Maandag 08/10

De Fransen hebben tijdens de kwartfinale van het WK rugby in Frankrijk de in het grijs spelende All Blacks verslagen in Cardiff. Rugby is geen sport van extreme logica.
...

De Fransen hebben tijdens de kwartfinale van het WK rugby in Frankrijk de in het grijs spelende All Blacks verslagen in Cardiff. Rugby is geen sport van extreme logica. Tijdens de beruchte haka gingen de Fransen ostentatief plaatsnemen voor de neus van de verbouwereerde Nieuw-Zeelanders, die zoiets nog nooit hadden meegemaakt. De haka is de traditionele en lichtjes belachelijke oorlogsdans waarmee de All Blacks vóór elke wedstrijd uitpakken. Door de actie van de Fransen werd die helemaal geridiculiseerd. Geen enkel ander team is ooit op dat simpele maar geniale idee gekomen : 20-18 voor Frankrijk, dé sportwedstrijd van het jaar. Hier liggen kansen voor René Vandereycken. Psycholoog in dienst nemen en uitdokteren hoe we die Armeniërs nog vóór de aftrap zozeer over hun toeren kunnen jagen dat ze alle controle over zichzelf en over de match verliezen. Voor hun neus een kozakkendans uitvoeren, ter herinnering aan de weldaden van het Rode Leger in hun vaderland, zou al geen slecht idee zijn. In de plaats van Helmut Lotti laten we voor één keer Rika Zaraï uit de boxen van het Koning Boudewijnstadion schallen : 'Kasatchok ! Ras, dwa, tri !' En Bob Peeters in de spits. Mocht René dit te vermetel vinden, dan biedt uw Scout hem de helpende hand met een alternatieve krijgsdans, misschien meer op het huidige profiel van de Rode Duivels gesneden : Draai een keer in het rond, Stamp met je voeten op de grond, Zwaai je armen in de lucht, Ga nu zitten met een zucht, Stap nu rond als een gans, Zo gaat de kabouterdans.Dat wordt minimaal 4-0. De eindronde is nog mogelijk. Hugo Camps in De Morgen : 'Cercle is een tsjevenclub van ideaal en origine, en dus konden ze geen betere woordvoerder vinden dan Pol Van den Driessche, de waterdrager van Yves Leterme.' Jaloezie is een van de talrijke kwalen die eigen zijn aan het mooie vak van journalist. Volgens velen is Pol een zelfverwaande kwast, een praatjesmaker en een windverkoper. Wij citeren nu zijn schaarse vrienden. Uw Scout, die graag nu en dan een Latijnse uitdrukking door zijn geschriften mengt, is een andere mening toegedaan : post Pol, ergo propter Pol. Het valt toch niet te ontkennen dat Cercle Brugge een totale metamorfose heeft ondergaan, sinds Pol Van den Driessche, wellicht al in zijn toekomstige functie van volks- vertegenwoordiger, gedecreteerd heeft dat het afgelopen moest zijn met het minderwaardigheidscomplex van groen-zwart. Sindsdien won Cercle voor het eerst sinds 1992 nog eens de derby tegen Club en ging het in de return gelijkspelen. Club in één seizoen vijf punten afgepakt, dat was voor elke rechtgeaarde Cerclefan een goed excuus om zich een delirium te drinken, en ook hierbij ging Pol voorop. Wie dacht dat daarmee het hoogst mogelijke wel was bereikt, had het alweer mis. In deze nieuwe competitie speelt Cercle na Standard het beste voetbal, en dat met zowat het kleinste budget van de eerste klasse. Dat was zonder Pol niet mogelijk geweest, de waarheid heeft haar rechten. Daarom dopen wij nu al het weekend van 11 november om in het 'Pol Van den Driesscheweekend'. Niet alleen is het dan opnieuw derby tegen Club, maar bovendien zal er dan volgens Karel De Gucht ook een nieuwe regering zijn. En dan kan Pol eindelijk gaan plaatsnemen op het lucratieve zitje in de Senaat, dat hij via het door hem zo vaak bekritiseerde opvolgerssysteem van Yves Leterme cadeau heeft gekregen. Hier zie ! Wat vinden wij nu plots in onze knipselmap ? Een reportage uit Sport/Voetbalmagazine van eind september vorig jaar. Een portret van Ivan De Witte, geschetst door zijn beste jeugdvrienden. Wij vatten samen : een ongecontroleerde losbol met dictatoriale neigingen en een gierigaard van olympisch niveau. Op een klasreünie weigerde hij om honderd frank te betalen voor de boterhammen. Volgens de selectiecriteria van De Witte & Morel ongetwijfeld de ideale voorzitter van de profliga. De Organminderwertigkeit van Alfred Adler, herinnert u zich die nog ? Samen met het libido van Sigmund Freud en de archetypen van Carl Gustav Jung vormde dat volgens De Witte de sleutel tot het inzicht in de mens. Het is te hopen dat Paul Bistiaux nog in die profliga zit, of er zullen er weinigen de redeneringen van de voorzitter kunnen volgen. Sdoor koen Meulenaere