Vijfendertig jaar geleden, op 20 maart 1980, verscheen het eerste nummer van Sport Magazine. Op de cover stond Jan Ceulemans en een verhaal over het naderende EK in Italië was de omslagstory van het toen nog om de twee weken op donderdag uitkomende blad. Elf maanden later, op 12 februari 1981, rolde het eerste Franstalige nummer van de drukpersen. Een beeld van de traditionele klassieker tussen Anderlecht en Standard sierde de frontpagina: Hugo Broos in duel met Eddy Voordeckers.
...

Vijfendertig jaar geleden, op 20 maart 1980, verscheen het eerste nummer van Sport Magazine. Op de cover stond Jan Ceulemans en een verhaal over het naderende EK in Italië was de omslagstory van het toen nog om de twee weken op donderdag uitkomende blad. Elf maanden later, op 12 februari 1981, rolde het eerste Franstalige nummer van de drukpersen. Een beeld van de traditionele klassieker tussen Anderlecht en Standard sierde de frontpagina: Hugo Broos in duel met Eddy Voordeckers. Sport Magazine bracht voor die tijd ongewone kleurenfoto's en zette verschillende trends, zoals bijvoorbeeld de puntenquoteringen na iedere voetbalwedstrijd. Die werden later door de kranten gekopieerd. Net zoals dat ook gebeurde met rootsverhalen en grote achtergrondstukken, waarmee we al heel vroeg uitpakten. De geschiedenis van dit blad werd lang gekenmerkt door een zoektocht naar de juiste formule en periodiciteit. Er waren samensmeltingen en overnames, onder meer die van het in 1967 door de nv Hoste (de huidige Persgroep) opgerichte Sport '67 dat vooral populistische accenten legde. Uiteindelijk werd het concept begin 2000 gevonden toen het blad in zijn huidige vorm verscheen. Hoe het tijdsbeeld de voorbije 35 jaar ook veranderde, hoe het journalistieke landschap wijzigde, aan de filosofie werd niet geraakt: geen snelle berichtgeving, geen kretologie, geen blinde verering, geen oppervlakkigheid maar gedegen informatie, feiten, vlotte, pakkende, menselijke en diepgravende verhalen, met ruimte voor onderzoeksjournalistiek en met veel aandacht voor het visuele aspect en een moderne vormgeving. Natuurlijk heeft dit magazine in de loop van zijn geschiedenis geanticipeerd op evoluties. Omdat kranten met steeds langere verhalen komen, moeten we creatief en inventief blijven om u, lezer, wekelijks te verrassen. Het is een boeiende uitdaging. Uw mening is daarbij van essentieel belang. Mail of schrijf ons en hou ons scherp. De actualiteit blijft de kapstok waaraan we onze inhoud ophangen, geregeld willen we dat via extra pagina's ook doen met Specials zoals die van Anderlecht die u - na Club Brugge vorige week - verderop in dit nummer aantreft. Een verrassend dossier met een aparte insteek, met een blik achter het decor van de kampioen. Steeds meer krijgt het voetbal een internationaal karakter, steeds meer ook kijken we over de grenzen en dit niet alleen door de exodus van de Rode Duivels. We willen u in de toekomst nog meer de polsslag van het internationale topvoetbal laten voelen, met exclusieve reportages en interviews, met prestigieuze verhalen die we aankopen, zonder daarbij de aandacht voor de Jupiler League te verliezen. Dat is en blijft de locomotief van ons voetbal. Binnen twee weken, op woensdag 1 april, brengen we een Special over de Play-offs, een vooruitblik naar de laatste rechte lijn van deze competitie. Die kondigt zich spannender aan dan ooit tevoren. Twaalf punten verschil is er tussen de nummers een en zes, straks worden dat er dus zes. De bekerfinale van zondag tussen Club Brugge en Anderlecht vormt de prelude van play-off 1. Blauw-zwart verwerkte zondag in Westerlo de Europese wedstrijd tegen Besiktas zonder problemen en hoeft niet over een overladen kalender te jammeren. Een excuus kan dat nooit zijn. Het zou betekenen dat clubs geen Europees voetbal meer mogen ambiëren. Veel interessanter en essentiëler is het om na te gaan waarom Belgische clubs het vaak zo moeilijk hebben met drie wedstrijden in een week. En Belgische voetballers in het buitenland niet. Zoals Kevin De Bruyne vorige week met VfL Wolfsburg nog maar eens bewees. Veel dramatiek was er zondag op Cercle Brugge, dat in de laatste drie minuten een 2-0-voorsprong tegen KV Mechelen uit handen gaf en alsnog naar play-off 3 tuimelde. De aangeslagen trainer Arnar Vidarsson feliciteerde zijn spelers achteraf met hun inzet. Nadat ze in die slotfase helemaal de kluts waren kwijtgeraakt. Dat was bizar om te horen. Maar vanuit een ongebreideld positivisme blijft hij zijn groep pamperen. Terwijl spelers die niet met druk kunnen omgaan op het hoogste niveau niets te zoeken hebben. DOOR JACQUES SYSNieuwe trends, oude waarden.