Het was een blitzoperatie op de laatste dag van de zomerkoopjes: Cercle Brugge ruilde met Racing Genk Thomas Buffel voor Hans Cornelis en Jelle Vossen. In Sport/Voetbalmagazine verklaarde Cercletrainer Glen De Boeck daarna dat de samenwerking tussen hem en de publiekslieveling in beide richtingen óp was. Toen hij hem voor een interview in dit blad disciplinair wou schorsen voor de Brugse derby, twee dagen voor het sluiten van de transferperiode, overtuigde de bestuurstop hem om dat niet te doen. Buffel speelde en scoorde tegen Club Brugge, deed dat een speeldag later in het Jan Breydelstadion nog eens over met Genk, werd belangrijk voor zijn nieuwe club en zowel door Dick Advocaat als door Georges Leekens geselecteerd voor de nationale ploeg. In de Cristal Arena is ondertussen de optie van een jaar in zijn contract gelicht en verkozen de supporters hem tot verdienstelijkste speler van het voorbije seizoen.
...

Het was een blitzoperatie op de laatste dag van de zomerkoopjes: Cercle Brugge ruilde met Racing Genk Thomas Buffel voor Hans Cornelis en Jelle Vossen. In Sport/Voetbalmagazine verklaarde Cercletrainer Glen De Boeck daarna dat de samenwerking tussen hem en de publiekslieveling in beide richtingen óp was. Toen hij hem voor een interview in dit blad disciplinair wou schorsen voor de Brugse derby, twee dagen voor het sluiten van de transferperiode, overtuigde de bestuurstop hem om dat niet te doen. Buffel speelde en scoorde tegen Club Brugge, deed dat een speeldag later in het Jan Breydelstadion nog eens over met Genk, werd belangrijk voor zijn nieuwe club en zowel door Dick Advocaat als door Georges Leekens geselecteerd voor de nationale ploeg. In de Cristal Arena is ondertussen de optie van een jaar in zijn contract gelicht en verkozen de supporters hem tot verdienstelijkste speler van het voorbije seizoen. Thomas Buffel: "Omdat het snel moest gaan en ik de juiste beslissing wou nemen. De oorspronkelijke bedoeling was om na één seizoen Cercle nog enkele mooie jaren in het buitenland te beleven. Maar toen die club in juni niet kwam, ging ik ervan uit dat ik een seizoen langer in Brugge zou blijven en dan transfervrij zou vertrekken. Het aanbod dat Genk mij deed, was er een met een optie, de vraag was dus eveneens: geef ik mijn status van vrije speler op? Maar eigenlijk is Genk ook wel een klein beetje het buitenland. Uiteindelijk woon ik nu ongeveer even ver van huis als toen ik bij Feyenoord speelde." "Het helpt iedere speler als een trainer vertrouwen in je koestert, maar ik ben professioneel genoeg om te presteren als ik moet presteren. Het is vervelend als je na een uitstekende voorbereiding de eerste competitiewedstrijd op de bank moet zitten, maar dat weerhield er mij niet van om in de wedstrijden tegen Club Brugge en Anderlecht een transfer naar Genk af te dwingen. Dat een trainer dan iemand die met zijn voetbaltechnische kwaliteiten zijn ploeg een meerwaarde kan geven niet wil behouden, is volgens mij meer een gevoelskwestie. De dag voor Anderlecht kreeg ik een telefoontje van de psycholoog ( Johan Desmadryl, nvdr): hij wou eens met mij praten omdat de trainer niet meer wist hoe hij mij moest benaderen. De trainer nam daarna ook nog aanstoot aan een interview met mij in Sport/Voetbalmagazine, vernam ik achteraf, maar ik vind dat ik ondanks alles juist altijd heel rustig ben gebleven en dat hij daar best blij mee mag zijn." "We zijn natuurlijk weer een jaar verder en ik ben fysiek zeker nog gegroeid, maar bij Cercle hadden die kleine blessuurtjes vermeden kunnen worden als de communicatie en de verstandhouding beter waren geweest. Vaak werden die ook nog gebruikt om mij niet te laten spelen. Het is belangrijk dat de medische staf en de trainers erop vertrouwen dat jij het best voelt en weet wat het beste is voor je lichaam. Als ik iets voel, kan ik hier meer mijn ei kwijt. Indien nodig kan ik op een training wat gas terugnemen, bijvoorbeeld gewoon eens een positiespel op routine afwerken, om maximaal te kunnen presteren in de wedstrijd." "Het belangrijkste voor mij is dat ik weet dat als er veel wedstrijden aankomen ik constant kan presteren. Vóór mijn operatie was dat bij de Rangers en de nationale ploeg niet meer het geval. Als ik goed speelde, wist ik dat ik wellicht iets te veel last zou krijgen om de volgende match hetzelfde te kunnen geven. Op den duur werd het ook een mentaal probleem dat ik niet meer in staat was om een constante in mijn prestaties te leggen. In mijn tweede jaar bij de Rangers werd ik door de supporters nog wel tot beste speler verkozen, maar in het derde kreeg ik te veel last van mijn knie en besloot ik mij te laten opereren." "Uiteindelijk wel een beetje doordat ik op een andere positie speel. In België zie je wel vaker dat de meest technische spelers het spel maken aan de buitenkant. Omdat het centraal op het middenveld vaak dicht zit, wordt de man-tegen-man-situatie meer op de flanken gecreëerd." "Inderdaad, eigenlijk