Toen Saoedi-Arabië in 1994 op het WK in de Verenigde Staten tegen België speelde, werd er wat lacherig gedaan over de deelname van de Arabieren. Voetbalkenners namen het voetbal in het Midden-Oosten niet echt serieus, maar de Saoedi's maakten een prima indruk.
...

Toen Saoedi-Arabië in 1994 op het WK in de Verenigde Staten tegen België speelde, werd er wat lacherig gedaan over de deelname van de Arabieren. Voetbalkenners namen het voetbal in het Midden-Oosten niet echt serieus, maar de Saoedi's maakten een prima indruk. Terwijl Nederland won dankzij een late treffer van Gaston Taument, na een blunder van doelman Mohammed Al Deayea, verloren de Belgen met 0-1 van de Saoedi's. Iedereen zal zich de rush van Saeed Owairan nog herinneren, waarmee hij de tweede plaats in de poule veiligstelde. Maar in de achtste finales gingen de Arabieren met 3-1 onderuit tegen Zweden. Maar het voetbal heeft zich sindsdien sterk ontwikkeld in Saoedi-Arabië. Komende zomer zijn ze voor de derde opeenvolgende keer aanwezig op een WK. Dat kan geen toeval meer zijn. Het begint haast vanzelfsprekend te worden dat het land zich bij de 32 beste van de wereld meldt. Dit tot tevredenheid van de schatrijke sjeiks van de oliestaat. In de beslissende wedstrijd tegen Thailand won Saoedi-Arabië met 4-1, terwijl concurrent Iran met 3-1 onderuit ging bij Bahrein. Bondscoach Nasser Al Johar had na de eerste twee teleurstellende resultaten (1-1 tegen Bahrein en 2-0-verlies tegen Iran) het bondscoachschap overgenomen van de Joegoslaaf Slobodan Santrac. Al Johar had vorig jaar als assistent de ontslagen Tsjech Milan Macala vervangen tijdens de Azië Cup in Libanon, waarop prompt de finale werd gehaald. Met de late ontknoping in de kwalificatiereeks deden de Saoedi's hun bijnaam als Duitsers van het Midden-Oosten eer aan. Als één van de weinige landen in het Midden-Oosten toont Saoedi-Arabië geregeld aan om te kunnen gaan met de immense druk. Een probleem waar Iran mee blijft worstelen. Voordeel is dat een aantal spelers in Europa al ervaring opdeden en daar nu voluit gebruik van maken. De selectie van Saoedi-Arabië herbergt immers veel ervaren spelers. Doelman Mohammed Al Deayea, de spectaculaire doelman op het WK van 1994, is er nog altijd bij. De recordinternational heeft inmiddels al meer dan 150 interlands gespeeld. Hij wisselt ook nog steeds kolderieke blunders af met fantastische reddingen. Verder zijn Abdullah Al Shahrani, Ahmed Al Dossari, Abdullah Zubromawi, Husein Sulimani en spits Sami Al Jaber ook nog altijd van de partij. Voor de meeste Europese voetbalvolgers nu nog onbekende namen, maar misschien groeien ze in Japan en Zuid-Korea uit tot felgegeerde balgoochelaars ?