Bij een aanslag op een bus in de buurt van de joodse nederzetting Emmanuel op de Westoever, zijn zeven doden en zeker veertien gewonden gevallen. De aanvallers brachten een bom tot ontploffing toen een bus met Israëlische kolonisten voorbijreed. Nadat de bom was ontploft werden passagiers die vluchtten onder vuur genomen.
...

Bij een aanslag op een bus in de buurt van de joodse nederzetting Emmanuel op de Westoever, zijn zeven doden en zeker veertien gewonden gevallen. De aanvallers brachten een bom tot ontploffing toen een bus met Israëlische kolonisten voorbijreed. Nadat de bom was ontploft werden passagiers die vluchtten onder vuur genomen.Een bericht uit de krant van vorige week. Voor dit soort aanslagen is het dat Davy Cooreman bang werd. Na twee jaar voetballen bij Hapoel Beer Sheva trok de Gentenaar zijn conclusies : hij voetbalt weer in België, voor La Louvière. "Ja, ik ben bang geweest. Maar elke dag nadenken over de situatie, is ook niet leefbaar, dus probeer je het zoveel mogelijk van je af te zetten. De stad waar ik woonde, was nog vrij veilig. In Tel Aviv liep je meer gevaar, omdat er meer dan zestig wegen naar die stad leiden. En die allemaal controleren, is moeilijk. Wij leefden op ongeveer 50 kilometer van de Gazastrook. Aanslagen zoals in Jeruzalem of Tel Aviv waren er niet bij ons. Maar na 11 september veranderde het klimaat helemaal. Je voelde de spanning, de blikken van de mensen, de achterdocht, de angst... Van dan af zijn mijn vrouw en ik niet meer naar de steden gegaan. "Niet dat de politie elke wagen checkt, maar de controles waren wel talrijk. Elke dag. Zelf werd ik niet snel gecontroleerd. Ik heb blond haar, blauwe ogen : ik zal nooit doorgaan voor een Palestijn. Maar je past je vrij snel aan : plaatsen vermijden waar veel mensen samenkomen, inkopen doen in sneltempo, niet meer naar de disco. Ik betrapte mezelf er ook op dat ik vaak rondkeek en me afvroeg : zou dat niet iemand... Maar ik kan geen Palestijn van een Israëliër onderscheiden, zij wel. "Het geld was goed. Wat ik in België in zes, zeven jaar kan verdienen, kreeg ik daar in twee seizoenen. Maar of het opweegt tegen de rest ? Kenny Verhoene is meteen na 11 september naar huis teruggekeerd. Ik bleef, zoals de meesten. Na de training ging ik recht naar huis, misschien nog even wandelen of naar zee, maar niet meer zo vaak op restaurant. Wel heb ik mijn familie een tijd naar huis gestuurd. Mijn vrouw is bevallen van een dochtertje en is twee maanden in België gebleven. Alleen de laatste drie weken van de competitie was ze in Israël. "De competitie was er vrij zwaar. Hun spelers zijn technisch onderlegd, maar spelen met het hart, zonder veel na te denken. Hun zwakke punt is tactiek. Daarom trekken ze buitenlanders aan, vaak Kroaten. Er spelen ook Israëlische Arabieren. Die worden aanvaard, zolang ze maar geen Palestijn zijn. In Tel Aviv spelen een stuk of zes ploegen, in Jeruzalem heb je gelukkig maar één topclub, Beitar. De verplaatsingen gebeurden met de bus, zonder politiebewaking - één van de redenen waarom ik afhaakte. Je weet maar nooit : stoppen bij het verkeerde verkeerslicht, een bom is snel ontploft."Ik vermeed het om in de kleedkamer te praten over politiek - je weet maar nooit of spelers een familielid verloren. Zelf beginnen ze er ook nooit over. Zij reageerden ook heel anders dan wij op 11 september, voelden zich heel sterk. Zo van : laat ze maar komen. Ze vinden van zichzelf dat ze in alles de beste zijn. Heel zelfbewust, soms zelfs een beetje arrogant. Het publiek is ook bijzonder fanatiek. In onze stad verschenen vijftig