Maandag 30/03

Johan Capiot in De Standaard: 'Ik verkocht twee grote koersen en met het geld kocht ik er tien kleine. Dan kon ik op het einde van het seizoen naar de sponsor stappen: voilà, tien overwinningen. Veel efficiënter dan te proberen die twee grote koersen toch zelf te winnen en waarschijnlijk te mislukken.'
...

Johan Capiot in De Standaard: 'Ik verkocht twee grote koersen en met het geld kocht ik er tien kleine. Dan kon ik op het einde van het seizoen naar de sponsor stappen: voilà, tien overwinningen. Veel efficiënter dan te proberen die twee grote koersen toch zelf te winnen en waarschijnlijk te mislukken.' Johan Capiot in De Standaard: 'Het Belgisch Kampioenschap in Peer in '92. Museeuw moest en zou winnen. Dus kocht hij renner na renner om. Op de duur ging ik langs hem rijden en zei: "Awel, Museeuw, hoe zit het?" Hij wou winnen, zei hij (grijnst). En Museeuw won, ik werd tweede. Ik had nochtans superbenen, hij had niet op de foto gestaan.' Johan Capiot in De Standaard: 'De Ronde van Vlaanderen 2004. Met drie waren ze weg: Dave Bruylandts, Leif Hoste en Steffen Wesemann. Ik was sportdirecteur van Bruylandts en sprak met hem af dat Lotto niet mocht winnen. Het was hij of Wesemann en de winnaar betaalde één miljoen, de Duitser ging akkoord. Bij het ingaan van de laatste twee kilometer liet Bruylandts het gat vallen toen Wesemann wegreed. Hoste moest naar het wiel. Toen kletste Bruylandts weg, één kilometer te gaan, alles of niets. Hoste moest weer het gat dichten. Wesemann won de koers en wij hebben een miljoen getoucheerd. Mijn renners zijn die dag allemaal tevreden naar huis gegaan.' Nu Dave Bruylandts, in Het Laatste Nieuws: 'Dat verhaal klopt. Alleen vergeet Capiot er één belangrijk detail bij te vertellen: hoezeer ik er ook op aandrong, de ploegmaats en ik zagen nooit één eurocent van dat bedrag. Daar kunnen alle jongens over getuigen. Capiot haalde de 25.000 euro op bij Walter Godefroot en hield alles voor zichzelf.' Fijne sport, niet, wielrennen? Een geluk dat het vandaag allemaal zoveel eerlijker verloopt. Als de mensen nu toch eens zouden leren om geen rekening te houden met het eerste kwartier van een wedstrijd. 'De studieronde', noemde Rik De Saedeleer dat altijd. Koppeltjesvorming. Een echte voetbalkenner houdt nooit rekening met het eerste kwartier. Met het laatste ook niet. Meestal ligt de uitslag dan al vast. Zo zei René na de 2-4 in Genk: 'Als je de kansen begint op te tellen nadat het 1-2 was geworden, ja, dan hadden de Bosniërs er misschien meer. Maar dat doe ik niet.' René zou een goede bondscoach zijn. Het gebeurt zelden dat je een ex-Joegoslaaf mag geloven, maar met Ivan Perisic is het zover. Vorige week in dit blad: 'Roeselare is het paradijs.' Dat is gesproken zie. Uw Scout beweert al dertig jaar hetzelfde. Vooral indien Rik De Nolf in de buurt is. Voor de domoor die dat niet zou weten: in Roeselare bevinden zich de hoofdzetel én het indrukwekkende drukkerijcomplex van de Roularta Media Group, uitgever van Sport/Voetbalmagazine. Roularta schijnt Latijn te zijn voor Roeselare, maar wij hebben dat eens gecheckt bij Jonathan Legear en die beweerde dat het Roularto moest zijn. In de courante Latijnse literatuur - Cicero, Seneca, Tacitus, Hemmerechts - komt de naam Roularta nergens voor. Logisch: de Romeinen veroverden wat ze tegen kwamen, brandden alles plat en namen wat hun beliefde, bijvoorbeeld de minst onappetijtelijke vrouwen, maar voorbij Rumbeke zijn ze nooit geraakt. De Duitsers een tijdje later evenmin. 'Wat is er, naast Roularta, zo paradijselijk aan Roeselare?', zullen lezers die hun brood elders verdienen in het midden brengen. Euh, goede vraag, even denken, euhm .... Schoenen Brigitte! Waar je vroeger moest indraaien om naar Roularta te rijden. Al hadden wij de laatste keer dat wij naar Schiervelde moesten de indruk dat die kwaliteitszaak inmiddels verdwenen is. Wellicht ligt Brigitte van haar welverdiende renten en centen te genieten op een of ander Spaans strand. Of hebben wij ons van kruispunt vergist, want de ring rond Roeselare is langer dan die rond Tokio. Bevat vierenzeventig kruispunten, en dan ben je nog niet rond. Voor Perisic is de verklaring eenvoudig: 'Ik werd hier meteen door iedereen aanvaard.' En dat is het. Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn hoor. Dat is trouwens ook de filosofie van de Roularta Media Group bij de loononderhandelingen. Wij hebben Jacques Sys voorgesteld om Ivan Perisic een gratis abonnement te geven, maar blijkbaar heeft de economische crisis nu ook in het paradijs toegeslagen. S door koen Meulenaere