Ik heb de indruk dat wedstrijden tegenwoordig vlugger worden afgelast dan in mijn tijd, en godzijdank. Ik haatte de sneeuw, vooral als erop gevoetbald moest worden. Het begon al bij de jeugd, tijdens een Luxemburg-België voor UEFA-junioren. Om een sneeuwman te maken was het veld ideaal. Spelen was onmogelijk, zelfs gevaarlijk! Daar is mijn afschuw voor het witte goedje begonnen. Elk normaal mens zou die match uitgesteld hebben, maar de scheidsrechter moet denkelijk een Eskimo geweest zijn, want hij keurde het veld goed. Ik bakte er niets van in die wedstrijd en had meteen door dat de sneeuw en ikzelf geen goede vrienden zouden worden.
...

Ik heb de indruk dat wedstrijden tegenwoordig vlugger worden afgelast dan in mijn tijd, en godzijdank. Ik haatte de sneeuw, vooral als erop gevoetbald moest worden. Het begon al bij de jeugd, tijdens een Luxemburg-België voor UEFA-junioren. Om een sneeuwman te maken was het veld ideaal. Spelen was onmogelijk, zelfs gevaarlijk! Daar is mijn afschuw voor het witte goedje begonnen. Elk normaal mens zou die match uitgesteld hebben, maar de scheidsrechter moet denkelijk een Eskimo geweest zijn, want hij keurde het veld goed. Ik bakte er niets van in die wedstrijd en had meteen door dat de sneeuw en ikzelf geen goede vrienden zouden worden. Mijn debuut in eerste klasse, een uitwedstrijd bij Malinois, werd op een sneeuwveld gespeeld. Ik was juist achttien geworden en speelde rechtsbuiten. Wij droegen handschoenen en beenstukken. De ganse match werden we door de Mechelse supporters uitgescholden voor janetten. Daar bleek al dat ik geen goede schaatser zou worden, ik raakte geen bal. Ik heb daar veel zwarte sneeuw gezien en daarenboven verloren we de match met 1-0. Met sneeuwruimen hadden de Maneblussers zich niet beziggehouden, wat normaal was, want een dik sneeuwtapijt speelde in hun voordeel. Thuis tegen Crossing hetzelfde liedje. Een onbespeelbaar veld, maar toch zou er gespeeld worden. We wonnen met 4-0 en ik scoorde twee doelpunten, maar dat was hoofdzakelijk de verdienste van Jan Mulder, die mij de goals op een schaaltje aanbood. Op wintersportvakantie trekken was er voor mij niet bij, ik ging nog liever veertien dagen in den bak zitten! Eenmaal liet ik mij toch overhalen door mijn ex, maar ik vertikte het om op die latten te gaan staan. Ik bracht mijn tijd hoofdzakelijk door aan de bar van het hotel. Gelukkig vond ik er een paar soortgenoten, zodat we tenminste al kaartend onze dag konden doorkomen. Hans Croon, onze nieuwe trainer, had soms rare ideeën. Tijdens een winterstop mochten de spelers, op kosten van de club, kiezen tussen een weekje skipret met de vrouwen of een weekje Nice zonder de vrouwen. Ge moogt drie keer raden wat ik heb gekozen... De Hollanders samen met Swat Van der Elst trokken naar de Alpen, de Belgen en Jan Ruiter kozen voor de zon van de Middellandse Zee. Vanaf dat moment noemden we Swat 'de collaborateur'. Hij heeft het zich later wel beklaagd toen hij de straffe verhalen over Nice hoorde! Croon ging met ons mee, want er moest af en toe toch een beetje getraind worden. Er stond immers nog een match tegen Toulon op het programma, die we overigens wonnen met 1-3, en dat zonder de Hollanders. We deden het rustig aan, maar toch moesten we elke avond om 23 uur op onze kamers zijn. In het begin hield iedereen zich aan de afspraak, behalve onze trainer, die trok elke avond de stad in, tot in de vroege uurtjes. Toen we dat te weten kwamen was natuurlijk het hek van de dam. Hoe het mogelijk was wist niemand, maar Constant Vanden Stock was goed op de hoogte van onze uitspattingen, vooral die van Hans Croon. Het heeft niet veel gescheeld of het had Croon zijn kop gekost. Bij onze terugkomst in Brussel waren alle terreinen ondergesneeuwd, trainen was onmogelijk. Om ons bezig te houden liet Croon ons de sneeuw ruimen op het hoofdveld. Het was wel een speciaal zicht om Rob Rensenbrink met een kruiwagen te zien rondsjouwen en Ludo Coeck met een schop te zien rondhollen. Ik zei tegen onze trainer dat ik allergisch was voor sneeuw - wat in zekere zin waar was - maar het hielp niet, daar werd mijn haat voor sneeuw nog aangewakkerd! Als er volgend jaar weer een witte kerst wordt voorspeld, breek ik gegarandeerd mijn spaarvarken open en boek ik een reis naar Benidorm. Gezien mijn leeftijd zal ik daar niet opvallen. Maar het zou mij niet verwonderen dat het daar ook begint te sneeuwen als ik daar aankom.'Ik zei dat ik allergisch was voor sneeuw.'