Dinsdag 14/10

Waar zou de kankerbestrijding staan zonder onze wielrenners? Epo, nesp, cera en nu ook al hematide zijn allemaal medicijnen die bedoeld zijn voor nier- en kankerpatiënten. Alleen staan deze middelen nog niet op punt en vormen ze dus een gevaar voor het verdere leven van de patiënt. Aangezien dit van Michel Vandenbosch niet meer uitgetest mag worden op ratten en muizen, evenmin op apen of op onze vrienden de bastaardhonden, is het verheugend vast te stellen dat het peloton zich vrijwillig ter beschikking stelt om de deugdelijkheid dezer producten aan een strenge praktijktoets te onderwerpen. Wat de formule 1 is voor de auto-industrie, is het wielrennen voor de oncologie.
...

Waar zou de kankerbestrijding staan zonder onze wielrenners? Epo, nesp, cera en nu ook al hematide zijn allemaal medicijnen die bedoeld zijn voor nier- en kankerpatiënten. Alleen staan deze middelen nog niet op punt en vormen ze dus een gevaar voor het verdere leven van de patiënt. Aangezien dit van Michel Vandenbosch niet meer uitgetest mag worden op ratten en muizen, evenmin op apen of op onze vrienden de bastaardhonden, is het verheugend vast te stellen dat het peloton zich vrijwillig ter beschikking stelt om de deugdelijkheid dezer producten aan een strenge praktijktoets te onderwerpen. Wat de formule 1 is voor de auto-industrie, is het wielrennen voor de oncologie. Ondertussen dendert de trein verder. Broers en vader Schleck nog in de nor en we zijn ongeveer klaar met de voorbije Tour de France. Als er nog iemand precies weet hoeveel coureurs er inmiddels tegen de dopinglamp zijn gereden, mag hij het zeggen. Onze gedachten gaan eens te meer uit naar Michel Wuyts, die met een bijna bewonderenswaardige hardnekkigheid jaar na jaar na jaar dat bedrog blíjft aanprijzen. Zou Michel echt nooit overwegen om zich aan een fraaie Scherpenheuvelse boom op te knopen? De wisseltrofee 'grootste hoorndrager van het land' komt dit jaar in elk geval definitief in zijn bezit. En houdt derhalve op een wisselbeker te zijn. Wij herinneren ons ook een stand-up van Lieven Van Gils in het Journaal, waarin die zichzelf, wij citeren, 'Jan Lul' noemde omdat hij Ricardo Riccò nog joviaal de hand had geschud twee dagen vóór de Italiaan door een gewapend politie-eskadron gearresteerd werd. Lieven schudde in de vermaledijde zomer van 2008 ook de hand van Stefan Schumacher, Leonardo Piepoli en Bernhard Kohl, alvorens weer naast Phara te gaan zitten. En daar drie keer per week te bewijzen dat sportjournalisten betere journalisten zijn dan journalisten, het mag een keer gezegd worden. Zijn fameuze Tourtafel, met de handtekeningen van al die zwendelaars, wordt ongetwijfeld hét pronkstuk van het museum voor oplichterij en goedgelovigheid. Prettige vakantie René. Nog de videoanalyse voor de Technische Commissie (echte uitslag België-Spanje 4-1) en de volgende match met inzet is op 28 maart van komend jaar. Over zes maanden! Een oefeninterland tegen Luxemburg rekenen wij uiteraard niet mee, en als het van uw Scout afhing werden interlands in februari zonder meer verboden. Hebben in het verleden al onnoemelijk veel leed berokkend. Geen enkele speler en geen enkele supporter is erin geïnteresseerd, en de resultaten en gevolgen waren meermaals catastrofaal. Het onvoorstelbare geklungel bij de oefenmatch tegen Standard in februari van dit jaar was niet eens het dieptepunt. Wij hebben hier toen het volledige lijstje van februarirampen afgedrukt, wie daarna nóg niet wou inzien dat die interlands geen enkele zin hebben, bereikt het niveau van hardleersheid dat uitsluitend is voorbehouden aan hogere verantwoordelijken van de Koninklijke Belgische Voetbalbond. De eerste echte opdracht voor René is dus 28 maart, en alles wat hij doet vóór 14 maart maakt misschien indruk, maar is zinloos. Zoals de zaken er nu voor staan, tellen we negen certitudes in de nationale ploeg: Stijnen, Kompany, Simons, Fellaini, Vertonghen, Defour, Witsel, Dembélé en Sonck. René moet zich dus de komende zes maanden alleen bezighouden met het selecteren van twee spelers: een linksachter en een rechtsachter. Of hij daar nu Jef, Pol of Peer voor kiest, maakt bovendien geen verschil want geen van hen is goed genoeg, anders waren ze zelf certitude. Bij deze keuze kan René dan nog een beroep doen op de meest succesvolle clubtrainer van de jongste vijf jaar, want twee keer op rij kampioen: Frankie Vercauteren. En op het uitgebreide scoutingapparaat van de Bond. Op conditie trainen moet hij niet doen, dat doen zijn vermaledijde collega's bij de clubs. En voor tactische trainingen is er nauwelijks tijd. Welnu, wij zijn geneigd te schrijven dat bondscoach het gemakkelijkste beroep ter wereld is. Gemakkelijker nog dan columnist, én het brengt meer op. Het enige waar een bondscoach voor moet zorgen, is dat hij goed staat met zijn vedetten en met de pers. En dat laatste is ook al geen moeite voor René, het is zijn tweede natuur. Sdoor koen Meulenaere