regionale kranten, die allemaal voetbal brachten. Onze Macedonische international moest na zijn laatste match onder politiebewaking weggeleid worden. Die jongen heeft zijn contract spontaan ingeleverd en zeker twee miljoen frank laten vallen. Zo erg is het, als je niet goed speelt. Anderzijds : ze betalen correct, tot op de frank. Tenminste : wat er op papier staat. Wat je mondeling hebt afgesproken daarentegen... "Mijn eerste training was een looptraining in de woestijn. De thermometer wees 45 graden aan. Ik was meteen drie kilo kwijt. Beter wen je daar snel aan, want veel wedstrijden worden op vrijdagnamiddag gespeeld, voor het begin van de sabbat. Zeker in augustus, de warmste periode van het jaar, was dat geen pretje. De sabbat begint op vrijdag als de zon ondergaat en eindigt op zaterdag als de maan verschijnt. Dan wordt er niet gewerkt, niet getelefoneerd, is er geen enkele winkel of restaurant open, tenzij bij de Russische migranten."Het beeld van Israël als permanent oorlogsgebied wil ik bijstellen, want dat is het niet. Ondanks alles is het een prachtig land. 's Winters kan je skiën en drie uur rijden verder op het strand gaan liggen. Er is Eilat, de oude stad van Jeruzalem, de Dode Zee... Uniek. Maar toen Sharon aan de macht kwam, wist ik dat het niet goed zou aflopen. Hij is een man van de harde lijn, zijn tegenstander veeleer een man van de dialoog. Niet toevallig zijn ze nu een muur aan het bouwen. Zoals in Duitsland vroeger. Als je daarover nadenkt..." Zo'n muur staat er ook in Nicosia, waar Gunther Thibaut elf maanden voetbalde. De gewezen aanvaller van Eendracht Aalst testte al bij Den Bosch in Nederland en bij Luton Town in Londen. Of hij nog iets over Nicosia kan vertellen? "Heb je een boek klaar?" Zo kennen we hem weer. "Na twee dagen reden mijn vriendin en ik met John Ottevaere en Henk Houwaart naar het strand. Henk veel te snel uiteraard, maar toen de politie ons tegenhield en hij zei dat hij trainer van Omonia was, verontschuldigden die mensen zich wel duizend keer voor het oponthoud. Zelf stond ik bij een routinecontrole eens vijfentwintig minuten aan de kant. En dat ging de hele tijd maar over voetbal. Iedereen kijken natuurlijk, want het was ook indrukwekkend : twee wagens met flikkerlichten tegen de mijne geplakt en agenten die door hun raampje hingen. "Een paar dagen na het incident met Henk reden we nog eens achter elkaar naar het strand, en toen ontplofte mijn motor. Dat kwam omdat ze er jàren met dezelfde wagen rijden wegens de hoge autobelasting. Zo komt het ook dat ik er wel zes wagens versleten heb. Op een dag was het glas van mijn spiegel kapot. Trokken ze met mij naar een achterbuurtje, waar ze van een felrood autowrak een spiegel haalden, die ze dan op mijn witte auto monteerden."Na een tijdje verhuisde ik man een appartement naar een schitterende plek met drie grote slaapkamers en een zwembad. Op één dag verhuisde ik alles. Toen ik 's avonds na de training thuiskwam, honger had en nog iets wilde eten, knipte ik het licht aan. Beleefde ik me daar de schrik van mijn leven ! Minstens tweehonderd kakkerlakken kropen in de keuken rond. Met twee grote spuitbussen ben ik ze 's anderendaags te lijf gegaan. Toevallig kwamen mijn ouders die week logeren, vijf dagen van de zeven hebben ze gekuist. Ik heb ze later nog eens gevraagd, maar dan als beloning, voor een échte vakantie. "In de zomer heb je een permanent vakantiegevoel. Van de club mag je naar het strand omdat het aan zee wat frisser is dan in de stad. Ook in de mode was dat je 's middags op je slippertjes iets ging drinken, op café je