Maandag 17/11

In een krant is het zoals met dameslingerie: de kleine stukjes zijn interessanter dan de grote. Zo lezen wij in de vele nabeschouwingen bij Club Brugge-Anderlecht een korte reactie van Nabil Dirar: 'Het duel met Wasilewski was iets apart. Een wedstrijd lang provoceerde hij me. Hij zei er niet wakker van te liggen om tegen Afrikaanse voetballers te moeten spelen. Ik steek ze allemaal in mijn zak, zei hij. Daarop zei ik dat zijn intelligentie ver te zoeken is.'
...

In een krant is het zoals met dameslingerie: de kleine stukjes zijn interessanter dan de grote. Zo lezen wij in de vele nabeschouwingen bij Club Brugge-Anderlecht een korte reactie van Nabil Dirar: 'Het duel met Wasilewski was iets apart. Een wedstrijd lang provoceerde hij me. Hij zei er niet wakker van te liggen om tegen Afrikaanse voetballers te moeten spelen. Ik steek ze allemaal in mijn zak, zei hij. Daarop zei ik dat zijn intelligentie ver te zoeken is.' Dat laatste is ongetwijfeld juist, en was goed gezegd van de Nabil. Maar vooral wat ervoor komt, is een revelatie. Marcin Wasilewski werd na zijn rode kaart tegen BATE Borisov nog verweten dat hij geen letter Frans spreekt of snapt. Ook geen letter Engels. Evenmin eine Buchstabe Duits. Of Italiaans of Spaans. Laat staan Nederlands. Wasilewski spreekt enkel Pools, en dan nog Pools van het kantje. Zoals ze dat in Krakau uitbraken, eenieder die de mooie Poolse taal kent, zal begrijpen wat dat inhoudt. Hoe heeft hij dan aan Dirar verteld dat hij niet wakker ligt van tegen Afrikaanse voetballers te moeten spelen, en dat hij ze allemaal in zijn zak steekt? Voor dat soort zinnen en uitdrukkingen is toch een meer dan rudimentaire kennis van woordenschat en spraakkunst nodig. Er kan maar één verklaring zijn: Wasilewski spreekt Arabisch. Abdel Tantush heeft er een klant bij. Het wordt dus Slovenië. Niet willen luisteren hé. Níét willen luisteren. Al tien jaar voert uw Scout een eenzame oorlog tegen de hogere machten van de KBVB om die ellendige oefeninterlands in februari af te schaffen. Een kwelling. Geen hond is erin geïnteresseerd. Het zijn bijna altijd tegenstanders die geen enkel enthousiasme opwekken. Het stadion blijft leeg. De televisiestations bieden geen halve cent voor de rechten. De bond lijdt steevast fors verlies. De helft van de selectie zegt af. Er ontstaat ook telkens ruzie, intern of met de pers. Spelers raken geblesseerd. En heel vaak eindigen die matchen ook nog op een smadelijke nederlaag, waardoor de Rode Duivels hun moeizaam verworven krediet weer voor lang kwijt zijn. De jongste edities even in herinnering brengen? Drie jaar geleden 4-0-afstraffing in Caïro, 4000 toeschouwers. Twee jaar geleden in Luxemburg werd de match vanwege de sneeuw stopgezet na een uur, 1500 toeschouwers. Vorig jaar 0-2-verlies tegen Tsjechië, 10.000 gratis binnen gelaten toeschouwers in een ijskoude Heizel. Dit jaar een schandelijke organisatie en uiteindelijk 0-2-winst tegen de C-ploeg van Standard voor nog geen 3000 toeschouwers. Stop die miserie! Wij hebben er in Knack eens vier bladzijden mee gevuld, met alle februarirampen. Maar nee hoor: Slovenië, 11 februari 2009. Schrijf de datum nu al maar op, nieuw dieptepunt in de geschiedenis van de Rode Duivels. Het mag een keer gezegd: dat rubriekje van Leo Van der Elst in Studio 1 is schitterend. Het idee is wel gepikt van de Italianen en is bij het vorige Gouden Schoengala al gebruikt door VTM, maar dat is geen bezwaar. Een enorme verbetering tegenover de verschrikkelijke Pinanti-is-pinanticup van vorig jaar, waarover uw Scout zich hier meermaals en tevergeefs heeft opgewonden. Wij zijn dat eens gaan aanklagen in Studio 1 zelf, maar de presentator had ons het woord al afgenomen nog voor wij het hadden genomen. Het kleine grut zijn kunstjes laten demonstreren en dat op televisie tonen is op zichzelf niet oneerbaar, maar als dat wordt uitgezonden tegen middernacht, en vaak een heel eind erna, schiet men aan zijn doel voorbij. Dat was voor wie niet al te dom was al duidelijk na twee afleveringen, jammer genoeg moest de rubriek toen nog 31 weken worden meegesleurd. Indien op de schaal van 1 tot 100 de Pinanti-is-pinanticup een drie kreeg, dan krijgt Binneuh! een 97. Drie kwijt vanwege het plagiaat. Het is soms wat makkelijk raden maar dat is bijkomstig, het gaat uiteraard om het zo juist mogelijk naspelen van een legendarische goal of fase. De manier waarop Alain Denil zich de evenknie toonde van Diego Maradona was indrukwekkend. En die jongen heeft bij RWDM gespeeld! Kwam oorspronkelijk van SCUP Jette als wij ons niet vergissen, maar is ongetwijfeld in de jeugd van Molenbeek nog opgeleid door Jan Boskamp, Kabouter Circusdirecteur. Dat was aan het jongleren van Denil goed te merken. Sdoor koen meulenaere