Of hij Moumou Dagano had gemist ? "Ja," zegt Wesley Sonck, "de laatste weken keek de tegenstander alleen nog naar mij, al was dat ook in de laatste weken voor nieuwjaar wel al het geval." Maar een zaak van leven en dood is de aanwezigheid van Dagano nu ook weer niet, benadrukt hij, want vorig seizoen, toen zijn Burkinese spitsbroeder nog voor GBA voetbalde, scoorde hij toch ook dertien keer. En terwijl hij in de Afrika Cup zat, twee keer. "Maar ik verkramp niet als ik niet scoor."
...

Of hij Moumou Dagano had gemist ? "Ja," zegt Wesley Sonck, "de laatste weken keek de tegenstander alleen nog naar mij, al was dat ook in de laatste weken voor nieuwjaar wel al het geval." Maar een zaak van leven en dood is de aanwezigheid van Dagano nu ook weer niet, benadrukt hij, want vorig seizoen, toen zijn Burkinese spitsbroeder nog voor GBA voetbalde, scoorde hij toch ook dertien keer. En terwijl hij in de Afrika Cup zat, twee keer. "Maar ik verkramp niet als ik niet scoor." Verkrampen doet Sonck evenmin bij de wetenschap dat andere clubs hem vanuit de tribune volgen, want de interesse blijft vaag. Dus wil hij ook niet weten wié er in de tribune zit, dan hoeft hij er niet te veel over na te denken. Dat Genk hem deze week verwacht voor een gesprek over zijn toekomst, daarvan was hij in het weekend nog niet op de hoogte. Niet dat hij meteen duidelijkheid wil : "Het liefst wacht ik het einde van de competitie af, laat ik alles op me afkomen en beslis ik dan." Dat het sportieve succes van Genk en het winnen van de Gouden Schoen van Wesley Sonck stilaan een ander mens maakt, een die zijn ploegmaats al eens aanpakt als zij iets fout doen, klopt niet. Jos Daerden : "Als we het winnaarstype uit Sonck haalden, zouden we een zware fout maken. Het is de buitenwereld die daarover valt, niet wij. Hadden we maar drié Soncks in de ploeg ! Van wat hij op het veld zegt, blijft na de match nooit iets hangen. De manier waarop hij met Moumou omgaat op en naast het veld, getuigt van veel respect. Wij zien geen andere Sonck dan voor de Gouden Schoen. Wes zal altijd zichzelf blijven, waar hij straks ook voetbalt." Josip Skoko wachtte minder lang om het signaal te geven dat hij zich opperbest voelt in Genk. De middenvelder die de anderen beter doet voetballen, vond het bericht dat trainer Sef Vergoossen bijtekende hét moment om zelf ook zijn contract open te breken (tot 2007). Dat betekent niet dat hij voor die tijd niet weg kan of mag, wél dat hij niet verwacht dat door het succes straks de helft van de spelers andere oorden opzoekt. Want, wil Daerden nog eens duidelijk stellen, Genk werkt hard opdat het niet bij dit ene jaar blijft dat het meestrijdt voor een plaats in de topdrie. Nee, Genk wil zijn status de komende jaren bestendigen. Een avondje Genk maakt duidelijk dat de formule nog altijd aanslaat. Wie een uur voor de wedstrijd zaterdag tegen GBA niet met de wagen op het laatste rechte stuk naar het stadion zat, mocht het vergeten vanop zijn zitje de aftrap mee te maken. De thuisfan die het overkwam, miste de twee vroege doelpunten van de bezoekers die Genk al na zeven minuten op een 0-2-achterstand zetten. Pas toen begon Genk te voetballen en ontwikkelde het bijna een uur lang een indrukwekkend tempo. Elf doelrijpe kansen leverde dat op, waarvan er slechts vier benut werden.Het laatste half uur viel de Genkse aanvalsmachine stil en daalde het tempo, waardoor GBA erin slaagde weer aan te klampen. In die fase van de wedstrijd zakte ook Moumou Dagano een beetje weg. Een week na zijn terugkeer uit de Afrika Cup kreeg hij de voorkeur boven David Paas, die bijna de hele week gegriepeerd in bed was gebleven. Na afloop gaf hij toe