lunch nam en dan een ijsje at. Best moeilijk soms om je uit dat vakantiegevoel los te rukken."Er was ook veel te zien, vond ik, zeker als je houdt van historische sites. Zoals de muur in Nicosia. We zijn zelfs in het Turkse deel van de stad geweest, wat de Grieks-Cyprioten niet mogen, maar de toeristen wel - al houden ze dat stil. Zij haten Turken, er voetballen ook geen Turks-Cyprioten in het Griekse deel. Geregeld zie je tanks over de autosnelweg rijden. De eerste keer was ik bang, dacht ik dat er gevochten zou worden, maar mijn ploegmaats stelden mij gerust. Spelers worden er ook constant opgeroepen door het leger. De legerdienst is er nog verplicht en duurt 26 maanden. Zelfs als je afgezwaaid bent, moet je nog twee of drie keer per jaar wacht lopen. Dan kwamen er jongens in legeruniform naar de training, omdat ze nog ergens wacht moesten gaan lopen."Supporters gooien met alles : stenen, muntjes, maar ook gsm's. De wedstrijd begon er om zeven uur, wat betekent : om vijf of tien over zeven, want te laat begint het altijd, en dan was zo'n wedstrijd afgelopen om een uur of tien. Zo vaak wordt het daar, vooral na de rust, stilgelegd. Arbiters worden bespuwd, ook door de spelers, zonder dat ze reageren. Heel vreemd. Als het goed gaat, is het de zevende hemel, dan màg je op restaurant of in de supermarkt gewoon niet betalen. Maar verlies je... Met Henk zijn we na een 3-0-nederlaag eens twee uur in het stadion moeten blijven, omdat ze ons vel wilden. Liepen we onder een haag van politieschilden in looppas naar de bus, waarna die onder bewaking van vier jeeps terugkeerde naar het stadion."Verhalen van omkoping zijn er ook. Henk heeft er zo eentje de wereld ingestuurd, maar ginder alles dan weer officieel ontkend. Ik ben ook op tv moeten komen, omdat ik onze doelman had genoemd, maar ik heb ook ontkend - we hadden al een advocaat aan onze broek. Het probleem is dat er vaak over wordt gesproken, maar dat je moeilijk iets kan bewijzen. Je ziet alleen vreemde dingen, zoals jongens die ineens niet meer op een bal konden shotten. De Fifa zou contact opnemen met Henk, maar ik heb er nooit meer iets van gehoord. Na zijn uitspraken is het wel verboden om nog op de eigen competitie te wedden, maar wie controleert zoiets op de zwarte markt?"Organisatorisch was het soms een ramp. Ik heb er, bijvoorbeeld, een heel jaar zonder werkvergunning gespeeld. Morgen, morgen, morgen... Geen probleem, zegden ze, als voetballer van Nicosia zou de politie me toch niet uit het land durven zetten. Ander probleem : geld. Ze bieden je fantastische contracten aan, maar ook effectief aan je geld geraken, dat is een probleem. De Fifa schreef me na een klacht van mij, dat ze niet veel tijd hebben om zich daarmee bezig te houden. Mijn advocaat heeft nu een brief naar de voetbalbond gestuurd om in te grijpen, maar die reageerde nog niet. Geld om ginder te leven kreeg ik in Cypriotische ponden, maar mijn loon liet ik me in dollars uitbetalen - en daarop was het wachten."Het betalen gebeurt ook op een vreemde manier. Op kantoor wacht je op een man die met een klein brommertje aangereden komt en het geld cash bij zich heeft. Soms heeft die zo wel een miljoen in een envelop bij zich... Terwijl iedereen zomaar binnen- en buitenloopt, krijg jij dan je geld. Dat heeft de doorslag gegeven om te vertrekken. Altijd weer moeten bedelen om waar je recht op hebt, dat was er te veel aan."door Peter T'Kint'Knipte ik het licht aan. Tweehonderd kakkerlakken in mijn keuken !' (Gunther Thiebaut)'Mijn eerste training ? Een looptraining in de woestijn. Bij 45 graden.' (Davy Cooreman)