Woensdag 06/05

Zlatan Ibrahimovic mag Inter verlaten. Voor 80 miljoen euro. Jammer toch dat Moeskroen tot 21 juni geen transfers meer mag doen. Straks is er nog iemand anders mee weg. Want geef toe, 80 miljoen is geen geld. Ongetwijfeld kennen de Dufermonts in Spanje wel een of andere zakenvriend die onder strikte anonimiteit de vereiste som binnen de twee dagen op een bankrekening wil deponeren. En er is in Henegouwen zeker ook een intercommunale te vinden die de nodige waarborgen wil verstrekken.
...

Zlatan Ibrahimovic mag Inter verlaten. Voor 80 miljoen euro. Jammer toch dat Moeskroen tot 21 juni geen transfers meer mag doen. Straks is er nog iemand anders mee weg. Want geef toe, 80 miljoen is geen geld. Ongetwijfeld kennen de Dufermonts in Spanje wel een of andere zakenvriend die onder strikte anonimiteit de vereiste som binnen de twee dagen op een bankrekening wil deponeren. En er is in Henegouwen zeker ook een intercommunale te vinden die de nodige waarborgen wil verstrekken. Maar het mag dus weer niet zijn. Doodzonde. Want Ibrahimovic zou in het concept van Enzo Scifo zeker een nuttige kracht kunnen zijn. Met Walter Ba-seggio in zijn rug en Idir Ouali en Gonzague Vandooren op de flanken. Die licentiecommissie heeft al wat plezier vergald hoor, dank u Germain, dank u Roland. Goed advies van Philippe Albert aan zijn opvolgers bij Anderlecht. Hoe te spelen in de slotmatch op Racing Genk? Inderdaad een vraag die nadere reflectie verdient. Philippe in Het Laatste Nieuws: 'Ik zou het eerste kwartier beenhard spelen. Niet hard, béénhard. Zodanig dat die van Genk weten: oei, als ik niet geblesseerd wil raken voor de bekerfinale van volgende week, let ik vandaag beter wat op. Dan zullen ze hun voetje wel terugtrekken.' We moeten het weer onderkennen: faire sport, voetbal. Uw Scout, die het golf nogal genegen is, pijnigt zich de hersenen maar kan zich niet voor de geest halen wanneer in een groot golftoernooi ooit één topspeler heeft geprobeerd om een andere nog maar uit zijn concentratie te brengen. Ja, één keer: de Amerikanen in de Ryder Cup van 1999. Die stormden toen als dollemannen de zeventiende green op, toen onze Europese José María Olazabal nog moest putten. Britse tabloids kondigden nadien verontwaardigd aan dat ze bij de volgende editie, op The Belfry in Engeland, alle voetbalhooligans met stadionverbod gratis zouden binnenlaten. Maar 'het schandaal van Brookline' is dan ook het enige dat het golf de voorbije honderd jaar heeft gekend. Nooit zie je een golfer bewust vals spelen, nooit zie je hem proberen zijn tegenstander op wat voor manier ook te beïnvloeden, laat staan op een onreglementaire. En men kan bezwaarlijk aanvoeren dat er in golf niet veel geld omgaat. Tiger Woods en Phil Mickelson staan één en twee op de lijst met best verdienende sporters ter wereld. Het moet zijn dat golf toch een beschaafdere vorm van vrijetijdsbesteding is dan voetbal. Wat zich ook reflecteert in de verslaggevers die erover berichten trouwens. Er is één groot plezier verbonden aan elke nieuwe dopingzaak in het wielrennen: telkens wordt Michel Wuyts naar de studio gesommeerd om verantwoording te verschaffen. Voor de overtreder, én voor zichzelf. Telkens zit hij erbij als een niet geslagen maar gemartelde hond die ook nog een blok beton van tweehonderd kilo op zijn kop heeft gekregen. Telkens noemt hij zich verbouwereerd en verbijsterd, na de vijfde keer boet dat een beetje aan geloofwaardigheid in. Telkens probeert hij de rest van het wielrennen toch nog goed te praten. En telkens prijst hij een week later in een nieuwe wedstrijd met nog meer superlatieven de volgende bedrieger de hemel in. Wuyts was vroeger schooldirecteur, maar om zelf iets bij te leren is hij duidelijk niet in de wieg gelegd. Ook bij de nieuwste cocaïnefrats van Tom Boonen had hij weer prijs. Bij juffrouw Van Eylen geroepen in Het Journaal van één uur, en net niet in tranen uitgebarsten. 'Hoe kon hij zo dom zijn?' is dan de logische vraag van de interviewster, die impliciet eigenlijk vraagt: 'Hoe kun jij zo dom zijn?' En op die tweede vraag is het antwoord al wat moeilijker te geven dan op de eerste. Er hangt nu nog één zwaard van Damocles, dreigender dan ooit, boven het hoofd van de arme Michel Wuyts, en de iets minder arme want doortraptere Karl Vannieuwkerke: de gebroeders Schleck. De dag dat die tegen de lamp zouden lopen, hakt dat zwaard het hoofd van Wuyts in één scherpe houw van zijn romp af. Die dag eisen wij, desnoods via een kort geding bij de rechtbank, dat de aankomst van Luik-Bastenaken-Luik met de commentaar van de beide VRT-verslaggevers in Het Journaal opnieuw wordt uitgezonden. Als de mannen met de witte jassen dan nog niet tot collocatie overgaan, moeten ze niet komen klagen als er nadien iets ergs gebeurt. Sdoor koen Meulenaere