Donderdag 07/06

Dat Justine Henin Jelena Jankovic opzij heeft gezet in de halve finale van Roland Garros, is de verdienste van haar coach, Carlos Rodriguez. Het papiertje ! Er zijn zo van die sportwedstrijden of toernooien die in de herinnering blijven hangen door een op zichzelf misschien onbetekenend nevenaspect. De hand van Maradona. Daarvan kon men nog zeggen : die heeft de afloop van het toernooi mee bepaald, al is dat niet helemaal juist. De strafschop van Panenka, die wel natuurlijk. De ontplofte bal van Baseggio. De steen van Lens. De uil van Helsinki.
...

Dat Justine Henin Jelena Jankovic opzij heeft gezet in de halve finale van Roland Garros, is de verdienste van haar coach, Carlos Rodriguez. Het papiertje ! Er zijn zo van die sportwedstrijden of toernooien die in de herinnering blijven hangen door een op zichzelf misschien onbetekenend nevenaspect. De hand van Maradona. Daarvan kon men nog zeggen : die heeft de afloop van het toernooi mee bepaald, al is dat niet helemaal juist. De strafschop van Panenka, die wel natuurlijk. De ontplofte bal van Baseggio. De steen van Lens. De uil van Helsinki. Welnu, Roland Garros 2007 zal in de gedachten van de mensen blijven voortleven, niet dankzij de vierde overwinning van Henin, want de vierde of de vijfde, dat maakt geen verschil, maar wel het papiertje van Rodriguez gaat de eeuwigheid in. Tijdens de halve finale, en later ook in de finale, ontvouwde Henin een briefje, meer een affiche van twintig vierkante meter, met daarop een tactische aanwijzing van haar coach. Als men het reglement naar de geest toepast, is dit verboden. En als men het naar de letter toepast, vermoedelijk ook. Mits een goede openbare aanklager genre meester Verstringhe of meester Rubens, kan dit slimmigheidje nog een vette kluif worden voor het TAS in Lausanne. Maar stappen wij af van de juridische kant van de zaak en laten we het over het tennistechnische hebben. Het belang van zo'n kattebelletje wordt door leken misschien onderschat, maar leken hebben geen plaats rond professionele sportarena's, het ware beter hen de toegang eens en voorgoed te ontzeggen. Serena Williams heeft namelijk een heel boekje vol met speladviezen. Dat had haar ook met goed gevolg door de kwartfinale tegen Justine Henin moeten loodsen, maar zie : in alle vestimentaire en ornamentaire drukte vooraf was ze haar schriftje in de kleedkamer vergeten. Dat hebben we gezien : van de Court Central geveegd. Vergeleken met Serena Williams huppelt Geert Lambert als een dartele hinde over de baan. Henin, die vestimentair minder besognes heeft dan Williams, was háár briefje niet vergeten voor de halve finale tegen Jankovic. Twee keer zes-twee. 'Wat stond er dan op ?' horen wij de nieuwsgierigsten en tevens onwetendsten onder u ongeduldig roepen. Dat ze naar het net moest oprukken ! Monte au filet !Briljant. Hier past slechts een van bewondering vervulde stilte. Als Carlos Rodriguez ooit zijn waarde heeft bewezen, dan wel nu. Een goede coach, in wat voor sport ook, is een coach die door een tactische richtlijn of ingreep een wedstrijd naar de hand van zijn discipel kan zetten. Zelden heeft iemand dat scherper moeten ondervinden dan de arme Jelena Jankovic, die het zelf zonder papiertje moest zien te redden. Naar het net ! Hoe geniaal kan eenvoud zijn ? Hoeveel wedstrijden zou die Rodriguez Henin al gecoacht hebben ? Geen idee. Het is wellicht wel op een of andere website te vinden, weeweewee carlosrodriguez in één woord dot bee ee bijvoorbeeld, maar om dat op te zoeken zijn wij te lui. Zestien toernooien per jaar, vijf matchen per toernooi, dat zijn er tachtig. En hoe lang is hij al haar coach ? Een jaar of elf ? Maakt achthonderdtachtig matchen. En in de achthonderdéénentachtigste pakt hij uit met zijn meesterzet : naar het net ! In tennis zijn er grosso modo twee mogelijkheden : of men blijft achterin, of men rukt op naar het net. Spelers die tot halfweg oprukken zijn er ook, maar meestal niet meer in de tweede ronde. Achthonderdtachtig keer is Justine Henin achterin blijven hangen. Dat heeft haar niet belet een paar aardige resultaten te behalen. Maar het is niet omdat men ooit iets gewonnen hééft, dat men dat de volgende keer opnieuw zal doen. En dus pakte de coach uit met een vondst zoals men er in het tennis zelden een heeft gezien. En omdat Justine als onervaren speelster die tip waarschijnlijk niet zou kunnen onthouden, had hij het op een papiertje geschreven : naar het net. Zes-twee, zes-twee. En in de finale tegen Anna Ivanovic zes-één, zes-twee. De opvolger van René Vandereycken is bekend. Ilie Nastase heeft het eens onverbloemd gezegd : 'In tennis maken de kleinste zaken soms het verschil. Kun je nagaan wat de grootste zaken doen.'Rik Coppens in de gevangenis wegens doping ! Kan het Belgisch voetbal nu echt nóg dieper zakken ? door koen Meulenaere