Maandag 16/02

Meester Verstringhe en meester Rubens, de twee gerechtelijke steunpilaren van het bondsparket, staan weer voor een moeilijke beslissing. Moeten zij de Bergense voorzitter Dominique Leone dagvaarden of niet, nadat die Frank De Bleeckere 'een pinguïn' heeft genoemd. 'Un pingouin' in het Frans. Delicaat probleem, waarvoor veeleer een bioloog dan een jurist zou moeten worden geraadpleegd.
...

Meester Verstringhe en meester Rubens, de twee gerechtelijke steunpilaren van het bondsparket, staan weer voor een moeilijke beslissing. Moeten zij de Bergense voorzitter Dominique Leone dagvaarden of niet, nadat die Frank De Bleeckere 'een pinguïn' heeft genoemd. 'Un pingouin' in het Frans. Delicaat probleem, waarvoor veeleer een bioloog dan een jurist zou moeten worden geraadpleegd. Is een scheidsrechter vergelijken met een pinguïn een belediging? En zo ja, voor wie van de twee? Bij het beschimpen van medemensen maken wij nogal vaak gebruik van equivalenten uit het dierenrijk. Niet altijd terecht. Een uil bijvoorbeeld, wordt frequent opgevoerd voor het typeren van een extreme domoor, maar eigenlijk is de uil het symbool van de wijsheid. 'Hij is een hond', zal niemand als een compliment opvatten. Nochtans is de hond, na de gsm, de trouwste vriend van de mens. En voorziet hij in het geval van de schaapherderij of de greyhoundraces menigeen van ons van een bescheiden inkomen. De sint-bernard met zijn tonnetje schnaps, hoeveel verdwaalde bergbeklimmers heeft hij al niet van de dood gered? Lassie! Bessy! Samson! Niemand zal hen slechte eigenschappen toeschrijven, en toch zijn zij alle drie honden. Al beweren sommigen dat er onder die Samson een acteur zit, wat van Gert niet gezegd kan worden. Ook met de pinguïn bevinden we ons in een moeilijk (bonds)parket. De pinguïn is de missing link tussen de vis en de vogel. Voor zover er van een missing link tussen die twee sprake is, want aangezien het de pinguïn is, kunnen we moeilijk spreken van een link die gemist wordt. Verder fleurt de pinguïn meerdere cafémoppen op, met als beste Wim Sonneveld in zijn beroemde sketch over frater Venantius uit Schin-op-Geul: 'Frater, bestaan er zukke grote pinguïns? Nééé, beste man, die bestaan absoluut niet. Verdulleme frater, dan he'k toch een non overreejen. ' Het Belgische bondsparket heeft nog nooit gefaald, maar nu wordt zijn salomonsoordeel écht op de proef gesteld. Temeer daar meester Laurent Denis al op het vinkentouw zit om in deze zaak zijn expertise ter beschikking te stellen van de beschuldigde. In de gaten te houden. Wij zijn de draad in het wielerpeloton kwijt, onze eens te meer schitterende Wielerspecial ten spijt. Bij elke ritzege in de Tour Down Under, in Californië, of in Zuid-Europa is het piekeren en peinzen. Is deze winnaar ook op doping betrapt? Is hij één jaar geschorst geweest, twee jaar, acht misschien? Is hij dankzij meester Maeschalck aan een schorsing ontsnapt? Het begint door elkaar te vloeien: de fraudeurs en de schaarse eerlijke renners. 'Eerlijk renner' is wielerjargon voor een nog niet betrapte fraudeur. Alberto Contador? Ooit gepakt? Floyd Landis? Hoe heette die met zijn whereabouts in Mexico weer? Hoe zat het met Francisco Mancebo? Santiago Botero? Tyler Hamilton? Oscar Sevilla? Placido Domingo? Is Jan Ullrich ooit officieel geklist? En hadden ze nu bij L'Équipe positieve stalen van Lance Armstrong gevonden of niet? Het wordt een moeilijk seizoen. Ze zouden alle betrapte én verdachte coureurs moeten verplichten met een speciale trui rond te rijden zodat wij, domme wielerliefhebbers, niet nóg eens de verkeerde gaan ophemelen. Dat laten we beter over aan Michel Wuyts. Over Jos Verhaegen hoeven we ons geen zorgen te maken. Uw Scout heeft ooit een interview met hem gemaakt en daarin vertelde Jos dat hij elke dag om vijf uur 's morgens begon te werken. Om geestig te zijn hadden wij er toen tussen gegooid: 'Om vijf uur 's morgens!? Maar mijnheer Verhaegen toch, ik begin pas om halfzeven.' Waarna de voorzitter ons schuddebollend aankeek en met nauwelijks verholen minachting zei: 'Zoiets kan alleen in de journalistiek.' Door een hardnekkige zona is Jos even buiten strijd geweest, en wat lezen wij in een interview met Het Laatste Nieuws? Let op want wat volgt, is uniek: 'Ik was ziek en had in niets nog zin. Op een gegeven moment moest ik me forceren om van mijn bedrijf naar huis te gaan.' Wat dacht u daarvan? Een ander zou zich moeten forceren om van zijn huis naar zijn bedrijf te gaan, bij Jos Verhaegen was het andersom. Wij zullen de nodige stappen ondernemen: deze quote moet naast een fraai portret worden ingekaderd en opgehangen op een ereplaats in het Stachanovmuseum. Sdoor koen Meulenaere