milan Jovanovic: "Het blijft sterk aanwezig in mijn leven, maar op een andere manier. Ik train nog, ik heb er nood aan om mijn lichaam te onderhouden na zo veel jaren van inspanningen. Maar ik ben tevreden met mijn beslissing. Ik heb vaak aan de woorden van Tomislav Ivic gedacht: 'Was ik na twee jaar vertrokken, dan had ik een standbeeld gekregen in Anderlecht. Maar ik bleef te lang en ze hebben me ontslagen.' Vorige vrijdag ben ik teruggekeerd naar Anderlecht, ik heb de voorzitter ontmoet, Herman Van Holsbeeck, John van den Brom, Besnik Hasi en de spelers." "Neen, zeker niet. Gezien mijn goede conditie zou Anderlecht me dan een contractvoorstel gedaan hebben... Schrijf dat maar op, ook al is het een grapje." "De uitnodiging van Anderlecht en het onthaal door het publiek hebben me deugd gedaan, ik was ontroerd. Ik zit momenteel in een overgangsfase. Ik regel mijn zaken, ik studeer management en op een dag wil ik graag een club besturen. Maar je mag nooit overhaasten." "Ja, natuurlijk. Ik heb op tv de uitmatchen in Mechelen en Lokeren gezien en de topper tegen Club Brugge. Vooral die laatste match vond ik interessant: snelheid, kansen, een niveau dat respect verdient. Maar goed, dat niveau hebben ze niet vaak gehaald, door een gebrek aan tactisch doorzicht, organisatie en métier. Maar ik blijf ervan overtuigd dat de mayonaise wel eens gaat pakken. Club en Standard moeten er niet te gerust in zijn: Anderlecht kan nog altijd kampioen spelen, zelfs na die te bruuske veranderingen." "Dat is de keuze van een hele club. Van den Brom was vorig seizoen een goeie coach, hij is nu niet opeens een slechte, dat kan niet. Men wijst er vaak op dat Anderlecht Lucas Biglia, Dieumerci Mbokani en mezelf verloor, maar voeg daar ook maar Sasja Jakovenko, Kanu en Behrang Safari aan toe. De eerste twee pikten geregeld een goaltje mee en brachten zo veel punten op. Safari speelt bij FC Basel, dat het Europees doorgaans beter doet dan de Belgische ploegen. En dan vergeet ik nog Marcin Wasilewski, die in de verdediging op meerdere posities kon spelen, wat belangrijk is voor een trainer. Club en Standard hebben meer ervaren spelers dan Anderlecht." "Zo'n jonge ploeg op orde stellen vergt tijd. Het gemakkelijkste is om de coach met alle zonden Israëls te beladen. Maar Anderlecht staat altijd achter zijn keuzes, zijn spelers en zijn trainers en dat maakt het tot een grote club. Als ze aan één zeel blijven trekken, dan komt alles goed. Ariël Jacobs heeft ook geduld moeten hebben voor hij zijn twee titels won en Anderlecht is hem altijd blijven steunen. Ik vermoed wel dat Van den Brom graag enkele anciens behouden had. Vorig seizoen speelde Anderlecht een prima Champions League met maar één uitschuiver, thuis tegen Málaga." "In de vijf andere duels was het team sterk, wilskrachtig en zowel tactisch als technisch onberispelijk. Met een beetje geluk eindigden we als tweede in een groep met ook AC Milan en Zenit. We verdienden meer dan die vijf punten. Dat geeft aan dat het werk van de trainer nu duizend keer moeilijker is dan vorig jaar. De kern valt niet te vergelijken. Gezien de grondige veranderingen zou het missen van de titel een ontgoocheling zijn maar geen ramp. Niettemin zou Anderlecht met Ronald Vargas van in het begin erbij en zonder de blessure van Matías Suárez verder staan. En wat zou een aanvalsduo met Dieumerci Mbokani en Aleksandar Mitrovic niet gegeven hebben?" "En die vat alles samen. Mitrovic is een toptransfer, maar hij is 19 jaar. Toen ik in 2006 naar Standard kwam, was ik 25 en speelde ik al bij Vojvodina Novi Sad, Sjachtar Donetsk en Lokomotiv Moskou. Op zijn 25e speelt Mitrovic bij Manchester City of een grote Duitse club. Het is een echte afwerker, een gesel in de zestien. Als Mitrovic, maar ook Luka Milivojevic of Chancel Mbemba, in de ploeg van vorig jaar konden meedraaien, dan zouden het al grote spelers zijn. Voor een jongere is het gemakkelijker om zijn weg te vinden in een perfect gerodeerd elftal dat wint en waar de sfeer goed is." "Je kunt er nooit honderd procent zeker van zijn dat een speler het zal maken. Toen Romelu Lukaku naar Engeland ging, voorspelde ik dat hij een van de beste spitsen in de Premier League zou worden. Hij had alles: lengte, snelheid, kracht, techniek... Die voorspelling komt nu uit, maar het heeft wel eventjes tijd gekost. Mitrovic is anders, maar ook hij is gebouwd voor de top. Hij heeft al zijn mogelijkheden nog niet kunnen tonen in een ploeg die naar zichzelf op zoek is. Milivojevic verdient wat krediet, net zoals Biglia dat gekregen heeft. Youri Tielemans is