Opvallend: de meest succesvolle club van het land sloot het seizoen af op een derde plaats en veroverde geen prijs. Gek genoeg zorgde dat niet voor een schokgolf van verontwaardiging. Kennelijk zorgt het behalen van drie titels op rij voor een soort van misplaatste sereniteit bij Anderlecht. Nochtans was er genoeg aan te merken op de afgelopen voetbaljaargang.
...

Opvallend: de meest succesvolle club van het land sloot het seizoen af op een derde plaats en veroverde geen prijs. Gek genoeg zorgde dat niet voor een schokgolf van verontwaardiging. Kennelijk zorgt het behalen van drie titels op rij voor een soort van misplaatste sereniteit bij Anderlecht. Nochtans was er genoeg aan te merken op de afgelopen voetbaljaargang. Paars-wit had voor de eerste keer in jaren een goed samengestelde spelerskern die vooral bestond uit echte voetballers. Geen Juhász, Wasilewski of andere Kljestans die worstelen met de bal. Wél veel technisch onderlegde spelers die vooral willen voetballen. Er werd van coach Besnik Hasi dan ook verwacht dat hij zou zorgen voor aantrekkelijk, aanvallend spel, uiteraard terwijl hij de betere jeugd niet uit het oog zou verliezen. Nu valt daar wel het een en ander op aan te merken: Anderlecht speelde dit seizoen zelden aantrekkelijk voetbal. Het middenveld worstelde met looplijnen - het gebeurde meer dan eens dat spelers elkaar voor de voeten liepen - aanvallend leek er weinig overleg en in de verdediging werden vreemde keuzes gemaakt. Denk maar aan het geschuif op de backposities, met als meest schrijnende voorbeeld het veel te weinig gebruiken van Frank Acheampong als linksachter. Nochtans zijn beste positie. Maar ook op Hasi's jeugdpolitiek valt het een en ander aan te merken. Aaron Leya Iseka en Andy Kawaya zijn al twee seizoenen uitblinkers bij de jeugd, afgelopen seizoen demonstreerden zij hun kunnen ook op het Europese toneel in de Youth League en Kawaya zelfs op bezoek bij Arsenal in de Champions League. Het is vreemd dat beide spelers amper werden gebruikt door de hoofdcoach, tenzij het water hem aan de lippen stond: in de bekerfinale, thuis tegen Standard tijdens de play-offs... Voor de rest werden zij vakkundig genegeerd. De ene keer tribune, de andere keer op de bank, maar zelden op het veld. Nochtans waren zij het soort spelers die Anderlecht dit seizoen goed kon gebruiken. Kawaya is zowat de enige flankspeler met een actie. Acheampong heeft wel snelheid, maar ontbeert het spelinzicht om als linkerwinger te kunnen spelen. Een pijnpunt dat zowat heel het seizoen niet werd aangepakt, mede dankzij het tegenvallen van de geleende Marko Marin. Leya Iseka op zijn beurt had Aleksandar Mitrovic meer steun kunnen bieden, het hem makkelijker kunnen maken in de vele wedstrijden waarin Anderlecht amper doelgevaar kon creëren. Gek genoeg wordt over al deze pijnpunten zelden of nooit gerept. Een ploeg met ongelofelijk veel individueel talent hing meer dan eens als los zand aan elkaar. Het moet in Brussel toch pijn doen dat een veel minder getalenteerd team als AA Gent kampioen kan spelen met aantrekkelijk, dominant voetbal. Het valt nog af te wachten of ze bij Anderlecht de juiste conclusies gaan trekken na een erg tegenvallend seizoen. Hasi staat alleszins voor een groot examen. Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden. Dries Stuyven, Leuven