Maandag 05/06

Het heeft een maand of drie geleden al in Scouting gestaan en mocht derhalve als officieel worden beschouwd : SV Roeselare speelt Europees. Wat men al niet gedaan heeft om dat alsnog te verhinderen ... alles vergeefs, een Roeselarenaar laat zich niet opzijzetten. In dit blad zijn we goed geplaatst om dat te weten.
...

Het heeft een maand of drie geleden al in Scouting gestaan en mocht derhalve als officieel worden beschouwd : SV Roeselare speelt Europees. Wat men al niet gedaan heeft om dat alsnog te verhinderen ... alles vergeefs, een Roeselarenaar laat zich niet opzijzetten. In dit blad zijn we goed geplaatst om dat te weten. Nadat België in extremis van de top van de Europese fairplaylijst was gezwierd, was Roeselare overgeleverd aan het lot. Toen wisten wij het opnieuw zeker, want het lot is Roeselare altijd gunstig gezind. En dus kwam de club ook bij de loting uit de urne. Net als zes jaar geleden Lierse, toen Paul Van Himst de trekking verrichtte. Hoe Paul dat geflikt heeft, heeft nooit iemand geweten. Wellicht het oude trucje waarmee in zijn tijd, het prereekshoofdentijdperk, de grote ploegen uit elkaar werden gehouden in de eerste ronden van de Europacup. De balletjes met de namen van de beste clubs werden toen pas kort vóór de loting uit de diepvriezer gehaald, zodat wie de trekking uitvoerde, kon voelen of er een grote dan wel kleine naam in verborgen zat. We mogen zeggen dat het voor de stad Roeselare geen slecht sportjaar is geweest. De voetbalclub moeiteloos mee in de eerste klasse en meteen Europees, de volleybalclub alweer kampioen en bekerwinnaar, en Sport/Voetbalmagazine met Jan Hauspie en Christian Vandenabeele onderscheiden met de prestigieuze Dexia Persprijs. Op meer mag een redelijk mens niet hopen. Het zal moeilijk worden om volgend seizoen even goed te doen. Vooral aan die Dexia Persprijs twijfelen wij een beetje. René Vandereycken is WK-analist voor Het Laatste Nieuws. En spaart zijn kritiek niet. Deze kan het niet, gene heeft het nooit gekund, en een derde zál het nooit kunnen. Pier is te rap en Pol is te traag. De ene is te veel links en de andere te veel rechts. Die heeft te veel gespeeld, en die te weinig. Bij het ene land trekt de verdediging op niets, bij het andere de aanval, en in een derde is het middenveld maar zozo. Vreemd. Was het niet René, die als clubcoach des duivels was omdat andere trainers in de rol van televisie- of krantenanalist kritiek gaven op het werk van collega's ? Was niet een van de voorwaarden voor zijn assistent-bondstrainers dat ze zouden stoppen met analyses in de media ? En nu doet hij het zelf ! Beoordeelt ook het werk van zijn collega-bondscoaches. Benieuwd wat de uitleg van René is, want die is er ongetwijfeld. Het is ondenkbaar dat uitgerekend René Vandereycken, de keizer van de rechte lijn, niet consequent zou zijn. Of anders is een van zijn 43 schotelantennes op zijn hoofd gevallen. Dat is misschien nog de meest plausibele verklaring. Weinig sporten zijn zo simpel als tennis. Het is binnen of het is buiten. Wie achter de baseline blijft staan, speelt verdedigend, en wie na elke opslag naar het net rent, speelt aanvallend. En tamelijk dom. Meer hoeft men van tennis niet te weten, meer valt er ook niet te weten. Behalve door Carl Maes en Steven Martens. Ongelooflijk hoe die bij elke slag van onze en andere meisjes een theorie hebben. Nee, een vak aan de universiteit. Dat overtreft alles wat we het voorbije seizoen aan voetbalanalisten achter de kiezen hebben gekregen. Deerniswekkend zijn De Cauwer en De Clercq. Als Martens en Maes beginnen uit te leggen wat u en ons is ontgaan, is het niveau van de metafysica niet ver af. Niettemin onthouden wij van Roland Garros maar één beeld : Lei Clijsters die plat op zijn buik door een keldervenstertje op een van de courts kwam gekropen. Guy Verhofstadt met zijn 'tits' hebben wij verdrongen. Het moet niet allemaal wereldbeker zijn dezer dagen, het past de lezer van dit blad te beseffen dat ook buiten het veld nog iets gebeurt. Zo lezen wij in de krant het volgende : 'Een gelovige Oekraïner die wilde testen of God bestond, is doodgebeten door een leeuwin. "God zal me redden als hij bestaat", riep de man, trok zijn schoenen uit en klom over het hek de leeuwenkooi in. Daar werd hij prompt verscheurd door een hongerige leeuwin.'Christenen en leeuwen, het is nooit een gelukkige combinatie geweest. koen meulenaere