Maandag 09/03

Al wie nog illusies zou koesteren over de concurrentiepositie van het Belgische voetbal, mag die opbergen na het bezoek van Sportweekend aan wat we voor het gemak 'de woning' zullen noemen van Logan Bailly. Doelman van de allerlaatste in de Bundesliga. Om iets gelijkaardigs te vinden moeten we ons richten tot mensen als Michael Jackson of Bill Gates.
...

Al wie nog illusies zou koesteren over de concurrentiepositie van het Belgische voetbal, mag die opbergen na het bezoek van Sportweekend aan wat we voor het gemak 'de woning' zullen noemen van Logan Bailly. Doelman van de allerlaatste in de Bundesliga. Om iets gelijkaardigs te vinden moeten we ons richten tot mensen als Michael Jackson of Bill Gates. Mocht Logan willen, kan hij alle supporters van de Borussen te slapen leggen, ze kunnen allemaal in zijn sauna, en ze mogen met zijn allen een duik nemen in zijn overdekte zwembad. Catering kan in de keuken, mits men vervoer heeft voor het transport van de koelkast naar het fornuis: lunchpakket meenemen voor onderweg of je raakt er niet. En als het stadion een keer onbeschikbaar is, kunnen de matchen gespeeld worden in de voortuin. Voeg alle huizen van alle keepers in de Jupiler Pro League bij elkaar, en dan heb je een idee van de tuinberging van Logan Bailly. Wolfgang verjaart vandaag, 56 geworden. De spelers van Standard hebben op training een kleine verrassing voor hem. Igor De Camargo klopt een ei op zijn hoofd in twee, kapt er een zak bloem over, giet een pot mayonaise uit, en wrijft er vervolgens nog enkele klompen gesmolten cacaoboter doorheen. Trainer tevreden, zo een toffe groep. We gaan nu enkele decennia terug in de tijd en George Kessler is trainer van Standard. Tot verbijstering van Urbain Braems, die begin juli klaar stond om de eerste training van het nieuwe seizoen te leiden toen op Sart Tilman plots een zwarte limousine halt hield, de chauffeur zich haastte om het rechtse achterportier te openen, een rijzige grijzige heer naar buiten schreed, op de verbaasde spelers toe stapte en sprak: 'Heren goedemiddag. Mijn naam is George H.M. Kessler, ik ben vanaf heden veertienhonderd nul nul uur technisch directeur en tevens hoofdcoach van de Royal Standard Football Club de Liège. Gelieve mij te volgen naar het oefenterrein.' Urbain Braems bleef verweesd achter. Nu kunnen wij ons vergissen, maar wij hebben er toch geen weet van dat ooit één speler een ei op het hoofd van George Kessler stuk heeft geslagen. Zelfs niet op zijn verjaardag. René Descartes. En in het verlengde daarvan Stéphane Pauwels. Die twee vernoemt Mbaye Leye in Sport/Voetbalmagazine als de schrijvers en filosofen die hem het meest aanspreken. Over Stéphane Pauwels zal iedereen het eens zijn: geweldige auteur. Maar René Descartes is gevaarlijker lectuur voor een aanvaller. Descartes is de man van de twijfel. Acht jaar lang ging hij twijfelen in een chalet in de Zwitserse bergen, tot hij op een mooie morgen van zijn alp afdaalde, 'Cogito ergo sum' zei, en van vreugde in het meer van Annecy viel. Volgens Descartes is niets zeker, aan alles moeten we twijfelen, behalve aan het feit dat we twijfelen, daaraan moeten we niet twijfelen. Dat lijkt al bij al een wat riskant gezichtspunt voor de spits van een ploeg die in de top vijf wenst plaats te nemen. Oog in oog met de doelman van de tegenpartij lijkt het veeleer een troef om niet te twijfelen. Een cartesiaan vrijgespeeld voor doel, oeioei. 'Zal ik hem links zetten, zal ik hem rechts zetten, probeer ik een stiftertje of trap ik op volle kracht ...' Tegen dat hij min of meer een beslissing heeft genomen, ligt de bal al aan de andere kant van het veld in zijn eigen doel. Binnen gekogeld door een hegeliaan. Een hegeliaan aarzelt nooit. Pats in de winkelhaak, dat doet een hegeliaan. Vandaar dat wij pleiten voor alweer een nieuwe ontwikkeling in het toch al vooroplopende Belgische voetbal: bij de aanwerving van een speler dient niet enkele te worden gekeken naar zijn fysieke en psychische kwaliteiten, maar ook naar zijn filosofische grondslagen. Misschien kan Zulte Waregem ook hier de trend zetten. Eén tip willen wij alvast geven: neem geen thomist, of je zakt naar tweede. Voor René Descartes, die overigens ook goed kon rekenen, waren er maar drie evidenties: zijn eigen bestaan, Gods bestaan, en de superieure kwaliteit van Zwitserse chocolade. Alleen die laatste heeft de toets van de geschiedenis doorstaan. Het vaderschap brengt de tederste gevoelens in een man naar boven. Jelle Van Damme: 'Ik kijk er nu al naar uit dat er zo'n klein varken van een Van Damme gaat rondlopen. ' Zou er een kleine Wasilewski bestaan? En zo ja: waren de geboortekaartjes in het geel? Sdoor koen Meulenaere