dat hij stikkapot zat de laatste twintig minuten en zich, net als een deel van de Genkse aanhang, aan zijn vervanging verwachtte. Sef Vergoossen greep niet in. "Op zo'n moment tellen voor mij maar twee dingen", legt de trainer uit. "Is een spits bij balbezit nog aanspeelbaar, en doet hij bij de omschakeling nog mee ? Omdat op beide vragen het antwoord positief was, liet ik hem staan." Vergoossen zat niet in zak en as omdat Genk in de titelstrijd even afhaakt : "Ik weet dat mijn team bij een 4-3-stand op zoek blijft gaan naar die vijfde goal. Valt die niet, dan weet je ook dat die vierde aan de overkant kan vallen." Dat risico wil hij niet uit het Genkse spel bannen, ook al beseft hij dat zijn ploeg achterin soms ruimte weggeeft. "Iemand moet mij maar eens duidelijk maken dat je ook met minder tempo en een beheerstere manier van spelen méér punten haalt dan met onze manier. Tot nog toe heeft niemand dat gekund." Want ondanks de jeugdzondes achterin oogt Genk aanvallend wel bijzonder indrukwekkend. Geen eersteklasser scoorde meer : zestig keer uit eenentwintig wedstrijden, net geen gemiddelde van drie doelpunten per wedstrijd. Maar wie denkt dat dat uit de lucht is komen vallen, vergist zich. Ook Jos Daerden, die wegens zijn kennis van het Frans veel individueel met Dagano werkt, omschrijft de Burkinees als een bij aankomst ongeslepen diamant die nu hard gepolijst wordt. "Het vervolmakingsproces is nog niet af, hij is nog niet volleerd. Voor zijn ontwikkeling zou het beter zijn als hij hier nog een jaar bleef werken."Toen in het begin werd gezegd dat Sonck en Dagano niet complementair zijn, kon Sef Vergoossen zich daar aanvankelijk wel akkoord mee verklaren. Alleen is hij niet het type dat veel aan het toeval overlaat en zich zomaar bij neerlegt, ook al omdat de technische staf bij Genk voldoende groot is om spelers linie per linie te begeleiden. Dus werd met Sonck en Dagano, later met Sonck en Paas, voortdurend gehamerd op looplijnen, hoe en wanneer er afgehaakt moet worden - dat soort dingen.Vergoossen : "Ofwel pikt zo'n duo het op, ofwel moet één van hen plaats maken. Bij Roda JC lukte het heel lang voor geen meter met Bob Peeters en Peter Van Houdt. Tot ik ze op een dag duidelijk maakte dat ze ook best apart konden trainen, aangezien ze toch niet konden of wilden samenspelen. Toen hadden ze het begrepen. Met Sonck en Dagano ging het veel sneller. Zij pikken het weer op, Sonck sneller, Dagano iets trager. Van wat er nu tussen hen gebeurt op het veld, is het meeste geen toeval. Zij weten perfect wat de ander doet bij balbezit én bij balverlies. Vrijdag ging ik even naar de reserven kijken. Alles wat er zich daar tussen de twee spitsen afspeelde, was wél toeval." Toch zag Vergoossen zaterdag tegen GBA plots een aantal dingen niet meer, die zijn duo voor nieuwjaar nog wel toonde. Het gevolg van de Afrika Cup, waar Dagano niet veel bijleerde. "Elke ochtend om zeven uur gaan lopen. Lopen en nog eens lopen", zegt de speler zelf daarover, terwijl de basisconditie waarmee hij uit Genk vertrok al goed genoeg was. Ook in de wedstrijden werd van hem alleen verwacht dat hij achter zijn mannetje en een ongrijpbare bal aanliep. Van looplijnen of automatismen, zoals hij die bij Genk kent, was geen sprake. In zijn stem klinkt zowaar spijt door dat hij een maand lang Genk heeft moeten missen. "Want ik dacht : stel dat David Paas scoort, dan gaan ze me misschien vergeten." Maar zover is het nog niet. Een uur na afloop van de wedstrijd tegen GBA smeken enkele supporters in de tribune nog om een krabbel van Moumou. Met een brede glimlach stapt hij op hen toe en voldoet aan hun wensen. Met liefde. door Geert Foutré