Maandag 27/08

Het Milan Lab. Nu heeft dokter Jean-Pierre Meersseman weer gevonden hoe het komt dat Ronaldo te dik is ! Slechte schildklierwerking. Eerder al had hij uitgedokterd dat Joeri Janssen op de 800 meter zo ondermaats presteerde omdat zijn boventanden iets verder uitstaken dan zijn ondertanden, en omdat hij zwarte vullingen had in plaats van witte.
...

Het Milan Lab. Nu heeft dokter Jean-Pierre Meersseman weer gevonden hoe het komt dat Ronaldo te dik is ! Slechte schildklierwerking. Eerder al had hij uitgedokterd dat Joeri Janssen op de 800 meter zo ondermaats presteerde omdat zijn boventanden iets verder uitstaken dan zijn ondertanden, en omdat hij zwarte vullingen had in plaats van witte. Jerko Tipuric, die had ook zoiets kunnen ontdekken. Het verschil is dat Jerko trainer is bij BS Poperinge in eerste provinciale, en Jean-Pierre hoofdgeneesheer bij AC Milan. En nu mogen ze in Poperinge wel meer astronauten onder hun inwoners tellen dan in Milaan, dan nog zouden wij indien de keuze ons werd geboden, AC Milan verkiezen boven BS Poperinge. Al zullen de Latinisten onder u nu weer luidkeels roepen : 'De gustibus et coloribus non est disputandum.' Of zoiets. Bon, zijn schildklier. Wij hadden altijd gedacht dat Ronaldo te weinig bewoog en te veel chocola en hamburgers vrat. Fout. Hypothyreoïdie ! Het moeilijkste woord dat hier is geschreven sinds het cytomegalovirus van Justine Henin. Hypothyreoïdie zeg, heb dat. Hypothyreoïdie (thyreoïda, thyreoidum) is een afwijking waardoor onvoldoende schildklierhormonen naar de bloedbanen worden gestuurd. Hetzelfde gebeurt naar het schijnt wanneer er naast uw deur een kerncentrale ontploft. Zoals in Tsjernobyl, om maar eens iets te noemen. Uw stofwisseling komt dan op een lager niveau en vandaar dat u in volume en gewicht toeneemt. Vier jodiumpillen door zijn Cola, en een uur later was Ronaldo al acht kilo afgevallen. Zou dokter Meersseman zich eens niet kunnen buigen over het geval van Geert Lambert ? Dat valt met alleen jodiumpillen waarschijnlijk niet op te lossen, maar mocht men bij Geert enkele tanden van plaats verwisselen en een normale bril op zijn neus zetten, wij zijn er bijna zeker van dat men hem na een paar weken zou verwarren met Herman Van Rompuy. Kim Gevaert heeft op een zucht na voor een van de meest sensationele prestaties uit de hele geschiedenis van de Belgische sport gezorgd : één trek meer op armen of benen en ze pakt goud in een voor blanke vrouwen onbereikbaar geachte discipline. We zijn nu de dag nadien : Ivan Sonck in zijn dagelijkse column in de Coreliokranten. In De Standaard heet zijn rubriek 'Het oog', in Het Nieuwsblad krijgt exact dezelfde column als rubriektitel 'Op uw plaatsen'. Welk van die twee de beste is, laten wij in het midden, maar dát er een verschillende rubrieknaam wordt gegeven aan dezelfde column, zegt iets over hoe ze op de Gossetlaan over hun lezers denken, al zouden wij niet meteen weten wat. Ivan de dag na de superprestatie van Kim : hamerslingeren ! Je zou nu toch denken dat hij zijn volledige rubriek gebruikt om zich uitgebreid te excuseren. Ivan heeft tot ze al in de startblokken zat overal rondgetoeterd dat Gevaert kansloos was op zowel 100 als 200 meter. En dat ze nu maar op haar blaren moest zitten, nadat ze zo nadrukkelijk de raad van kenners als hijzelf in de wind had geslagen. 400 meter, dát was haar afstand. Dáárop had ze grote dingen kunnen laten zien. Haar keuze voor de korte sprint was enkel te verklaren door een mengeling van aangeboren luiheid en puberale koppigheid. Jammer van de gemiste carrière. Vijfde en ei zo na goud op de 100. Ivan in zijn column : 'Over Kim Gevaert leest u elders op deze pagina. Door de bloedstollende 10.000 meter bij de mannen gisteren, is het hamerslingeren helaas andermaal op de achtergrond geraakt. Hamerslingeren is een opmerkelijk ingewikkelde beweging. Behalve snelheid, kracht en coördinatie, moeten de atleten ook over veel geduld beschikken. Koji Murfoshi, de olympische kampioen, had jaren naar de dag van gisteren uitgekeken ...'Enzovoort, enzovoort. Kleine uitweiding ook over het kogelstoten bij de vrouwen, dat eveneens de dag voordien wat op de achtergrond was geraakt, maar waarin Valerie Vilie bij haar laatste poging ... De daaropvolgende dagen in 'Het oog' en 'Op uw plaatsen' : de wonderlijke wereld van het hinkstapspringen, Christine Ohuruogu tot eenieders verbijstering weer wereldkampioene op de 400 meter, de ideale vezels voor een polsstok, het meten van de juiste afstanden tussen de horden ... over alles had Sonck het, maar niet over Kim Gevaert. Ivan verdient een monument. De vraag is welk. Sdoor koen Meulenaere