amper 16, Dennis Praet wordt binnenkort 20, net als Massimo Bruno. Ze kunnen het gewicht van een grote ploeg nog niet dragen, het is hun tweede seizoen in eerste klasse." "Hij was de beste Anderlechtenaar dit seizoen. Hij heeft alles en kan met zijn snelheid zowel op de flank als centraal spelen. Zijn mogelijkheden zijn opvallend, maar hij zou er goed aan doen om nog een seizoen of twee in België te blijven. Hetzelfde geldt voor Michy Batshuayi bij Standard. Zijn klasse staat buiten kijf, maar hij mag niet overhaasten. De Jupiler League heeft nood aan die vedetten. Weet je, er zijn twee grote problemen in België." "De eerste gaat over de weinig ambitieuze, zelfs schandalige manier waarop de Belgische clubs hun Europese campagne aangepakt hebben. Pas op: dat is een heel gevaarlijke houding!" "Wat denk je dat ze in het buitenland vinden van een Belgische competitie waarvan de leider slechts één punt haalt in een Europa Leaguepoule met clubs uit Oostenrijk, Denemarken en Zweden? Dat is niet ernstig met het oog op het prestige en het Europese aanzien van Standard. Ik kan moeilijk geloven dat de competitie voor de Belgische clubs belangrijker is dan de Europabekers." "Zo op jezelf terugplooien zou rampzalig zijn! Elke club moet voor de Europese coëfficiënt van haar land strijden. In dat tempo en met die mentaliteit zal België niet lang nog een ploeg hebben die automatisch geplaatst is voor de Champions League. Olympiacos smeerde Manchester United een droge 2-0 aan in de achtste finales van de Champions League en Olympiacos is echt niet sterker dan het Standard van de twee titels onder Luciano D'Onofrio of dan het Anderlecht van vorig seizoen." "Simpel: de Belgische clubs gaan hun ondergang tegemoet als ze voortdurend hun beste spelers blijven verkopen. Ze denken dat ze zo geld verdienen, maar ze verliezen eraan. Als Standard de ploeg met Mbokani, Axel Witsel, Steven Defour, Igor De Camargo en Jova had samengehouden, dan hadden ze de ene na de andere Europese succescampagne gehad en hadden ze zo de kas kunnen vullen. Hetzelfde geldt voor Anderlecht: hou de ploeg van vorig jaar vijf jaar bijeen en die had geweldige resultaten behaald, zeker weten! Dit jaar betaalt Anderlecht zijn gebrek aan ervaring cash." "Geen probleem als dat stapsgewijs gebeurt. Jova is weg, een andere is te oud: dan moet je hen vervangen door spelers die nog beter zijn. Als de Belgische clubs Europees evenveel ambitie zouden tonen als in het verleden, dan zouden de topspelers liever naar hier komen dan naar landen in de uithoeken van de wereld. Ik heb wat van die wereld gezien en ik kan zeggen: Standard en Anderlecht beschikken over een oefencomplex dat negentig procent van de Europese clubs niet heeft." "Anderlecht is op alle vlakken een goed georganiseerde club. Top qua werkomstandigheden, top qua onthaal en opvang, top qua salarissen. Beter dan Tottenham, Aston Villa of tachtig procent van de Engelse clubs. Om stappen vooruit te zetten volstaat het om een ploeg samen te houden, stap voor stap te verjongen en wat geld uit te geven aan versterkingen. Liverpool had Steven Gerrard al honderd keer kunnen verkopen, maar ze kozen voor continuïteit. Ook Barcelona en Manchester City binden clubspelers lang aan zich. De Belgische clubs daarentegen bouwen elke twee, drie jaar een nieuwe ploeg. Om vooruit te gaan moet je kwaliteit houden." "Natuurlijk, maar ik ben geen boekhouder, ik ben een sportman. Een nieuwe ploeg bouwen kost drie, vier jaar tijd. Geen enkele trainer speelt dat klaar op zes maanden. De Belgische clubs moeten op lange termijn werken met hun vedetten." "Neen, het is gekkenwerk. Een helse machine die de clubs straft die tijdens het reguliere seizoen een mooi parcours hebben gereden. Het is niet normaal dat ze van de helft van hun voorsprong beroofd worden, sportief gezien is dat absurd. Als ze play-offs willen spelen, zouden ze op zijn minst de punten uit de reguliere competitie moeten behouden. Ik heb vier landstitels gewonnen in België, twee na een klassieke competitie en twee na play-offs die zenuwslopend zijn maar geen beter voetbal brengen. Anderlecht zou Anderlecht niet zijn als het niet op de titel mikt, zelfs in moeilijke tijden. Bij Standard en Club is het niet van moeten. Bij Anderlecht daarentegen is het crisis als het niet kampioen speelt, zelfs in een overgangsjaar. En als het de titel pakt met slecht voetbal is het ook crisis. Eigenlijk is het in Anderlecht altijd crisis." DOOR PIERRE BILIC - BEELDEN: CHRISTOPHE KETELS/BELGAIMAGE"Op zijn 25e speelt Mitrovic bij Manchester City of een grote Duitse club."