Maandag 06/10

Wij verzetten ons met klem tegen Pieter De Crem. Uit principe, en omwille van de volgende denigrerende uitspraak die hij vandaag in de krant liet optekenen: 'De militaire voetbalploeg draagt niet bij tot het sportieve en dynamische imago van Defensie.' En is derhalve opgedoekt.
...

Wij verzetten ons met klem tegen Pieter De Crem. Uit principe, en omwille van de volgende denigrerende uitspraak die hij vandaag in de krant liet optekenen: 'De militaire voetbalploeg draagt niet bij tot het sportieve en dynamische imago van Defensie.' En is derhalve opgedoekt. Wat voor een schadelijke uitspraak is dat? En dat voor de baas van het leger. In dit land bestaat werkelijk geen enkel fatsoen meer bij beleidsmakers en verantwoordelijken. Nu beweert De Crem wel dat hij het bovenstaande helemáál niet gezegd heeft. Meer: dat hij niet eens minister was toen de generale staf de militaire ploeg ontbond. Maar dat is praat na de vaak. Bij Patrick Dewael zijn het ook altijd zijn ondergeschikten geweest. Mocht wijlen Willy Romain nog onder ons zijn, dit zou niet zo maar passeren. Willy, die werkte voor Het Laatste Nieuws, was dé veldrapporteur van 'De Jassen', zoals hij zelf steevast schreef. Geen match in Aldershot, geen duel in de Kentishbeker, of Willy was present om vanop het slagveld verslag uit te brengen. Dat was nog eens wat anders dan Rudi Vranckx. Of Peter 'ziet-iedereen-mij-hier-goed-staan' Verlinden. We spreken nu over de tijd dat de dienstplicht nog bestond, en de militaire ploeg dus tal van eersteklassespelers in zijn rangen telde. Cisse Severeyns is daar nog ooit onderuit geraakt toen hij een transfer naar Pisa versierde. Tot woede van een patriot als Eddy Wauters, die erop had gerekend om Cisse als milicien nog een seizoentje in ons land en bij zijn club te houden. Wauters sprak toen over 'ongeoorloofde beïnvloeding door de voorzitter van Pisa, waar ze van nature al een beetje scheef marcheren'. Bij zijn terugkeer naar KV Mechelen is Cisse uiteindelijk toch nog onder de wapens geroepen. Een maand nadien schafte Leo Delcroix de dienstplicht af. We zien wat ervan gekomen is, van Leo zelf en van onze jonge mannen. Dat militaire voetbal moet niet worden ontbonden, dat dient dringend in ere hersteld. Voetbal is tenslotte niet voor niets oorlog. Waar is de gouden tijd dat Albert Bers en Jean-Pierre Kindermans 'De Jassen' onder hun bewind hadden. Albert had er ook nog de vrouwen bij, dat lag een beetje in het verlengde. Wij herinneren ons vanzelfsprekend ook Jan Peeters, de scheidsrechter, die als beroepsmilitair niets gevaarlijkers moest doen dan voetbalmatchen arbitreren. Jan had op het Brusselse Jambline de Meuxplein, waar ook de wieg van dit blad heeft gestaan, zowat een hele kazerne voor zich alleen. Inclusief een prachtig indoorzwembad. Wat een tijd. En dat wil de état-major nu opgeven, omdat we in de finale van de Kentishbeker met 9-1 verloren hebben van Frankrijk. Wij herhalen: in de finale. Dat wil zeggen dat de Belgen voordien al tal van machtige legers op de knieën hadden gedwongen. Bijvoorbeeld het Nederlandse, want in de Kentishbeker spelen naast België en Frankrijk alleen Engeland en Nederland mee. De Force de Frappe van de Fransen is natuurlijk iets machtiger dan het operetteleger van Pieter De Crem. Dat zijn jaarlijkse defilé niet meer aan het Jubelpark mag houden omdat onze militaire voertuigen de helling van de Wetstraat niet op raken! Bovendien kunnen de Fransen rekruteren onder de rouwdouwen van het Vreemdelingenlegioen, en beschikken zij over een atoommacht en ipso facto over een atoomschot. In die context is 9-1-verlies best een eerbaar resultaat. Overigens is ons land met 27 eindzeges nog altijd recordhouder in de Kentishbeker, het moet zowat de enige rangschikking zijn waarin we nog bovenaan staan. Het is onverantwoord om die positie uit handen te geven. Wie Jean-Pierre Kindermans in een glorierol bezig ziet in 'De Cadettenschool' op VT4, weet dat we alvast van die kant nog niets aan scherpte verloren zijn. Vergeleken bij Jean-Pierre is Michel Verschueren een zachtmoedige loebas. Het is altijd aangenaam wanneer in woelige tijden van bankcrisissen en dopinggevallen toch nog één zekerheid aan de einder gloort: Frank Vandenbroucke plant zijn comeback! Eindelijk goed nieuws. Heeft zich in de zomer aan de knie laten opereren en is volop bezig met de opbouw van zijn conditie. 'Ik zal leven als een pater', aldus Vandenbroucke. Lance Armstrong zal volgend seizoen met hem moeten afrekenen. Daarna vindt hij Johan Museeuw op zijn weg. En Tuur De Cabooter. Sdoor koen Meulenaere