was ik derde spits, iets tussen centrumspits en flankaanvaller. Ik voetbalde wel graag in die 3-4-3, omdat ik meer vrijheid genoot, hoger stond, aanvallender kon spelen en frisser was als ik aan de bal kwam. Frankie Vercauteren koos uiteindelijk voor een iets eenvoudiger systeem met twee spitsen en daarachter een hecht blok met twee controlerende middenvelders en de technische spelers op de zijkanten." "Ik heb bij Genk minder dan bij Cercle het gevoel dat ik op rechts te weinig in het spel betrokken word. Links zou mij zeker ook liggen, want als ik van die kant naar binnen kom, ligt de bal voor mijn rechter. Als ik nu binnendoor ga, moet ik met links trappen en dat kan ik veel minder goed. Op de rechterkant ben ik meer spelverdeler dan afwerker, hoewel negen doelpunten toch nog een behoorlijk aantal is." "Bij Feyenoord speelde ik als tweede spits naast Van Hooijdonk of Kuyt en bij de Rangers deed ik het een tijd naast Prso. Ik vond het wel fijn om aangespeeld te worden met een man in de rug en weg te draaien of gewoon de hoeken in te gaan. Aanvallende middenvelder of tweede spits is altijd mijn favoriete positie geweest, maar blijkbaar was ik dit seizoen voor de trainer de beste optie om op rechts dubbele dekking te geven en ook nog eens mee naar voren te trekken. Ik vond het wel eens leuk." "Ja. Er zijn wel wat overeenkomsten in de trainingsopbouw. De manier van theorie geven, de videoanalyses en de mini-stages aan zee met Johan Desmadryl zijn ook dezelfde. Maar er zijn ook verschillen. Vercauteren legde als trainer al een langer parcours af en zal daardoor wel wat meer ervaren zijn in de omgang met spelers in sommige situaties. Belangrijk voor mij persoonlijk is ook dat hij altijd een vrije dag inlast in het midden van de week. Zo ben ik het in mijn carrière altijd gewoon geweest en daar is mijn lichaam aan gewend geraakt. De Boeck geeft doorgaans één of twee dagen vrij meteen na de wedstrijd en traint dan de hele week door. Wat mij bij Vercauteren ook bevalt, is dat hij op training iedereen altijd positief coacht." "Genk is een heel mooie club. Alles is er voor een speler om optimaal te kunnen presteren. De ambitie moet nu zijn om met enkele versterkingen de competitie bovenaan spannender te maken. Nu al toonden we tegen Club Brugge en Standard dat we iets kunnen neerzetten. Extra concurrentie moet ervoor zorgen dat de vorm en de prestaties constanter worden. Mijn ambitie is in elk geval om in België voor de prijzen te strijden zoals ik dat met Feyenoord en de Rangers in het buitenland deed. Mocht ik het gevoel krijgen dat het bij Genk niet zo zal zijn, dan wil ik natuurlijk openstaan voor iets anders. Mijn indruk is dat er met deze trainer alleszins hard gewerkt zal worden om er een heel mooi seizoen van te maken." "Dat weet je niet. Anderlecht was het voorbije seizoen onklopbaar, maar straks beginnen we weer allemaal van nul en zie hoe moeilijk het na twee jaar suprematie plots voor Standard werd. Het wordt belangrijk goed te starten en daarna het niveau constant aan te houden. Als ik in de toekomst met Genk voor de prijzen kan meedoen, dan zal de voldoening groter zijn dan dat ik in een grote competitie tegen de degradatie zou spelen." "Vóór de operatie denk je: binnen zes maanden wil ik er opnieuw staan. Achteraf bekeken wachtte ik misschien iets te lang om mij te laten opereren. Want ik miste de voorbereiding van het seizoen waarin de ploeg uiteindelijk de UEFA Cupfinale zou spelen en hier en daar een invalbeurt bleek toen voor mij het hoogst haalbare te zijn. Zo werd het een verloren jaar. Nochtans, hoe vaak zie je niet dat spelers na een zware operatie een halfjaar later weer in de ploeg komen en meteen weer vertrokken zijn? Bij mij is dat niet het geval geweest. Door omstandigheden werd het veel moeilijker om die kloof met de top weer te dichten. Uiteindelijk koos ik ervoor om bij Cercle in een mij vertrouwde omgeving mijn carrière weer te lanceren. Daar werd ik met grote verwachtingen binnengehaald, maar op sommige momenten leek ik er precies niets meer waard. Al zijn er zeker ook positieve punten aan die transfer geweest: ik was een jaar thuis bij de familie, ik kwam terecht in een leuke spelersgroep, de eerste seizoenshelft speelde ik alle wedstrijden en daar pluk ik nu zeker de vruchten van. Uiteindelijk dwong ik er ook de opportuniteit Genk af en daar trok ik de lijn door. Ik ben 29 jaar, kan weer een cv voorleggen en bouwen, slimmer en beter worden door nieuwe ervaringen, bijvoorbeeld verbaal nog meer aanwezig zijn en iets moois maken van de rest van mijn carrière. De twijfels zijn weg, ik kan de toekomst weer rooskleurig tegemoet zien, vol gas geven om in de komende jaren bij Genk en hopelijk ook bij het Belgisch elftal van grote waarde te zijn en nog wat prijzen te winnen." door christian vandenabeele - beeld jelle vermeerschDe ambitie moet nu zijn om met enkele versterkingen de competitie bovenaan spannender te maken.