Maandag 06/04

Journalistiek is een eeuwig checken van feiten. En altijd weer blijkt dat je verkeerd was. Nu waren wij zelfs in de waan dat de Zweedse Emma Johansson de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen had gewonnen. Dit vermoeden werd versterkt doordat Michel Wuyts en José De Cauwer het hadden gemeld in de rechtstreekse uitzending van de mannen. En er vervolgens een kwartier over doordramden. Tot 'daar gaat Devolder (x17)'.
...

Journalistiek is een eeuwig checken van feiten. En altijd weer blijkt dat je verkeerd was. Nu waren wij zelfs in de waan dat de Zweedse Emma Johansson de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen had gewonnen. Dit vermoeden werd versterkt doordat Michel Wuyts en José De Cauwer het hadden gemeld in de rechtstreekse uitzending van de mannen. En er vervolgens een kwartier over doordramden. Tot 'daar gaat Devolder (x17)'. Hebben allebei iets gehad met die Emma, anders weet je niet zoveel over iemand. Waar ze woonde in Zweden (Sollefteå). Bij welke club ze was aangesloten (Härnösand Cykla Klubba). Welke sporten ze nog had beoefend (skiën en mountainbiken). Naam van vader (Tommy) en moeder (Marie), en wat die zelf zoal hadden uitgericht in hun leven (niets). Een paar weetjes over nönkels (Björn en Benny) en täntes (Agnetha en Annifrid). Haar twee broers (Johan en Jonas). Haar vriend (de Noorse cyclocrosser Martin Vestby, aan de Wuyts te horen een onbetrouwbaar sujet). Haar opvallendste prestaties (tweede olympische wegrit Peking). Hierna tien minuten over het gastgezin in Zingem waar Emma verbleef. Gastvader en vooral gastmoeder bleken al evenmin geheimen te hebben voor Michel en José. Wie had er nog bij die pleegouders verbleven (enkele Kazachen, een Witrus, vier Oekraïeners, een paar lesbiennes uit de Balkan). Bij welke dokter ging ze haar pillen halen. Met wie trainde ze. Kortom: alles. Wat Emma niet eens over zichzelf wist, wisten Wuyts en De Cauwer. En dan is het maandag en valt ons oog op een kop in de krant: 'Teutenberg spurt naar zege. ' Blijkt dat Emma Johansson helemaal niet gewonnen heeft. Derde! Achter Ina Yoko Teutenberg, een Duitse met vermoedelijk een paar Japanse takken in haar stamboom, en de Nederlandse Kirsten Wild. Korreltje zout bij al wat die Wuyts vertelt hoor. Pol Jonckheere. Kent u een architect die voorzitter is van een grote voetbalclub? Laat staan van een succesrijke? Bouwondernemers wel. Met trossen. Dat heeft onder meer te maken met een aparte opvatting over fiscaliteit. Maar een architect? Nee, die schiet ons niet zo meteen te binnen. Sta uw Scout toe ook een woordje te placeren bij de machtswissel in Brugge. De beste beslissing die Michel D'Hooghe in zes jaar voorzitterschap heeft genomen, was het aanstellen van Marc Degryse tot sportleider, en van Jan Ceulemans, Franky Vander Elst, René Verheyen die er al was, Dany Verlinden en later Gert Verheyen tot trainer. Zijn slechtste beslissing was om ze weer te ontslaan. Hij had meer geduld moeten hebben. Toen de Caje na 29 speeldagen de laan uit vloog, stond hij derde op acht punten van Anderlecht en zeven van Standard. Dezelfde situatie als Jacky Mathijssen nu, en beter dan Jacky vorig jaar. De grootste verwezenlijking van Michel D'Hooghe was het optrekken van het gemiddelde aantal toeschouwers van 13.000 naar 23.000. Helaas is dat grotere publiek een niet te onderschatten bedreigende factor geworden, letterlijk. Waaruit wij concluderen dat D'Hooghe zonder zijn grootste verwezenlijking zijn slechtste beslissing niet had moeten nemen. Vandaar het devies van uw Scout: wilt gij gelukkig leven, doe niets. Iedereen in ons vorig nummer goed gelezen hoe de nieuwe competitie er volgend seizoen zal uitzien? Jammer dat we in de sport niets mogen voorspellen van sommige zuurpruimen, of wij zouden hier en nu voorspellen dat die nieuwe formule op een catastrofe gaat uitdraaien. Dat zit langs alle kanten schots en scheef in elkaar, je krijgt het op papier al niet uitgelegd, hoe zou het in het echt lukken? Een competitie moet je in een rekenkundige reeks kunnen vatten en in een overzichtelijk schema kunnen afbeelden. Probeer dat maar eens met de komende Jupiler Pro League. Het beste voorstel tot competitiehervorming blijft nog altijd het eerste waarmee Herman Wijnants destijds uitpakte. Vierentwintig profploegen, twee afdelingen van twaalf en in een tweede fase van de competitie drie van acht. De eerste acht voor de titel en de Europese plaatsen, de tweede acht om het jaar nadien bij de eerste twaalf te kunnen beginnen, en de derde acht om de degradatie te ontlopen. En grote verschillen in de vergoedingen naarmate de plaats in de eindstand. Het is een aloude wet: mannen van de Kempen moeten bij hun eerste gedacht blijven, anders loopt het mis. Sdoor koen Meulenaere