Hij draagt een militair uitziend camouflagehemd, alsof hij wil aangeven dat hij geen luiwammes is. Het is half juni en Elisha Owusu (21) tekent een contract voor vier jaar bij KAA Gent, dat een miljoen euro betaalt voor de verdedigende middenvelder van Olympique Lyon (dat 20 procent krijgt bij een eventuele doorverkoop). De jongen is beloftevol. Genoeg voor Gent, dat hem tot titularis bombardeert, maar niet genoeg voor Lyon, dat hem wel in de gaten houdt tijdens zijn uitleenbeurt aan tweedeklasser Sochaux. Dat kende een matig seizoen en wist zich maar met moeite te redden. Owusu werkte er 33 wedstrijden af.
...

Hij draagt een militair uitziend camouflagehemd, alsof hij wil aangeven dat hij geen luiwammes is. Het is half juni en Elisha Owusu (21) tekent een contract voor vier jaar bij KAA Gent, dat een miljoen euro betaalt voor de verdedigende middenvelder van Olympique Lyon (dat 20 procent krijgt bij een eventuele doorverkoop). De jongen is beloftevol. Genoeg voor Gent, dat hem tot titularis bombardeert, maar niet genoeg voor Lyon, dat hem wel in de gaten houdt tijdens zijn uitleenbeurt aan tweedeklasser Sochaux. Dat kende een matig seizoen en wist zich maar met moeite te redden. Owusu werkte er 33 wedstrijden af. Nette jongens Volwassenheid, een goede opvoeding, intelligentie en zelfopoffering. Een totaalpakket. De leeftijdsgenoten met wie hij vroeger speelde, spreken vol vuur over hem en noemen hem een natuurlijke leider. Er dient gezegd dat Owusu al enkele bestemmingen op zijn cv heeft staan, hetgeen karakter kweekt. Hij werd geboren in Montreuil in de regio Parijs, als zoon van een Ghanese familie waarvan de vader een rondtrekkende predikant is. Elisha volgt zijn vader eerst naar Marseille en trekt daar het shirt aan van Air Bel, een wijk in het zuiden van de stad. Vervolgens gaat het richting Isère, waar hij zich aansluit bij FC Bourgoin-Jallieu, een zusterclub van Olympique Lyon. Die Franse topclub volgt hem op de voet maar heeft pas na een jaar een plaats voor hem. Hij moet dus geduld oefenen. Van vaderskant heeft hij het geloof, het geduld, de nederigheid en het werkethos. Op zijn dertiende trekt hij het tenue aan van Olympique Lyon. De jeugdopleiding staat daar bekend om haar hoge kwaliteit en leverde zelfs een tijdlang meer spelers dan FC Barcelona aan de vijf grote competities. 'We proberen mooie spelers te creëren, nette jongens', zegt Robert Valette, die zestien jaar ervaring had maar momenteel gepensioneerd is. 'Het was voor ons belangrijk om goeie trainingsgroepen te hebben. Als je met middelmatige spelers traint, dan ben je zelf misschien wel de beste, maar dat wil dan ook niet veel zeggen...' Owusu krikt zijn spelniveau op en levert daarnaast even goeie prestaties op school. Hij speelt aan de zijde van Houssem Aouar, een jaar jonger dan hij, die binnenkort mogelijk de nieuwe lieveling van het Franse publiek wordt. Samen pakken ze de Franse kampioenstitel bij de U17, waarmee ze de suprematie van de jeugd van Lyon in de verf zetten. 'Vreemd genoeg zijn er maar weinig spelers van die generatie doorgebroken op het hoogste niveau', stipt Julien Sokol aan. Sokol deed destijds de aanwervingen in het opleidingscentrum en is nu sportief en administratief coördinator van de academie. Die titel vormde een soort déclic voor Elisha. Op dat moment deed hij zich opmerken. Voordien was hij polyvalent en speelde hij zowel op het middenveld als in de verdediging. Hij moest op fysiek vlak stappen vooruit zetten, dus won hij aan spiermassa en boekte hij vooruitgang naast spelers die meer talent hadden dan hij. Toen ontdekte men zijn kwaliteiten als balafpakker, een profiel dat op een box-to-box gelijkt. Een déclic dus voor de fan van Yaya Touré, die in zijn prille jeugd al eens een veld van de Jupiler Pro League betrad. Eind 2015 kruiste hij het pad van KAA Gent in de Youth League. Het werd een gezondheidswandeling (0-3 uit en 4-0 thuis), samen met zijn maatjes Lucas Tousart, Mouctar Diakhaby (Valencia) en Romain Del Castillo (Rennes). Tot zijn negentiende klimt hij door de jeugdreeksen, streelt hij de bal en breekt hij de linies. Alles loopt op wieltjes.Redding met Sochaux In februari 2017 komt hij bij de A-kern en tekent hij zijn eerste profcontract. Zijn vader is trots op zoonlief, die aanvoerder wordt van de reserveploeg. Maar dan kantelt het. Hij belandt op de bank, twee keer slechts. 'Net wat te weinig voor de profs', zucht Sokol. 'Hij kwam misschien wat karakter tekort', denkt Valette. 'Typisch een geval van een speler met talent, maar over wie er onzekerheid is.' Dat is nu eenmaal het lot bij de grote opleidingscentra en bij clubs waar presteren voorop staat. Bourg-en-Bresse polst of hij naar de Ligue 2 wil komen, maar tevergeefs. Owusu wacht nog een jaar en trekt dan naar Sochaux. De context is daar moeilijk. De mythische club, oorspronkelijk gelinkt aan Peugeot, verkommert in tweede klasse wegens wanbeheer door de eigenaar, een Chinese groep. Midden in het seizoen, in het putje van de winter, trekken mogelijk Spaanse investeerders, die aan het hoofd staan van Deportivo Alavés, zich terug na enkele maanden en een waslijst aan transfers. Niet eenvoudig. 'Ondanks die context wierp Elisha zich op als een belangrijke speler voor mijn ploeg. Door zijn inzet was hij iemand op wie je kon rekenen. Hij won snel mijn vertrouwen dankzij het werk dat hij dagelijks verzette. Naast het sportieve aspect onthoud ik van hem vooral zijn toewijding', vat Omar Daf samen. Daf werd in november 2018 aangesteld en is nog altijd op post, dankzij het behoud dat op de laatste speeldag verzekerd werd met een overwinning tegen het Grenoble van ex-Carolo Romain Grange. 'De Ligue 2 is een heel lastige competitie. Door zijn werkkracht en zijn loopvermogen toonde Elisha dat hij een goeie balafpakker is, een echte, zoals ze tegenwoordig niet meer gemaakt worden. Onder mijn leiding heeft hij ook geleerd om het spel simpel te houden en snel om te schakelen. Hij pikte dat goed op', vervolgt Daf, een Senegalese ex-international en een levende legende in Sochaux. Daf vindt dat zijn poulain zijn beste wedstrijd speelde op Corsica, eind april. Tijdens die match op Gazélec Ajaccio bracht de middenvelder de ultieme bevestiging door zijn elftal naar de zege te leiden. Hij was dan net 21 jaar geworden. 'Voor ons is dat geen verrassing', besluit Julien Sokol. 'Ik ben ook niet ontgoocheld dat hij vertrekt. Hij had nood aan nieuwe lucht om zich te ontplooien. Als je een heel seizoen gespeeld hebt bij Sochaux, in dergelijke omstandigheden en op die leeftijd, dan kun je het elders ook.' Dan ben je zelfs in staat om een militair hemd te dragen.